II SA/Ol 125/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Matuszak po rozpoznaniu w dniu 4 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.J.S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie zasiłku celowego – uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia "[...]", Nr "[...]", odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji wydanej w dniu "[...]" przez Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w "[...]", odmawiającej przyznania J.J.S. zasiłku celowego z przeznaczeniem na zakup leków w kwocie 200 zł. J.J.S. wniósł w dniu 26 stycznia 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na powyższe postanowienie Kolegium. Jednocześnie ze skargą skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia, lecz Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie postanowieniem z dnia 7 marca 2011 r. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Odpisy tego postanowienia wraz z uzasadnieniem zostały doręczone J.J.S. w dniu 14 marca 2011 r., a organowi w dniu 9 marca 2011 r. Postanowienie Sądu z dnia 7 marca 2011 r. nie zostało zaskarżone. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Stosownie do art. 86 § 3 w związku z art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), na postanowienie o przywróceniu terminu albo o odmowie jego przywrócenia przysługuje zażalenie, które wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Skoro skarżący, jak też organ, nie wnieśli zażalenia na postanowienie odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia skargi, postanowienie Sądu z dnia 7 marca 2011 r. uprawomocniło się w dniu 22 marca 2011 r., zaś prawomocna odmowa przywrócenia terminu do wniesienia skargi stanowi podstawę do odrzucenia przedmiotowej skargi, jako wniesionej po upływie terminu. Dlatego też orzeczono, jak w sentencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz § 3 p.p.s.a.