II SA/Ol 1222/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Matuszak po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Zarząd Wspólnoty Mieszkaniowej na pismo Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]", znak: "[...]" w przedmiocie rozpatrzenia skargi w sprawie robót budowlanych postanawia odrzucić skargę. Zarząd Wspólnoty Mieszkaniowej "[...]" zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w "[...]" o wstrzymanie budowy rampy pod oknami i balkonami budynku mieszkalnego przy ul. "[...]" w "[...]". Pismem z dnia "[...]" PINB w "[...]" udzielił wyczerpującej odpowiedzi o braku podstaw do wstrzymania robót budowlanych. Zarząd Wspólnoty Mieszkaniowej "[...]" wniósł "[...]" do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego skargę na działanie PINB w "[...]" w sprawie budowy podjazdu dla osoby niepełnosprawnej wraz z przebudową balkonu na wjazd do budynku Wspólnoty Mieszkaniowej "[...]". Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego pismem z dnia "[...]", znak: "[...]", działając na podstawie art. 227 w zw. z art. 237 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267, dalej jako: k.p.a.), poinformował Zarząd Wspólnoty Mieszkaniowej "[...]", że uznał skargę za nieuzasadnioną. Wyjaśnił, m.in., że niesatysfakcjonująca odpowiedź nie świadczy ani o bezczynności, ani o złym wykonaniu przez PINB w "[...]" obowiązków wynikających z ustawy Prawo budowlane. Zarząd Wspólnoty Mieszkaniowej "[...]" wywiódł do Sądu skargę na odmowę rozpatrzenia przez WINB sprawy w trybie przepisów k.p.a. Zwrócono się o zobowiązanie organu do rozpatrzenia skargi z dnia "[...]" na działanie PINB w "[...]". W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Na podstawie art. 3 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 – 4. Mając powyższe na względzie, należy uznać, iż skarga na działalność organu – Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie sposobu rozpatrzenia skargi w sprawie robót budowlanych ma charakter skargi powszechnej określonej przepisami art. 227 i nast. k.p.a. Przedmiotem skargi powszechnej określonej przepisami art. 227 i nast. k.p.a. mogą być zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Postępowanie zaś w sprawie tego typu skarg cechuje się tym, iż nie ma w nim stron postępowania, nie wydaje się rozstrzygnięć adresowanych do skarżącego, jedynie zawiadamia się go o czynnościach wewnętrznych zmierzających do wyjaśnienia okoliczności podniesionych w skardze. W konsekwencji, działania administracji publicznej będące przedmiotem tego typu skarg nie podlegają kontroli sądów administracyjnych z uwagi na to, iż nie mieszczą się w katalogu czynności i aktów poddawanych nadzorowi sądowemu, których numerus clausus zawiera dyspozycja art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W konsekwencji w przypadku wniesienia skargi do organu administracji na podstawie art. 227 i nast. k.p.a., stronie nie służy skarga do sądu administracyjnego ani na bezczynność organu, ani sposób załatwienia sprawy. Mając powyższe na względzie skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi