II SA/Ol 1215/14

PostanowienieWSA w Olsztynie2016-01-11

Skład orzekający: del. Sędzia SO Beata Grzybek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, sporządzona przez stronę we własnym imieniu, a nie przez adwokata lub radcę prawnego, podlega odrzuceniu?
Ratio decidendi
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, jeśli nie została sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, jest wniesiona z naruszeniem art. 175 § 1 PPSA. Jest to brak formalny nieusuwalny, który skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 285f § 3 PPSA.
Stan faktyczny
Strona skarżąca złożyła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, który oddalił jej skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie odszkodowania za usunięcie drzew. Skarżący zarzucił naruszenie podstawowych zasad porządku prawnego, praw konstytucyjnych, prawa materialnego i przepisów postępowania. Skarga została sporządzona przez stronę we własnym imieniu, a nie przez profesjonalnego pełnomocnika.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący: del. Sędzia SO Beata Grzybek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 stycznia 2016 r. sprawy ze skargi F. W. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 21 kwietnia 2015 r. sygn. akt II SA/Ol 1215/14 oddalającego skargę F. W. i T. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie odszkodowania za usunięcie drzew, postanawia: odrzucić skargę o stwierdzenie niegodności z prawem prawomocnego wyroku. Wyrokiem z dnia 21 kwietnia 2015 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Ol 1215/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę F. W. i T. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie odszkodowania za usunięcie drzew. Wyrok ten uprawomocnił się w dniu 1 czerwca 2015 r. W postępowaniu sądowym F. W. i T. W. byli reprezentowani przez wyznaczonego pełnomocnika z urzędu. Pełnomocnik ten stawił się na rozprawie poprzedzającej wydanie wyroku w dniu 21 kwietnia 2015 r., nie wystąpił z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku i nie wywiódł skargi kasacyjnej. W dniu 22 grudnia 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wpłynęła skarga sporządzona przez F. W. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wskazanego powyżej, w której zarzucono naruszenie podstawowych zasad porządku prawnego, naruszenia praw konstytucyjnych, prawa materialnego oraz rażące naruszenie przepisów postępowania. W uzasadnieniu skarżący wskazał m.in. że naruszone zostały prawa zapisane w Konstytucji tj. art. 78 poprzez pozbawienie strony prawa do zaskarżenia orzeczenia sądu I instancji, art. 45 pkt. 1 poprzez pozbawienie strony prawa do jawnego rozpatrzenia sprawy z jego udziałem, art. 51 pkt. 2 i 4 poprzez zamierzone pozbawienie strony możliwości sprostowania oraz usunięcia informacji i materiałów dowodowych zebranych przez organ I i II instancji w sposób sprzeczny z ustawą, art. 77 pkt. 1 polegającego na pozbawieniu strony prawa do wynagrodzenia szkody, jaka została jemu wyrządzona przez "A" SA, art. 30 poprzez nieludzkie traktowanie strony w sprawie II SA/Ol 466/15, zastraszanie jego i wykazywanie przez sędziów arogancji. Nadto wskazał na naruszenie przepisów prawa materialnego tj. "art. 285d kpa" poprzez pozbawienie jego prawa do rzeczywistego wynagrodzenia za wywłaszczone mienie oraz naruszenie przepisów postępowania administracyjnego tj. "art. 285d kpa" polegające na zatajeniu i pominięciu trójstronnego porozumienia w sprawie wyliczenia odszkodowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje: Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest szczególnego rodzaju nadzwyczajnym środkiem prawnym o charakterze procesowym, służącym zaskarżeniu prawomocnego orzeczenia niezgodnego z prawem. Zgodnie z art. 285a § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy przez jego wydanie została stronie wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie orzeczenia w drodze innych przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Przepis art. 285a § 2 p.p.s.a. stanowi natomiast, że skarga, o której mowa w § 1, przysługuje również w wyjątkowych przypadkach od prawomocnego orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego, jeżeli strony nie skorzystały z przysługujących im środków prawnych, gdy niezgodność z prawem wynika z naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela, chyba że jest możliwa zmiana lub uchylenie orzeczenia w drodze innych przysługujących stronie środków prawnych. Podstawy skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia określone zostały w art. 285d p.p.s.a. Wymagania formalne skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia określa natomiast art. 285e p.p.s.a. Zgodnie z § 1 skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna zawierać: oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości lub w części; przytoczenie jej podstaw oraz ich uzasadnienie; wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne; uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy; wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe, a ponadto - gdy skargę wniesiono stosując art. 285a § 2 p.p.s.a. - że występuje wyjątkowy przypadek uzasadniający wniesienie skargi; wniosek o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem. Nadto zgodnie z § 2 skarga powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony. Z art. 285f § 2 p.p.s.a. wynika, że w razie stwierdzenia niezachowania warunków formalnych określonych w art. 285e § 2 p.p.s.a., przewodniczący wzywa o poprawienie lub uzupełnienie skargi ( warunki formalne usuwalne), zaś § 3 wskazuje, że skargę nieopłaconą, skargę wniesioną z naruszeniem art. 175 § 1 p.p.s.a. (warunek formalny nieusuwalny) oraz skargę, której braków strona nie uzupełniła w terminie, sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym. Art. 175 § 1 p.p.s.a. natomiast stanowi, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. W niniejszej sprawie, skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku nie została sporządzona przez adwokata, czy radcę prawnego. Sporządził ją skarżący F. W. Tym samym stwierdzić należy, że skargę tę wniesiono z naruszeniem art. 175 § 1 p.p.s.a. Podkreślić przy tym trzeba, że nie jest to brak formalny- uchybienie tego rodzaju, że może być ono uzupełnione po uprzednim wezwaniu strony, ale rodzi ono skutek procesowy w postaci odrzucenia skargi. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd na podstawie art. 285f § 3 p.p.s.a., skargę F. W. o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 21 kwietnia 2015r., odrzucił.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło