II SA/Ol 126/19

Dnia 16 lipca 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Lipiński Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Matczak (spr.) Sędzia WSA Adam Matuszak Protokolant specjalista Anna Piontczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 lipca 2019 roku sprawy ze skargi S.A. Z. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia "[...]" w sprawie o sygnaturze akt II SA/Ol 709/18 na decyzję Wojewody z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie pozwolenia na budowę oddala skargę o wznowienie postępowania. UZASDNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, po rozpoznaniu sprawy ze sprzeciwu P Spółka Akcyjna w L, prawomocnym wyrokiem z dnia 7 listopada 2018r. (sygn. akt II SA/Ol 709/18), uchylił decyzję Wojewody z "[...]". Nr "[...]" uchylającą decyzję Starosty G z "[...]". w przedmiocie pozwolenia na budowę elektroenergetycznej linii napowietrznej "[...]" kV relacji G - O. S Z (dalej jako: skarżący), reprezentowany przez pełnomocnika, pismem z "[...]" r. wniósł skargę o wznowienie postępowania zakończonego wskazanym prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Olsztynie z 7 listopada 2018r. (sygn. akt II SA/Ol 709/18). Jako podstawę prawną żądania wskazano art. 270 w zw. z art. 270 pkt 2 (stronie zapewne chodziło o art. 271 pkt 2) ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. 2018r., poz. 1302, ze zm.). Skarżący wniósł o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem z dnia 7 listopada 2018r., w związku z pozbawieniem go możliwości działania w postępowaniu i nie poinformowaniem o postępowaniu wszczętym ze skargi inwestora - P S.A., oraz o uchylenie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 7 listopada 2018r. W uzasadnieniu skargi wywiedziono, że S Z nie otrzymał skargi (sprzeciwu) złożonej przez P S.A. do sądu administracyjnego, ani nie został powiadomiony o terminie rozprawy w postępowaniu prowadzonym pod sygn. akt II SA/Ol 709/18. Nieruchomość należąca do skarżącego znajduje się w obszarze oddziaływania inwestycji objętej wnioskiem o udzielenie pozwolenia na budowę i zatwierdzenie projektu budowlanego, a z tego względu rozpoznanie skargi na decyzję uchylającą decyzję o udzieleniu pozwolenia na budowę leży w sferze interesu prawnego S Z. W kwestionowanym postępowaniu naruszono zatem przepis art. 33 § 1 p.p.s.a. stanowiący, że osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony, oraz przepis art. 12 p.p.s.a. Na rozprawie w dniu "[...]"r. pełnomocnik skarżącego podtrzymał wniesioną skargę, natomiast pełnomocnik uczestnika postępowania - P Spółka Akcyjna w L wniósł o jej oddalenie podnosząc, że w tej sprawie nie doszło do naruszenia interesu prawnego skarżącego. Podał, że postępowanie zakończone wyrokiem WSA w Olsztynie z "[...]"r. dotyczyło postępowania zainicjowanego sprzeciwem, gdzie w art. 64b § 3 p.p.s.a. określono wprost, że w tym postępowaniu nie stosuje się art. 33 p.p.s.a. Postępowanie w tym trybie dotyczy jedynie kontroli procesowej przez Sąd. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Skarga o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego jest niezasadna i podlegała oddaleniu. Stosownie do art. 281 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2018r. poz. 1302 ze zm.) dalej jako: p.p.s.a., na rozprawie sąd rozstrzyga przede wszystkim o dopuszczalności wznowienia postępowania. W pierwszej kolejności zatem Sąd zbadał przesłanki warunkujące dopuszczalność skargi o wznowienie postępowania. W ocenie składu orzekającego w niniejszej sprawie skarżący wystąpił o wznowienie postępowania z zachowaniem trzymiesięcznego terminu wynikającego z art. 277 p.p.s.a. Sąd uznał również, że skarga o wznowienie postępowania spełnia wymogi formalne wynikające z art. 279 p.p.s.a. oraz opiera się na ustawowej przesłance wznowienia wymienionej w art. 271 pkt 2 p.p.s.a. Sąd wskazuje jednak w tym miejscu, że pomimo spełniania wymogów formalnych wynikających z art. 279 p.p.s.a. oraz pomimo powołania ustawowej przesłanki wznowienia postępowania, to jest przesłanek określonych w art. 271 pkt 2 p.p.s.a., wniesiona skarga o wznowienie postępowania sądowego podlegać winna oddaleniu. Skarżący jako podstawę do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego wskazał przesłankę określoną w art. 271 pkt 2 p.p.s.a., w niniejszej sprawie przyjęto, iż to ten przepis stanowił podstawę skargi w oparciu jej treść i wskazane w niej okoliczności, bowiem skarżący błędnie wskazał jako podstawę skargi art. 270 pkt 2 p.p.s.a. – a taka jednostka redakcyjna tego przepisu nie istnieje - twierdząc, że pozbawiony został możliwości obrony swoich praw w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z 7 listopada 2018r. (sygn. akt II SA/Ol 709/18). W treści skargi podniesiono, konkretyzując sformułowany zarzut, iż skarżący nie został zawiadomiony o toczącym się postępowaniu i w konsekwencji został pozbawiony możliwości działania. Skarżący twierdził, że zgodnie z art. 33 § 1 p.p.s.a. osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony. W kontekście ww. zarzutu przede wszystkim wyjaśnić należy, że przedmiotowa skarga o wznowienie postępowania sądowego dotyczy postępowania zakończonego wyrokiem wydanym w szczególnym trybie postępowania sądowego, uregulowanym w Rozdziale 3a p.p.s.a., zatytułowanym "Sprzeciw od decyzji". Zgodnie z art. 64a p.p.s.a., od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego, skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw. Na podstawie art. 64d § 1 p.p.s.a. sąd rozpoznaje sprzeciw od decyzji na posiedzeniu niejawnym w terminie trzydziestu dni od dnia wpływu sprzeciwu od decyzji. W tym kontekście za pozbawione podstaw uznać należy twierdzenia skarżącego, że został pozbawiony prawa do uczestnictwa w rozprawie, ta bowiem nie tylko się nie odbyła, ale brak było również potrzeby jej przeprowadzenia. Sąd w kwestionowanym postępowaniu rozpoznał bowiem sprzeciw na posiedzeniu niejawnym. Jak stanowi zaś art. 64b § 3 p.p.s.a., w postępowaniu wszczętym sprzeciwem od decyzji przepisu art. 33 nie stosuje się. A zatem, osoba która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła sprzeciwu od decyzji, nie jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony - nawet wówczas, gdy wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego. Z tego też względu, stronami postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z 7 listopada 2018r. (sygn. akt II SA/Ol 709/18) była wyłącznie Spółka wnosząca sprzeciw oraz organ administracji, którego decyzja była przedmiotem wniesionego sprzeciwu. Dodatkowo podkreślić pozostaje, że kontrola dokonywana przez sąd w ramach postępowania wszczętego na podstawie sprzeciwu ma charakter jedynie formalny (tak uzasadnienie projektu ustawy z 7 kwietnia 2017r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw, Druk sejmowy nr 1183). Wyrazem tego założenia ustawodawcy jest brzmienie art. 64e p.p.s.a. Przytoczyć pozostaje nadto stanowisko wyrażone w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 lutego 2019r. sygn. akt I OSK 270/19, gdzie wyjaśniono, że charakter i zakres decyzji kasatoryjnej, powoduje, że przedmiotem rozważań w postępowaniu sądowoadministracyjnym dotyczącym rozpatrzenia sprzeciwu nie są kwestie związane z merytorycznym rozstrzygnięciem sprawy, ale wyłącznie zagadnienia dotyczące wydania w postępowaniu odwoławczym tego rodzaju decyzji. Stosownie bowiem do treści art. 64e p.p.s.a. rozpoznając sprzeciw od decyzji, sąd ocenia jedynie istnienie przesłanek do wydania decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a. Wobec powyższego stwierdzić należy, że zakres oceny sądu w takim postępowaniu ograniczony jest wyłącznie do skontrolowania kwestii zasadności wydania przez organ odwoławczy decyzji na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. Kontrola ta nie może natomiast, co do zasady, obejmować sformułowania końcowej oceny materialnoprawnej związanej z istotą sprawy, gdyż formułowanie wniosków w tym zakresie byłoby przedwczesne i niedopuszczalne. Sąd kontrolując taką decyzję nie ma podstaw do wyrażania oceny prawnej w zakresie szerszym niż odnoszącym się do przesłanek określonych w art. 138 § 2 k.p.a. W przeciwnym przypadku naruszyłby art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd nie bada w tym względzie kwestii związanych z innymi zagadnieniami natury pozaprocesowej, łączącymi się z oceną legalności wydanego w postępowaniu administracyjnym aktu. W wyniku rozstrzygnięcia o charakterze kasatoryjnym sprawa wraca do organu I instancji w celu dokonania niezbędnych ustaleń, których dokonanie jest istotne z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy, a które wykraczały poza zakres postępowania, jakie mógł przeprowadzić organ odwoławczy na podstawie art. 136 k.p.a. Ponadto jak podnosił Naczelny Sąd Administracyjny w z 26 września 2017 r., II OSK 902/17, "wydanie decyzji kasacyjnej w trybie art. 138 § 2 k.p.a. nie powoduje konkretyzacji praw i obowiązków strony, gdyż w tej mierze wyłączone jest merytoryczne orzekanie przez organ odwoławczy". Podkreślić również należy, że charakterystyczną cechą tego postępowania wyrażoną w art. 64b § 3 p.p.s.a. jest to, że w postępowaniu wszczętym sprzeciwem od decyzji przepisu art. 33 nie stosuje się. Co z kolei oznacza, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym wywołanym wniesieniem sprzeciwu ograniczony został krąg podmiotów biorących w nim udział, jedynie do skarżącego (wnoszącego sprzeciw) i organu, który wydał zaskarżony akt. Wymieniona w art. 271 pkt 2 p.p.s.a. przesłanka wznowieniowa nie dotyczy każdej sytuacji, z powodu której strona "była pozbawiona możliwości działania", bowiem ustawodawca wyraźnie ogranicza jej zasięg, stanowiąc w tym przepisie, że pozbawienie strony możliwości działania musi być skutkiem "naruszenia przepisów prawa", które odnosi się do naruszenia prawa procesowego przez sąd w postępowaniu zakończonym orzeczeniem, którego dotyczy skarga o wznowienie. Poza tym ustawa wprowadza dodatkowy warunek negatywny, zastrzegając, że "nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała". Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, wskazać należy, że w objętym wnioskiem o wznowienie postępowaniu nie doszło do naruszeń prawa, które uzasadniały by uznanie skargi za zasadną. Przede wszystkim nie zostały naruszone prawa procesowe skarżącego. Skarżący jako podmiot który brał udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniósł sprzeciwu, z racji niestosowania w postępowaniu wszczętym sprzeciwem art. 33 § 1 p.p.s.a. (na mocy art. 64b § 3 p.p.s.a.), nie był uczestnikami tego postępowania na prawach strony. Brak jego udziału w postępowaniu prowadzonym przez Wojewódzki Sad Administracyjny w Olsztynie w sprawie o sygnaturze akt II SA/Ol 709/18 nie stanowiło naruszenia jego praw procesowych. Mając na uwadze wskazaną regulację należy stwierdzić, że wniesienie skargi o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem wydanym w trybie art. 64d § 1 p.p.s.a. przez podmiot, o którym mowa w art. 33 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 64b § 3 p.p.s.a., powoduje że nie zachodzi w istocie przesłanka wznowienia, na którą powołuje się skarżący, a zatem brak podstaw do uwzględnienia skargi o wznowienie postępowania w sprawie. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie na podstawie art. 282 § 2 p.p.s.a. oddalił skargę o wznowienie postępowania sądowego.