II SA/Ol 1290/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 listopada 2016 r. sprawy ze skargi I. S. na decyzję Rektora Uniwersytetu z dnia "[...]" r., nr "[...]" w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 16 września 2016 r. skarżąca wystąpiła do Rektora Uniwersytetu o udzielenie informacji dotyczącej wykształcenia Wójta Gminy Z. S. - absolwenta Akademii Rolniczo-Technicznej, w celu zweryfikowania uzyskanej od Wójta informacji o zdobytym przez niego wykształceniu. W odpowiedzi, decyzją z dnia "[...]" r., Prorektor Uniwersytetu, działając z upoważnienia Rektora tej uczelni, odmówił udzielenia informacji publicznej. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia podał art. 3 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 16 ust. 1 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U z 2015 r. poz. 2058 ze zm., dalej jako: "u.d.i.p.). W pouczeniu wskazał, że od decyzji przysługuje stronie prawo odwołania do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia. We wskazanym terminie I. S. wniosła skargę na powyższą decyzję, domagając się zobowiązania Rektora do udzielenia żądanej informacji publicznej i wymierzenia organowi grzywny. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Stosownie do art. 21 cytowanej ustawy o dostępie do informacji publicznej - do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym że: 1) przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi; 2) skargę rozpatruje się w terminie 30 dni od dnia otrzymania akt wraz z odpowiedzią na skargę. Zgodnie zaś z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.Dz.U. z 2016 r. poz.718 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Zatem zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlegają jedynie rozstrzygnięcia, od których nie przysługuje już żaden środek zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. W przypadku decyzji wydawanych w trybie art. 16 ust. 1 u.d.i.p., stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że odwołanie od decyzji rozpoznaje się w terminie 14 dni (art. 16 ust. 2 pkt 1 u.d.i.p.). Przepis ten nakazuje stosowanie przepisów k.p.a. do decyzji o odmowie udostepnienia informacji publicznej. Użytego tu zwrotu "stosuje się" powiązanego ze zwrotem "do decyzji" nie można odnosić tylko do uregulowań określających wymagane elementy decyzji, jej formę, ale należy też uwzględniać zawarte w k.p.a. przepisy określające warunki procesowe do jej wydania i zaskarżenia. Stosownie do art. 127 k.p.a. od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji (§ 1). Właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy (§ 2). Od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy; do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji (§ 3). W odniesieniu do rektora szkoły wyższej nie ma organu wyższego stopnia. W myśl art. 207 ust. 2 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2012r. poz. 572 ze zm.) decyzje wydawane przez rektora w pierwszej instancji są ostateczne. W takim przypadku stosuje się odpowiednio art. 127 § 3 k.p.a. Oznacza to, że strona niezadowolona z decyzji wydanej przez rektora w pierwszej instancji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Bez złożenia tego wniosku skarga do sądu administracyjnego jest przedwczesna (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 15 stycznia 2008 r., sygn. akt II SA/Ol 17/08, publ. na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl). W rozpoznawanej sprawie skarżąca została błędnie pouczona przez organ o prawie zaskarżenia decyzji do sądu administracyjnego. Okoliczność ta nie mogła mieć jednak znaczenia dla rozstrzygnięcia. Wadliwe pouczenie rodzi bowiem dla strony ten jedynie skutek, że pozostawia jej możliwość podejmowania dalszych czynności w toku postępowania administracyjnego (zgodnie z zawartą w art. 112 k.p.a. zasadą nieprzenoszenia na stronę skutków błędnego działania organu), nie znosi jednak obowiązku wyczerpania toku instancji w tymże postępowaniu. Niewykorzystanie przez stronę dostępnych środków zaskarżenia powoduje, że złożona do sądu administracyjnego skarga jest niedopuszczalna z mocy art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., co skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.