II SA/Ol 1250/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Matuszak po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie obciążenia kosztami wynikającymi z usunięcia, przechowywania i oszacowania pojazdu postanawia 1. Odrzucić skargę. 2. Przyznać od Skarbu Państwa (Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie) na rzecz radcy prawnego A.M.-B. kwotę 240 zł (słownie: dwieście czterdzieści złotych) z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu powiększonej o należny od tej kwoty podatek od towarów i usług. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Decyzją z dnia "[...]", po rozpatrzeniu odwołania A. M., Samorządowe Kolegium Odwoławczego utrzymało w mocy wydaną z upoważnienia Starosty "[...]" w dniu "[...]" decyzję Naczelnika Wydziału Komunikacji w sprawie nałożenia na A. M. i M. M. D. obowiązku solidarnej zapłaty kwoty 21.667,00 zł tytułem obciążenia kosztami wynikającymi z usunięcia, przechowywania i oszacowania pojazdu. Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej jako: p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W niniejszej sprawie A. M. złożyła skargę po upływie trzydziestodniowego terminu wskazanego w art. 53 § 1 p.p.s.a. Decyzja z dnia "[...]" została doręczone skarżącej w dniu 29 września 2014 r. (data i podpis skarżącej na zwrotnym potwierdzeniu odbioru). Tymczasem skarga została wniesiona przez skarżącą w dniu 29 października 2014 r. (data stempla pocztowego), zatem po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia, mimo prawidłowego pouczenia zawartego w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., należało postanowić o odrzuceniu skargi. O kosztach pomocy prawnej udzielonej z urzędu orzeczono na podstawie art. 250 p.p.s.a. Zauważyć należy, iż z dniem 1 stycznia 2016 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1805), zwane dalej rozporządzeniem z dnia 22 października 2015 r. Zgodnie jednak z przepisem przejściowym (§ 22), do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Powyższe oznacza, że w warunkach niniejszej sprawy - wszczętej przed dniem wejścia w życie rozporządzenia z dnia 22 października 2015 r. - zastosowanie znaleźć powinny - przepisy dotychczasowe (§ 14 ust. 2 pkt 1c), zawarte w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490 ze zm.).