II SA/Ol 120/21

PostanowienieWSA w Olsztynie2021-09-23

Skład orzekający: Ewa Osipuk, Tadeusz Lipiński, Bogusław Jażdżyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o uzupełnienie wyroku sądu administracyjnego jest zasadny, gdy sąd nie orzekł o wszystkich żądaniach strony, w tym o uchyleniu decyzji organu pierwszej instancji i postanowienia organu odwoławczego, które nie były bezpośrednio zaskarżone, ale mogły być objęte kontrolą sądu na podstawie art. 135 p.p.s.a.?
Ratio decidendi
Wniosek o uzupełnienie wyroku sądu administracyjnego nie jest zasadny, jeśli sąd nie orzekł o wszystkich żądaniach strony, ale nie orzekł o tych, które nie były przedmiotem zaskarżenia i nie były niezbędne do końcowego załatwienia sprawy. Sąd nie ma obowiązku orzekania o wszystkich aktach administracyjnych wydanych w postępowaniu, jeśli nie uzna tego za niezbędne dla końcowego załatwienia sprawy, a nieuwzględnienie takiego żądania nie podlega uzupełnieniu wyroku.
Stan faktyczny
Strona wniosła o uzupełnienie wyroku WSA w Olsztynie z dnia 29 kwietnia 2021 r. (sygn. akt II SA/Ol 120/21), którym oddalono jej skargę na decyzję Wojewody w przedmiocie statusu bezrobotnego. Strona argumentowała, że w skardze domagała się uchylenia nie tylko zaskarżonej decyzji Wojewody, ale również postanowienia Wojewody odmawiającego uzupełnienia decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji. Wskazała, że sąd nie orzekł o tych żądaniach, co stanowi podstawę do uzupełnienia wyroku na podstawie art. 157 § 1 p.p.s.a.
Rozstrzygnięcie
Postanawia odmówić uzupełnienia wyroku.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Ewa Osipuk (spr.) Sędziowie sędzia WSA Tadeusz Lipiński sędzia WSA Bogusław Jażdżyk po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 września 2021 r. sprawy z wniosku B. O. z dnia [...] r. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 29 kwietnia 2021 r. sygn. akt II SA/Ol 120/21 postanawia odmówić uzupełnienia wyroku. B.O. (dalej jako: "strona", "skarżący"), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na decyzję Wojewody z dnia "[...]" w przedmiocie statusu bezrobotnego. W skardze skarżący zaskarżył również postanowienie Wojewody z dnia "[...]" , odmawiające uzupełnia decyzji Wojewody z dnia "[...]" r. o rozstrzygnięcie w przedmiocie wniosku o wstrzymanie natychmiastowego wykonania decyzji Starosty z dnia "[...]" Wyrokiem z dnia 29 kwietnia 2021 r., sygn. akt II SA/Ol 120/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę B.O. na decyzję Wojewody z dnia "[...]" w przedmiocie statusu bezrobotnego. Orzeczenie zostało doręczone stronie w dniu 24 maja 2021 r. Wnioskiem z dnia 7 czerwca 2021 r. (data nadania), skarżący zwrócił się do Sądu o uzupełnienie ww. wyroku, wskazując, że w treści skargi skierowanej do WSA w Olsztynie zaskarżył nie tylko w całości decyzję Wojewody z dnia "[...]" utrzymującą w mocy decyzję Starosty z dnia "[...]" , w przedmiocie pozbawienia B.O. statusu osoby bezrobotnej, ale również zaskarżył w całości postanowienie Wojewody z dnia "[...]" , odmawiające uzupełnienia decyzji Wojewody z dnia "[...]" Skarżący podniósł, że w treści skargi na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a.", wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia, a także na podstawie art. 135 p.p.s.a, wniósł o uchylenie decyzji organu pierwszej instancji, tj. decyzji Starosty z dnia "[...]" r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wydając wyrok z dnia 29 kwietnia 2021 r., sygn. akt II SA/Ol 120/21, oddalił skargę B.O., lecz nie orzekł ani w przedmiocie wniosku o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia Wojewody z dnia "[...]" r., ani w przedmiocie wniosku o uchylenie decyzji organu pierwszej instancji, tj. decyzji Starosty z dnia "[...]" Wobec powyższego, skarżący wniósł na podstawie art. 157 § 1 p.p.s.a. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 29 kwietnia 2021 r., sygn. akt II SA/Ol 120/21, o rozstrzygnięcie w przedmiocie zasadności bądź niezasadności wniosku o uchylenie w całości postanowienia Wojewody z dnia "[...]" r., oraz o rozstrzygnięcie w przedmiocie zasadności bądź niezasadności wniosku o uchylenie decyzji organu pierwszej instancji, tj. decyzji Starosty z dnia "[...]" Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 157 § 1 p.p.s.a., strona może w ciągu 14 dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Uzupełnienie orzeczenia, o jakim mowa w ww. przepisie, dotyczy sytuacji, w której orzeczenie nie jest kompletne, a więc nie zawiera wszystkich aktów lub czynności objętych przedmiotem sprawy albo nie zawiera dodatkowego rozstrzygnięcia, które winno nastąpić z urzędu (por. postanowienie NSA z dnia 30 grudnia 2010 r., sygn. akt II FSK 1088/09; LEX nr 742254). Jak wyżej wskazano, ustawodawca przewidział dwie możliwości żądania uzupełnienia wyroku: jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi oraz gdy nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które miał obowiązek zamieścić z urzędu. W niniejszej sprawie skarżący powołuje się na pierwszą przesłankę uważając, że w sytuacji, gdy w skardze domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji Starosty z dnia "[...]" na podstawie art. 135 p.p.s.a. oraz postanowienia Wojewody z dnia "[...]" , odmawiającego uzupełnienia decyzji Wojewody z dnia "[...]" niezbędne jest uzupełnienie wyroku. Wskazać należy, że Sąd administracyjny, zgodnie z art. 134 p.p.s.a., nie jest związany granicami skargi, a z mocy art. 135 p.p.s.a. stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Podkreślić należy, że skorzystanie z możliwości rozszerzenia orzeczenia sądu na podstawie powołanego przepisu także do innych aktów administracyjnych wydanych w granicach danej sprawy nie jest zależne od woli strony – sąd może skorzystać z regulacji art. 135 p.p.s.a niezależnie od tego, czy domagano się takiego rozstrzygnięcia w skardze – a jednocześnie nie jest związany żądaniem skargi ingerencji także w inne akty wydane w danej sprawie (uchylenia ich na podstawie art. 135 p.p.s.a.) Zatem, nieuwzględnienie żądania skargi w przedmiocie uchylenia, w trybie art. 135 p.p.s.a., wydanych w postępowaniu administracyjnym orzeczeń (decyzji organu pierwszej instancji oraz postanowienia odmawiającego uzupełnienia decyzji organu odwoławczego), nie podlega uzupełnieniu wyroku w trybie art. 157 § 1 p.p.s.a. Zauważyć należy, że zgodnie art. 138 p.p.s.a., sąd wymienia w sentencji wyroku jedynie tę decyzję, która była przedmiotem zaskarżenia. Inne decyzje są wymieniane tylko wówczas, gdy w stosunku do nich zapadają rozstrzygnięcia na zasadzie art. 135 p.p.s.a. Jak wcześniej wskazano, przepis ten przewiduje objęcie kontrolą sądu administracyjnego, poza zaskarżonym aktem, także innych aktów lub czynności wydanych lub objętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, ale warunkiem takiego działania jest niezbędność dla końcowego załatwienia sprawy. Mając na względzie, że dyspozycja zawarta w powyższej normie odnosi się do fazy orzekania przez sąd administracyjny i kształtuje kompetencje tego sądu w przypadku uwzględnienia skargi, zastosowanie w konkretnej sprawie art. 135 p.p.s.a. zależy wyłącznie od oceny sądu. W przypadku poddania kontroli sądowej - oprócz zaskarżonego - innych aktów administracyjnych w oparciu o wskazany przepis, co skutkowało ich wyeliminowaniem z obrotu prawnego, Sąd zobowiązany jest wyjaśnić motywy swojej decyzji. Nie ma takiego obowiązku, gdy nie znalazł podstaw do zastosowania art. 135 p.p.s.a. W sytuacji więc, gdy Sąd nie korzysta z powyższego przepisu, tj. nie uchyla lub nie stwierdza nieważności decyzji (postanowienia) organu pierwszej instancji, innego aktu, poza zaskarżonym w sentencji wyroku, nie zamieszcza się rozstrzygnięcia co do takiej decyzji (postanowienia). W ocenie Sądu, brak jest w przedmiotowej sprawie podstaw do uznania, że w sprawie rozstrzygniętej wyrokiem WSA w Olsztynie z dnia 29 kwietnia 2021 r., sygn. akt II SA/Ol 120/21, nie orzeczono o całości skargi. Postanowienie Wojewody z dnia "[...]"r., odmawiające uzupełnienia decyzji Wojewody z dnia "[...]" było przedmiotem kontroli Sądu w ramach oceny zaskarżonej decyzji Wojewody z dnia "[...]" r. oraz całego postępowania dotyczącego pozbawienia B.O. statusu osoby bezrobotnej. Na postanowienie to nie przysługiwało zaś zażalenie. Również decyzja organu pierwszej instancji podlegała kontroli Sądu w niniejszej sprawie. Dodać też należy, że Sąd w uzasadnieniu wyroku odniósł się do oceny zaskarżonego postanowienia Wojewody z dnia "[...]" Reasumując, stwierdzić należy, że wydany w sprawie wyrok spełnia wymagania, o których mowa w art. 157 p.p.s.a., albowiem w sposób zupełny rozstrzyga o całości skargi poprzez jej oddalenie, przy braku podstaw do zamieszczania w nim jakichkolwiek dodatkowych rozstrzygnięć. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 157 §1 p.p.s.a., orzeczono jak sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło