II SA/Ol 123/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie: Sędzia WSA Hanna Raszkowska po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Zarządu Dróg Wojewódzkich w O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie kary za przejazd pojazdem nienormatywnym postanawia skargę odrzucić. Decyzją Nr "[...]" z dnia 23 września 2003r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło w całości decyzję Nr "[...]" z dnia 25 marca 2002r. wydaną z upoważnienia Zarządu Województwa przez Dyrektora Zarządu Dróg Wojewódzkich w O. w przedmiocie kary za przejazd pojazdem nienormatywnym. Decyzją tą organ I instancji obciążył J. G. karą pieniężną w wysokości 3.600zł za przejazd zespołem nienormowanym bez zezwolenia. W dniu 22 marca 2004r. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego skargę wniósł Dyrektor Zarządu Dróg Wojewódzkich w O. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi. W odpowiedzi na skargę wskazano, że organ administracji nie może być stroną postępowania przed sądem administracyjnym w sprawie, w której wydał decyzję w pierwszej instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do postanowień art. 50 §1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ), Sąd wszczyna postępowanie na podstawie skargi wniesionej przez uprawniony podmiot. W niniejszej sprawie należy podzielić stanowisko wyrażone w odpowiedzi na skargę, zgodnie z którym organ rozpatrujący sprawę nie ma przymiotu strony w związku z tym nie jest uprawniony do wniesienia skargi na decyzję organu drugiej instancji. Jest to pogląd utrwalony w orzecznictwie sądowym. I tak w uzasadnieniu uchwały z 19 maja 2003 r. ( sygn. akt OPS 1/03, ONSA Nr 4 z 2003 r. póz. 124 ) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż "powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej, niezależnie od tego, czy nastąpiło to na mocy ustawy, czy też w drodze porozumienia, wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego, czy sądowoadministracyjnego. W takiej sytuacji jednostka samorządu terytorialnego nie ma legitymacji procesowej strony w tym postępowaniu, nie jest również podmiotem uprawnionym do zaskarżania decyzji administracyjnych do NSA, ani też legitymowanym do wystąpienia z powództwem do sądu powszechnego. Widać z tego niezbicie, że włączenie organów samorządowych do systemu organów administracji publicznej prowadzących postępowanie w konkretnej sprawie znacznie ogranicza zakres uprawnień procesowych tych jednostek jako osób prawnych. Co więcej, w zakresie, w jakim organ jednostki samorządu terytorialnego wykonuje funkcję organu administracji publicznej nie jest on (ani też żaden z pozostałych organów danej jednostki) uprawniony do reprezentowania jej interesu prawnego, rozumianego jako interes osoby prawnej". Z kolei w uzasadnieniu uchwały z 27 lipca 1993r. (sygn. akt III AZP 8/93 OSNCAP 1994 zeszyt nr l póz. 3) Sąd Najwyższy stwierdził, iż "nie budzi wątpliwości w doktrynie i w orzecznictwie sądu administracyjnego pogląd, według którego organ, który wydał w sprawie decyzję, nie jest i nie może w tej samej sprawie być stroną postępowania. Pogląd ten nie budzi wątpliwości w odniesieniu do organów administracji rządowej, a także w odniesieniu do organów samorządu terytorialnego oraz samorządu zawodowego. Organy administracji publicznej w wypadkach określonych przepisami prawa mogą być stronami postępowania administracyjnego, które dotyczy ich interesu prawnego lub obowiązku, co odnosi się również do organów samorządu, jednakże ma to miejsce tylko w postępowaniu przed innym organem administracji publicznej, właściwym w innej sprawie. W tej sprawie, w której z mocy przepisów prawa organ administracji publicznej jest powołany do wydania decyzji w zakresie swej właściwości, nie będzie on stroną postępowania i nie mogą mu przysługiwać żadne jej uprawnienia, bo korzysta on z uprawnień władczych, opatrzonych sankcją przymusu państwowego". Przywołana argumentacja nie straciła na aktualności po reformie sądownictwa administracyjnego. Z tych względów przyjąć należy, że Zarząd Dróg Wojewódzkich w O. nie był legitymowany do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie, w której orzekał w pierwszej instancji w postępowaniu administracyjnym. W tym stanie rzeczy skarga ta podlegała odrzuceniu z mocy art. 58 § l pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).