II SA/Ol 1158/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Osipuk po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 października 2012 r. sprawy z wniosku W. K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na postanowienie Wojewody z dnia "[...]" r. nr "[...]" w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie zasiłku dla bezrobotnych postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi W. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na postanowienie Wojewody 20 czerwca 2012 r. nr "[...]", stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Starosty z dnia 16 maja 2012 r. nr "[...]", wniesionego przez W. K. Jednocześnie skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na powyższe postanowienie. Uzasadniając wniosek podniósł, że uchybienie terminu nastąpiło z powodu choroby wnioskodawcy, której nie może udokumentować zaświadczeniem lekarskim, bowiem jako osoba nieubezpieczona, nie korzystał z pomocy lekarza. Skargę do Sądu złożył, gdy tylko ustąpiły objawy choroby i gdy tylko zebrał środki pieniężne na znaczek i koperty. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270), powoływanej dalej jako p.p.s.a. – skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, przy czym, jeżeli strona nie dokonała czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu – art. 86 § 1 p.p.s.a. Natomiast art. 87 § 1 p.p.s.a. stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu - § 2 art. 87 p.p.s.a. W niniejszej sprawie postanowienie Wojewody z dnia 20 czerwca 2012 r. zostało odebrane w dniu 27 czerwca 2012 r., natomiast skargę, wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu, skarżący wniósł za pośrednictwem Wojewody w dniu 27 sierpnia 2012 r. Oceniając wniosek skarżącego, Sąd zauważa, że uprawdopodobnienie braku winy po stronie podmiotu dokonującego określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Kryterium braku winy , wynikające z przepisów art. 87 § 2 p.p.s.a., polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia należytej staranności, takiej, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 marca 2012 r. II OZ 229/12, LEX nr 1138274). Wniosek o przywrócenie terminu powinien zatem zawierać uzasadnienie uprawdopodabniające okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminowi, które to okoliczności stanowią zasadniczą przesłankę przywrócenia terminu. Uprawdopodobnienie jest środkiem zastępczym dowodu i nie daje pewności, lecz tylko wiarygodność twierdzenia o jakimś fakcie. Uprawdopodobnienie jest więc ułatwionym postępowaniem dowodowym, nie dającym pewności, ale zmierzającym do uwiarygodnienia twierdzeń o jakimś fakcie. Uprawdopodobnienie braku winy jest niezbędnym warunkiem zasadności wniosku o przywrócenie terminu. Skarżący nie wykazał braku winy w uchybieniu terminu, a zatem nie wypełnił dyspozycji art. 87 § 2 p.p.s.a. Strona brak winy upatruje w chorobie, która nie pozwalała na przygotowanie i wysłanie skargi. Argument ten nie zasługuje na uwzględnienie. Wnioskodawca w istocie wskazał jedynie na istnienie przeszkody – zatrucia grzybami - ale nie przedstawił żadnych argumentów, mających uprawdopodobnić brak winy. Skarżący nie wskazał, aby przeszkoda faktycznie zaistniała i aby strona dokładała wszelkich możliwych starań w celu jej przezwyciężenia. Ocena, czy uprawdopodobniony został brak winy w uchybieniu terminu nie ogranicza się do ustalenia, czy twierdzenie wnioskodawcy o chorobie jest wiarygodne, ale musi także uwzględniać, czy wskazana przyczyna uchybienia terminowi stanowi przeszkodę niemożliwą do przezwyciężenia i czy strona wykazała należytą staranność w podjęciu działań mających zapobiec uchybieniu terminu, np. poprzez wyręczenie się inną osobą. Wskazać należy, że nawet przedstawienie zaświadczenia lekarskiego o chorobie, które wskazuje, że istniała przeszkoda do dokonania czynności w terminie (choroba), nakłada jednocześnie na stronę obowiązek uwiarygodnienia niemożności działania mimo dołożenia staranności w przezwyciężeniu takiej przeszkody - dla uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 października 2011 r. II FZ 525/11, LEX nr 965083). W niniejszej sprawie wnioskodawca nie uwiarygodnił zaś w żaden sposób, że chorował i dołożył wszelkich starań, aby przezwyciężyć przeszkodę do złożenia w terminie skargi. Takim argumentem nie może też być sytuacja materialna wnioskodawcy. Okoliczności dotyczące sytuacji materialnej nie mogą stanowić przesłanki do przywrócenia terminu do wniesienia skargi (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 stycznia 2011 r. I FZ 463/10, LEX nr 740934). Mając powyższe na względzie, Sąd stwierdził, że w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki warunkujące przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Skarżący nie uprawdopodobnił w żaden sposób okoliczności wskazujących na jego brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, tak jak wymaga tego przepis art. 87 § 2 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy należało, zgodnie z art. 86 § 1 i art. 87 § 2 p.p.s.a., orzec jak na wstępie.