II SA/Ol 13/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janina Kosowska Sędzia WSA Adam Matuszak Asesor WSA Bogusław Jażdżyk (spr.) Protokolant Karolina Alboszta po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 września 2004r. sprawy ze skargi M. S. i E. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" r. nr "[...]" w przedmiocie uchybienia terminu od wniesienia odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. orzeka, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane do czasu uprawomocnienia się wyroku; 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżących kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Postanowieniem z dnia 30 grudnia 2003r. Nr "[...]" Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. stwierdziło, że odwołanie od decyzji Zarządu Województwa z dnia 30 września 2003r. Nr "[...]" zostało wniesione z uchybieniem terminu do jego wniesienia. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, iż zgodnie z art. 12,9 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego (dalej kpa) odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, ze decyzja została doręczona skarżącym w dniu 16 października 2003r. Decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o organie i terminie wniesienia odwołania. Odwołanie mogło być więc wniesione najpóźniej 30 października 2003r., a wniesione zostało przez pełnomocnika strony dopiero 6 listopada 2003r., czyli 7 dni po terminie. Pełnomocnik nie złożył prośby o przywrócenie uchybionego terminu do wniesienia odwołania. W związku z powyższym Kolegium nie mogło rozpatrzyć merytorycznie odwołania. Na powyższe postanowienie skargę wnieśli M. S. i E. S., zarzucając naruszenie przepisów prawa procesowego mające wpływ na treść rozstrzygnięcia, a mianowicie art. 129 § 2 kpa z związku z art. 40 § 2 kpa polegające na przyjęciu, iż termin do wniesienia odwołania biegnie od daty doręczenia decyzji stronie, kiedy to w sprawie ustanowiony jest pełnomocnik, któremu należy doręczać decyzje. Pełnomocnik skarżących wskazał, iż faktycznie decyzja została doręczona stronie w dniu 16 października 2003r. Zgodnie jednak z art. 40 § 2 kpa w przypadku, gdy strona ustanowiła pełnomocnika pisma doręcza się właśnie jemu. Zarząd Województwa decyzję z dnia 30 września 2003r. doręczył pełnomocnikowi strony 23 października 2003r., a zatem termin do wniesienia odwołania upłynął 6 listopada 2003r. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Dodatkowo organ podniósł, iż nie jest zasadny argument pełnomocnika, że termin do wniesienia skargi winien biec od doręczenie jemu decyzji, skoro pełnomocnictwo mu udzielone obejmowało swym zakresem jedynie zastępowanie stron w postępowaniu odwoławczym związanym z wniesieniem odwołania od decyzji Zarządu Województwa z dnia 2 kwietnia 2003r. Pełnomocnictwo zaś do zastępowania strony w związku z odwołaniem od decyzji z dnia 30 września 2003r. zostało udzielone dopiero 5 listopada 2003r. W trakcie rozprawy pełnomocnik skarżących radca prawny W. O. oświadczył, iż posiadał pełnomocnictwo do występowania przed Urzędem Marszałkowskim, które w jednym egzemplarzu zostało złożone do akt sprawy, a potwierdzają to wszystkie pisma tego urzędu kierowane do niego w trakcie postępowania administracyjnego, prowadzonego przed tym urzędem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, zważył co następuje: Skarga jest zasadna. Zgodnie z art. 32 kpa strona może działać przez pełnomocnika, chyba że charakter sprawy wymaga jej osobistego działania. Z mocy art. 33 § 2 kpa pełnomocnictwo powinno być udzielone na piśmie lub zgłoszone do protokołu. Jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika pisma doręcza się pełnomocnikowi (art. 40 § 2 kpa). Z akt administracyjnych nie wynika, by radca prawny W. O. posiadał pełnomocnictwo do zastępowania skarżących przed Zarządem Województwa. Pełnomocnictwo udzielone przez skarżących w dniu 13 maja 2003r. obejmowało jedynie umocowanie do zastępowania ich w postępowaniu odwoławczym od decyzji Zarządu Województwa z 2 kwietnia 2003r. Podobnie kolejne pełnomocnictwo z 5 listopada 2003r. także uprawniało do reprezentowania skarżących w postępowaniu odwoławczym od decyzji organu I instancji z 30 września 2003r. Akta administracyjne potwierdzają jednak, że w toku postępowania toczącego się przed organem I instancji, wszystkie pisma w sprawie były kierowane do radcy prawnego W. O. Organ doręczając te pisma radcy prawnemu, wskazywał w sposób jednoznaczny, że przesyła je pełnomocnikowi. W aktach znajduje się ponadto upoważnienie udzielone przez radcę prawnego W. O. na rzecz N. P do zapoznania się z aktami sprawy. Na podstawie tegoż upoważnienia N. P. dwukrotnie przeglądał akta sprawy. Pełnomocnikowi skarżących także doręczono decyzję z 30 września 2003r., którą jak oświadczył otrzymał 23 października 2003r. Mimo, iż odwołanie od decyzji wniesiono dopiero 6 listopada 2003r., organ I instancji przekazując akta sprawy wraz z odwołaniem wskazał, iż odwołanie wniesiono w terminie, choć decyzja stronie została doręczona 16 października 2003r. Z powyższego wynika, że jak podkreślono wyżej mimo braku w aktach pełnomocnictwa, radca prawny w rzeczywistości zastępował skarżących w toczącym się postępowaniu przed organem I instancji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. natomiast wydając zaskarżone postanowienie nie wyjaśniło, czy pełnomocnik posiadał pełnomocnictwo do zastępowania skarżących przed tym organem. Kolegium ograniczyło się jedynie do ustalenia daty doręczenia decyzji z 30 września 2003r. pełnomocnikowi skarżących oraz ustalenia, czy radca prawny posiadał pełnomocnictwo do wniesienia odwołania od tej decyzji. Organ odwoławczy wydając postanowienie w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania, zobowiązany był z mocy art. 136 kpa, w związku z art. 7 i 77 kpa, do podjęcia wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, tj. ustalenia w sposób jednoznaczny, czy pełnomocnik strony był należycie umocowany do występowania w postępowaniu przed organem I instancji. Brak przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego we wskazanym wyżej zakresie, stwarza przesłankę do uznania opisanego naruszenia za naruszenie wywierające istotny wpływ na wynik sprawy i tym samym skutkuje koniecznością uchylenia zaskarżonego postanowienia. Tym samym, w toku ponownego rozpoznawania niniejszej sprawy, organ administracji powinien przeprowadzić postępowanie wyjaśniające, które ustaliłoby, czy pełnomocnik skarżących posiadał pełnomocnictwo obejmujące swym zakresem umocowanie do zastępowania stron w postępowaniu prowadzonym przed organem I instancji. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, na podstawie art. 145 § l pkt l lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 12170), orzekł jak w sentencji. O zwrocie kosztów postępowania orzeczono stosownie do art. 200 powołanej wyżej ustawy. Zgodnie z art. 152 ustawy Sąd orzekł ponadto, iż zaskarżone postanowienie nie może być wykonane do czasu uprawomocnienia się wyroku.