II SA/Ol 1284/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Osipuk po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku "[...]" o wstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia w sprawie ze skargi "[...]" na zarządzenie Burmistrza Miasta "[...]" z dnia 29 czerwca 2016 r., nr "[...]" w przedmiocie zakazu organizowania na terenach stanowiących własność Gminy Miasta "[...]" objazdowych przedstawień cyrkowych z udziałem zwierząt postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego zarządzenia. W skardze złożonej do tut. Sądu na zarządzenie nr "[...]" Prezydenta Miasta "[...]" z dnia 29 czerwca 2016 r. w przedmiocie zakazu organizowania na terenach należących do Gminy Miasta "[...]" objazdowych przedstawień cyrkowych z udziałem zwierząt, "[...]" wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu do czasu rozpoznania skargi przez Sąd. W uzasadnieniu wskazał, że zaskarżone zarządzenie, wraz z podobnymi zarządzeniami innych samorządów, stanowi wzór dla organów samorządów innych miast, które wydały podobne zarządzenia. Powyższe działania łącznie uniemożliwiają niezakłócone prowadzenie działalności. Skarżący zasugerował, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia może spowodować, że inne samorządy pogłębią analizę prawną podstaw takich zarządzeń. Wskazał ponadto na dezinformację mieszkańców, którzy mogą być przekonani, że przedstawienia cyrkowe z udziałem zwierząt zostały zakazane, co powoduje mniejszą liczbę widzów, wiążącą się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody w nadchodzących miesiącach. Powyższe powoduje trudne do odwrócenia skutki dla wizerunku polskich cyrków, naruszając dobra osobiste przedsiębiorców cyrkowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.), zwanej dalej: p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania aktu na podstawie powołanego przepisu Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. W ramach tych przesłanek nie jest dopuszczalne dokonywanie merytorycznej oceny zarzutów podniesionych w skardze. Na tym etapie postępowania sądowego nie dokonuje się bowiem oceny zasadności zarzutów, ani legalności decyzji będącej przedmiotem wniesionej skargi. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Użycie przez ustawodawcę w art. 61 § 3 p.p.s.a. zwrotów nieostrych wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich normy ogólnej. W postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04 (dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych http://orzeczenia.nsa.gov.pl), Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że "znaczna szkoda" to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w przypadku gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swoich właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (tak w postanowieniu WSA w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 352/06, CBOSA). Podkreślenia zatem wymaga, że podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest wskazanie we wniosku na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dokonując oceny wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Skarżący nie przedstawił żadnych usprawiedliwionych argumentów uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia. W szczególności nie uprawdopodobnił, na czym konkretnie miałoby polegać spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków lub wyrządzenie znacznej szkody. Argumentem takim nie jest bowiem powołanie się na opinię publiczności, czy zamiar oddziaływania na organy innych samorządów terytorialnych w celu zmiany ich nastawienia względem przedsiębiorców cyrkowych. Ewentualna niechęć części opinii publicznej do branży cyrkowej nie jest bowiem szkodą, którą wywołało zaskarżone zarządzenie, ani trudnym do odwrócenia skutkiem jego wydania w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Trudno przy tym wskazać realny związek przyczynowo-skutkowy w przedmiotowej sprawie. Stosunek publiczności do działalności cyrkowej nie jest z pewnością nieodwracalnym skutkiem, jaki może wywołać wykonywanie zaskarżonego w niniejszej sprawie zarządzenia (zob. postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 1 sierpnia 2016 r., sygn. akt II SA/Wr 391/16, CBOSA). Brak jest więc podstaw do stwierdzenia, że zaskarżone zarządzenie spowoduje dla skarżących konsekwencje, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Zarzuty dotyczące zgodności z prawem zaskarżonego aktu nie mogą zaś, w świetle przywołanych wyżej przepisów, przemawiać za uwzględnieniem takiego wniosku. W świetle powyższego, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.