II SA/Ol 1143/15

PostanowienieWSA w Olsztynie2015-11-02

Skład orzekający: Ewa Osipuk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji o zwrocie nienależnie pobranego świadczenia pieniężnego, gdy jego egzekwowanie może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki dla strony?
Ratio decidendi
Wykonanie decyzji o zwrocie nienależnie pobranego świadczenia pieniężnego może zostać wstrzymane, jeżeli skarżący uprawdopodobni, że jego egzekwowanie narazi jego rodzinę na niebezpieczeństwo spowodowania poważnej szkody przez brak możliwości zaspokojenia bieżących potrzeb. Sąd, rozpatrując wniosek o wstrzymanie wykonania, bierze pod uwagę wysokość spornej należności oraz sytuację finansową i rodzinną skarżącego, nie dokonując przy tym merytorycznej oceny zarzutów skargi.
Stan faktyczny
Skarżący wniósł skargę na decyzję Wojewody nakazującą zwrot nienależnie pobranego świadczenia pieniężnego w kwocie 4.087,69 zł. W ramach skargi złożył wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji, argumentując, że jej egzekwowanie uniemożliwi mu utrzymanie rodziny, która utrzymuje się z jego niskiego zasiłku stałego i pensji żony, a na utrzymaniu mają troje uczących się dzieci.
Rozstrzygnięcie
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Osipuk po rozpoznaniu w dniu 2 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "[...]" o wstrzymanie wykonania zaskarżone decyzji w sprawie ze skargi "[...]" na decyzję Wojewody "[...]" z dnia 26 sierpnia 2015 r., nr "[...]" w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego świadczenia pieniężnego postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. "[...]" , w skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na decyzję Wojewody "[...]" z dnia 26 sierpnia 2015 r. w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego świadczenia pieniężnego, zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku stwierdził, że źródłem dochodu rodziny jest otrzymywany przez niego zasiłek stały w wysokości ok. 120 zł miesięcznie oraz pensja żony, otrzymującej najniższe wynagrodzenie. Na utrzymaniu mają zaś "[...]" uczących się dzieci. Skarżący stwierdził, że nie ma realnej możliwości zapłaty spornej kwoty 4.087,69 zł, a jej wyegzekwowanie grozi brakiem możliwości utrzymania rodziny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej: p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania aktu na podstawie powołanego przepisu Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Nie jest dopuszczalne w ramach tych przesłanek dokonywanie merytorycznej oceny zarzutów podniesionych w skardze. Na tym etapie postępowania sądowego nie dokonuje się bowiem oceny zasadności zarzutów, jak również legalności decyzji, będącej przedmiotem wniesionej skargi. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Użycie przez ustawodawcę w art. 61 § 3 p.p.s.a. zwrotów nieostrych wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich normy ogólnej. W postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04 (dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych-http://orzeczenia. nsa.gov.pl), Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że "znaczna szkoda" to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Zaś trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (tak w postanowieniu WSA w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r., sygn. II SA/Bk 352/06, dostępne w CBOSA). Podkreślenia zatem wymaga, że podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest wskazanie we wniosku na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dokonując oceny wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie zwrotu nienależnie pobranego świadczenia pieniężnego w kwocie 4.087,69 zł Sąd uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. Sąd wziął pod uwagę wysokość spornej należności oraz sytuację finansową i rodzinną skarżącego, w szczególności posiadanie na utrzymaniu "[...]" uczących się dzieci. Biorąc pod uwagę wysokość należności należy przyjąć, że wykonanie zaskarżonej decyzji może narazić skarżącego i jego rodzinę na niebezpieczeństwo spowodowania poważnej szkody przez brak możliwości zaspokojenia bieżących potrzeb rodziny. Wyegzekwowanie dochodzonej kwoty w opisanej sytuacji finansowej skarżącego uprawdopodobnia wystąpienie w sprawie przesłanki określonej w art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło