II SA/Ol 1204/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Matczak Sędziowie del. Sędzia SO Dorota Radaszkiewicz (spr.) Sędzia WSA Adam Matuszak Protokolant st. sekretarz sądowy Jakub Borowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 stycznia 2014r. sprawy ze skargi G. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia zawiesić postępowanie sądowe. G.J. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia 24 października 2013r. nr "[...]", które po rozpatrzeniu jego odwołania utrzymało w mocy decyzję z dnia 31 lipca 2013r. wydaną z upoważnienia Burmistrza K. przez Kierownika Działu Świadczeń Rodzinnych i Funduszu Alimentacyjnego Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. odmawiającą przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego, związku z opieką nad niepełnosprawnym bratem T.J. Samorządowe Kolegium Odwoławcze podzieliło stanowisko organu I instancji, że wnioskodawca nie spełnia przesłanek z art. 16 a ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych do przyznania wnioskowanego świadczenia (specjalnego zasiłku opiekuńczego), które wprowadzone zostało ustawą z dnia 7 grudnia 2012r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2012r., poz. 1548), albowiem dla uzyskania tego zasiłku wymagane jest m.in. spełnienie przesłanki rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej oraz nieprzekroczenie ustawowego kryterium dochodowego. Wszystkie pozytywne przesłanki ustawowe dla przyznania wnioskowanego świadczenia muszą być spełnione kumulatywnie (łącznie) oraz nie mogą wystąpić przesłanki negatywne, uniemożliwiające przyznanie świadczenia. Niespełnienie nawet jednej z wymienionych ustawą pozytywnych przesłanek, skutkuje wydaniem decyzji odmawiającej prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego, dla przyznania którego - w odróżnieniu od świadczenia pielęgnacyjnego (które do 30 czerwca 2013r. otrzymywał skarżący), wymagana jest rezygnacja z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki, nie zaś również nie podejmowanie zatrudnienia - jak w przypadku świadczenia pielęgnacyjnego. Skarżący do dnia 30 czerwca 2013r. otrzymywał świadczenie pielęgnacyjne w związku z opieką nad niepełnosprawnym bratem na podstawie art. 17 ustawy o świadczeniach rodzinnych. Świadczenie to miał przyznane bezterminowo. Sygn. akt II SA/Ol 1204/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje : Na tle interpretacji przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. o świadczeniach rodzinnych sądy administracyjne powzięły szereg wątpliwości natury prawnej - w tym, w zakresie zgodności z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej niektórych uregulowań prawnych dotyczących świadczeń opiekuńczych, przewidzianych Rozdziałem 3 omawianej ustawy. W świetle art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., sąd może z urzędu zawiesić postępowanie, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W niniejszej sprawie zawieszenie postępowania sądowego uzasadnione jest wydaniem przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowienia z dnia 12 grudnia 2013r. w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego, który przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne o następującej treści : "czy art. 16 a ust.1 ustawy z 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych (t.j. Dz.U. z 2006r., Nr 139, poz.992 ze zm.), w zakresie w jakim pomija wśród uprawnionych do uzyskania specjalnego świadczenia opiekuńczego osoby, na których ciąży obowiązek alimentacyjny i które nie podejmują zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby, w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz koniecznością stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji, jest zgodny z : art. 2, art. 18, art. 32 ust. 1, art. 71 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej". Należy ponadto wziąć pod uwagę, że przed Trybunałem Konstytucyjnym zawisła również sprawa z wniosku grupy posłów o zbadanie zgodności z art. 2 i art. 32 ust. 1 w zw. z art. 69 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej - przepisu art. 17 ust. 1b oraz przepisów art. 16 a ust. 2, ust. 3, ust. 4 i ust. 5 ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych - w brzmieniu nadanym jej wyżej wymienioną ustawą nowelizującą z 7 grudnia 2012r. W ocenie Sądu, uregulowania prawne, które zostały poddane badaniu przez Trybunał Konstytucyjny mają również zasadnicze znaczenie dla prawidłowej oceny stanu faktycznego i prawnego w sprawie ze skargi G.J. Zaistniała więc przesłanka do zawieszenia postępowania w rozpoznawanej sprawie z mocy art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., dlatego orzeczono jak w sentencji.