II SA/Ol 1289/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Osipuk po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "[...]" na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w "[...]" z dnia 5 września 2016 r., nr "[...]" w przedmiocie obciążenia kosztami wynikającymi z usunięcia z drogi, przechowywania i oszacowania pojazdu postanawia odrzucić skargę. "[...]" wniósł do tut. Sądu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w "[...]" z dnia 5 września 2016 r. w przedmiocie obciążenia kosztami wynikającymi z usunięcia z drogi, przechowywania i oszacowania pojazdu. W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. W wykonaniu zarządzenia Z-cy Przewodniczącej Wydziału II Sądu z dnia 24 października 2016 r., Skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 469 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe zarządzenie doręczono Skarżącemu w dniu 28 października 2016 r. Termin do usunięcia braków formalnych upłynął zatem z dniem 4 listopada 2016 r. W zakreślonym terminie Skarżący złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, a następnie pismem z dnia 21 listopada cofnął wniesioną skargę. W związku z cofnięciem skargi, postanowieniem z dnia 23 listopada 2016 r., referendarz sądowy umorzył postępowanie o przyznanie prawa pomocy. Zgodnie z art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku skargi przewodniczący wzywa wnoszącego do uiszczenia wpisu w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem jej odrzucenia. W zakreślonym terminie strona skarżąca nie uzupełniła przedmiotowego braku formalnego wniesionej skargi mimo pouczenia, iż spowoduje to jej odrzucenie. Wyjaśnić należy, że stosownie do art. 60 p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Co do zasady zatem skarżący może rozporządzać skargą także po jej wniesieniu, gdyż w tej kwestii jego oświadczenie jest wiążące dla sądu. Jednakże cofnięcie skargi jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera takie braki, np. nie został uiszczony należny od skargi wpis, sąd skargę odrzuci (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 stycznia 2008 r., sygn. akt I OSK 1829/07). W niniejszej sprawie zaistniała taka okoliczność, gdyż wezwanie Sądu do uiszczenia wpisu od skargi pozostało bez reakcji Skarżącego. W tym stanie rzeczy skarga podlegała odrzuceniu, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a.