II SA/Ol 1193/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Jezielska po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2014r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie rozbiórki obiektu postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. WSA/post.1 – sentencja postanowienia K. G. wniósł skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]" utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w "[...]" z dnia "[...]" w sprawie nakazu rozbiórki silosu na kiszonkę samowolnie wybudowanego na działce nr "[...]" w "[...]", gm. "[...]". W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż jej wykonanie grozi niepowetowaną szkodą w postaci rozbiórki silosa i utraty zgromadzonych w nim pasz. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zasadą w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, o czym stanowi art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej jako: p.p.s.a). Zgodnie jednak z art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do wstrzymania zaskarżonej decyzji. Wykonanie zaskarżonej decyzji skutkowałoby bowiem znaczną szkodę, na co wskazał skarżący, w postaci utraty pasz zgromadzonych w silosie. Ponadto Sąd uwzględnił okoliczność, że zaskarżona decyzja dotyczy rozbiórki obiektu, a zatem jej wykonanie przed rozpatrzeniem skargi przez Sąd spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki. W związku z tym w ocenie Sądu zaistniała podstawa do wstrzymania jej wykonania. Jednocześnie należy wyjaśnić, iż podstawą do wstrzymania wykonania decyzji są wyłącznie okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Rozpatrując wniosek o wstrzymanie zaskarżonego aktu sąd nie bada zasadności zarzutów skargi dotyczących meritum sprawy. Kwestie te będą podlegały rozpoznaniu dopiero w toku merytorycznego orzekania o skardze. Wobec powyższego na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.