II SA/Ol 1179/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janina Kosowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 października 2012r. sprawy ze skargi A. Sp. z.o.o. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia "[...]" r., nr "[...]" w przedmiocie nałożenie kary pieniężnej za wykonywanie przewozu na potrzeby własne bez wymaganego zaświadczenia postanawia zawiesić postępowanie sądowe. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Z przekazanych Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie akt sprawy wynika, że decyzją z dnia 20 lipca 2012r. Główny Inspektor Transportu Drogowego utrzymał w mocy decyzję z dnia 10 kwietnia 2012r. "[...]" Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w przedmiocie nałożenia na A. z.o.o (dalej zwaną Spółką) kary pieniężnej w kwocie 8.000 zł. za wykonywanie przewozu na potrzeby własne bez wymaganego zaświadczenia. W skardze na powyższą decyzję do tutejszego Sądu - Spółka zarzuciła organowi odwoławczemu rażące naruszenie: 1) przepisów postępowania, to jest art. 35 § 3 k.p.a. w zw. z art. 6 k.p.a., poprzez jego niezastosowanie w niniejszej sprawie w efekcie czego Spółka została obciążona karą pieniężną w wyższej wysokości (8.000 zł.), niż miałoby to miejsce, gdyby organ postąpił zgodnie z treścią powołanego przepisu (2.000 zł.), to jest zakończył postępowanie wyjaśniające w terminie ustawowym; 2) prawa materialnego, to jest art. 2 Konstytucji RP, w związku z naruszeniem zasady prawnej "nie działania prawa wstecz", poprzez zastosowanie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001r. o transporcie drogowym w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2012r. do zdarzenia, które miało miejsce przed 1 stycznia 2012r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podając, że konieczność zastosowania w niniejszej sprawie nowych przepisów wynika z brzmienia art. 10 ustawy z dnia 16 września 2011r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje: Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowo-administracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W niniejszej sprawie zawieszenie postępowania sądowego jest uzasadnione w związku ze skierowaniem pytania prawnego do Trybunału Konstytucyjnego. Jak wynika bowiem z Komunikatu nr 46/12, przekazanego tutejszemu Sądowi przez Biuro Orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, postanowieniem z dnia 23 sierpnia 2012r., sygn. akt II SA/Go 362/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolski przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne: "czy art. 10 ustawy z dnia 16 września 2011r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 244, poz. 1454) w zakresie w jakim nakazuje stosować w sprawach o nałożenie kary pieniężnej za naruszenie obowiązków lub warunków przewozu drogowego przepisy ustawy z dnia 6 września 2001r. o transporcie drogowym (tekst jedn. Dz. U. z 2007 r. Nr 125, poz. 874 ze zm.) w brzmieniu nadanym wskazaną ustawą, do spraw wszczętych i nie zakończonych decyzją ostateczną przed dniem jej wejścia w życie i tym samym przewidującej wymierzenie kary pieniężnej w wysokości wyższej niż przewidziana w chwili wystąpienia zdarzenia (tempus regit actum) rodzącego odpowiedzialność karnoadministracyjną, jest zgodny z art. 2 i art. 32 ust 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej". Skoro przedmiotem pytania prawnego jest kwestia mająca znaczenie także dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, Sąd za zasadne uznał zawieszenie postępowania sądowego do czasu podjęcia stosowanego orzeczenia przez Trybunał Konstytucyjny. Stąd też, na mocy art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.