II SA/Ol 13/11

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Krzysztof Nesteruk po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D.P. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi D.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie zasiłku celowego postanawia ustanowić dla skarżącego adwokata. D.P., którego skarga na decyzję w przedmiocie zasiłku celowego została oddalona wyrokiem z dnia 18 lutego 2011 r., zwrócił się o przyznanie mu prawa pomocy. Według oświadczenia zawartego we wniosku, skarżący sam prowadzi gospodarstwo domowe; nie ma majątku; jedyny jego dochód stanowią zasiłki wynoszące w sumie 504 zł miesięcznie, z czego 270 zł wydatkuje na leki, 61,37 zł na czynsz, 47,28 zł na opłaty mieszkaniowe (z tego tytułu ma zaległości). Wobec powyższego stwierdza się, co następuje: Ponieważ z mocy art. 239 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późniejszymi zmianami; w skrócie: p.p.s.a.), strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, w zakresie rozstrzygnięcia zgłoszonego wniosku pozostaje kwestia ustanowienia radcy prawnego lub adwokata (skarżący nie wypełnił rubryki 4 formularza PPF). Zgodnie z art. 262 p.p.s.a., do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych odpowiednie zastosowanie mają przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy. Jak wynika z odpowiedniego zastosowania art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika dla osoby fizycznej następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść związanego z tym kosztu, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Informacje poświadczone przez skarżącego, znajdujące odzwierciedlenie w dokumentach zgromadzonych w aktach administracyjnych, uzasadniają przekonanie, iż znajduje się on w tego rodzaju sytuacji. Z podanych przyczyn orzeczono jak w sentencji w oparciu o art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., powierzający referendarzowi sądowemu wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy. Za wyborem adwokata na funkcję pełnomocnika przemawiała okoliczność, iż takowy został ustanowiony na rzecz D.P. w wyniku uwzględnienia wniosków złożonych przez niego równolegle w postępowaniach o sygnaturach akt: II SA/Ol 14/11, II SA/Ol 15/11 i II SA/Ol 77/11.