II SA/Ol 1290/15

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Krzysztof Nesteruk po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S.J. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi S.J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w "[...]" z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: 1) umorzyć postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych; 2) ustanowić dla skarżącego adwokata. S.J., po oddaleniu jego skargi na decyzję odmawiającą przyznania zasiłku celowego, złożył wniosek o zwolnienie go od kosztów sądowych oraz ustanowienie na jego rzecz adwokata. Przebywający aktualnie w zakładzie karnym skarżący stwierdził, iż mieszka w górnej kondygnacji budynku w "[...]"; prowadził samodzielnie gospodarstwo domowe. Rodzice z siostrą mieszkają na parterze i prowadzą oddzielne gospodarstwo domowe. W kwietniu 2014 r. budynek został spalony i jest teraz remontowany z różnych środków. Według oświadczenia, skarżący nie posiada żadnego dochodu ani majątku. Odpowiadając na wezwanie z 2 marca 2016 r. skarżący oświadczył, iż nie może liczyć na pomoc bliskich. Córka ma dwoje dzieci i wraz z mężem nie pracują. Syn uczy się i pracuje, jego środki nie wystarczają jednak w pełni na samodzielne życie i naukę. Rodzice są w podeszłym wieku i ze względu na stan zdrowia wymagają opieki. On sam ma orzeczoną niepełnosprawność. Koniec kary pozbawienia wolności przypada na 1 listopada 2016 r. Jak wynika z dostarczonego zaświadczenia zakładu karnego, nie jest zatrudniony i nie posiada do dyspozycji żadnych środków pieniężnych. Wobec powyższego stwierdza się, co następuje: Ponieważ z mocy art. 239 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.; w skrócie: p.p.s.a.), strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie jako zbędne podlega umorzeniu stosownie do art. 249a p.p.s.a. Tym samym w zakresie merytorycznego rozstrzygnięcia przedmiotowego wniosku pozostaje kwestia ustanowienia adwokata. Zgodnie z art. 262 p.p.s.a., do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych odpowiednie zastosowanie mają przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy. Jak wynika z odpowiedniego zastosowania art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika dla osoby fizycznej następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść związanego z tym kosztu, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Oświadczenie skarżącego, korespondujące z informacjami wynikającymi z akt postępowania administracyjnego, daje podstawę do stwierdzenia, iż znajduje on się w tego rodzaju sytuacji. Stąd też orzeczono jak w sentencji w oparciu o art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., powierzający referendarzowi sądowemu wydawanie postanowień dotyczących prawa pomocy.