II SA/Ol 12/15

PostanowienieWSA w Olsztynie2015-04-15

Skład orzekający: Katarzyna Matczak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w sprawie o nałożenie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier hazardowych poza kasynem, sąd administracyjny powinien zawiesić postępowanie do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny pytań prawnych dotyczących zgodności przepisów ustawy o grach hazardowych z Konstytucją RP?
Ratio decidendi
Sąd odmówił zawieszenia postępowania, uznając, że nie zachodzi zagadnienie prejudycjalne uzasadniające wstrzymanie postępowania sądowoadministracyjnego. Wskazał, że Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 11 marca 2015 r. sygn. P 4/14 orzekł o zgodności kwestionowanych przepisów ustawy o grach hazardowych z Konstytucją RP. Ponadto, rozpoznanie niniejszej sprawy nie było uzależnione od odpowiedzi na inne pytanie prawne skierowane do Trybunału Konstytucyjnego.
Stan faktyczny
Spółka A zaskarżyła decyzję Dyrektora Izby Celnej nakładającą karę pieniężną za urządzanie gier hazardowych poza kasynem. W skardze wniosła o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego do czasu udzielenia przez Trybunał Konstytucyjny odpowiedzi na pytania prawne dotyczące zgodności przepisów ustawy o grach hazardowych z Konstytucją RP. Organ celny w odpowiedzi na skargę wskazał, że nie widzi związku między pytaniami prawnymi a rozstrzygnięciem sprawy.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono zawieszenia postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Matczak po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółki A na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry postanawia odmówić zawieszenia postępowania sądowego . WSA/pos.1- sentencja postanowienia Spółka A w skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...], w sprawie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry tj. w lokalu A ul. [...] w E. zawarła m.in. wniosek o zawieszenie postępowania na podstawie art. 124 § 1 pkt 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do czasu udzielenia przez Trybunał Konstytucyjny odpowiedzi na pytania prawne Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach oraz pytanie Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonego w postanowieniu z dnia 15 stycznia 2014 r. sygn. akt II GSK 686/14, "czy art. 14 ust. 1 i art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz.U. Nr 201, poz. 1540, ze zm) są zgodne: a) z art. 2 i 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, b) z art. 20 i 22 w związku z art. 31 ust.3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej?" W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wskazał, że postanowieniem z dnia [...] utrzymał w mocy postanowienie organu i instancji odmawiające zawieszenia postępowania w sprawie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gry na automacie o nazwie [...], gdyż w ocenie organu pozbawiony jest podstaw zarzut naruszenia przez organy celne art. 2 Konstytucji RP w związku z art. 89 ustawy o grach hazardowych oraz art. 107 § 1 kodeksu karnego skarbowego przez oparcie rozstrzygnięcia na niekonstytucyjnym przepisie art. 89 ustawy o grach hazardowych, zakładającym wymierzenie finansowej kary pieniężnej w stosunku do tych osób i za identycznie zdefiniowany i zagrożony grzywną czyn przewidziany w art. 107 § 1 kodeksu karnego wykonawczego. Organ wyjaśnił, że nie widzi związku między odpowiedzią na pytanie prawne zadane przez Naczelny Sąd Administracyjny (postanowieniem z dnia 15 stycznia 2014 r. sygn. II GSK 686/130 oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach (postanowieniem z dnia 21 maja 2012 r. sygn. III SA/Gl 1979/11) Trybunałowi Konstytucyjnemu dotyczących konstytucyjności rozwiązań prawnych zawartych w ustawie o grach hazardowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Wprawdzie praktyka sądowa opowiada się za szerokim interpretowaniem użytego w tym przepisie pojęcia "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania" wychodząc poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Zakamycze 2005, str. 302 i nst.), to jednakże w ocenie Sądu w sprawie tej nie zachodzi zagadnienie prejudycjalne mające miejsce w sytuacji, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia, które występuje w sprawie, może wpływać na wynik toczącego się postępowania, co w rezultacie uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii. W pierwszej kolejności należy podnieść, że na skutek pytania Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonego w postanowieniu z dnia 15 stycznia 2014 r. sygn. akt II GSK 686/14, Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 11 marca 2015 r. sygn. P 4/14 orzekł, że art. 14 ust. 1 i art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz.U. Nr 201, poz. 1540, ze zm) są zgodne z : a) z art. 2 i 7 w związku z art. 9 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, b) art. 20 i art. 22 w związku z art. 31 ust.3 Konstytucji. Rzeczypospolitej Polskiej. Odnośnie natomiast pytania prawnego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 21 maja 2012 r. sygn. II SA/Gl 1979/13 w zakresie stwierdzenia: "czy przepisy art. 89 ust. 1 pkt 1 i 2, ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy o grach hazardowych w zakresie, w jakim dopuszczają stosowanie wobec tej samej osoby fizycznej, za ten sam czyn kary pieniężnej i odpowiedzialności za przestępstwo skarbowe z art. 107 § 1 lub wykroczenie skarbowe z art. 107 § 4 ustawy kodeks karny skarbowy są zgodne z art. 2, art. 30 i art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej?" należy wskazać, że rozpoznanie niniejszej sprawy nie jest uzależnione od odpowiedzi na przytoczone pytanie prawne. Z tego względu Sąd uznał za zasadne odmówić zawieszenia postępowania sądowego.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło