II SA/Ol 131/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 września 2008r. sprawy z wniosku J.S. o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie z dnia 30 czerwca 2008r. w sprawie ze skargi J.S. na postanowienie Wojewody z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie wymeldowania – uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu Postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę J. S. na postanowienie Wojewody z dnia"[...]", nr "[...]". w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wójta Gminy z dnia"[...}’, którą organ I instancji orzekł o wymeldowaniu w/w z pobytu stałego w miejscowości N., gm. J. W dniu 24 maja 2008r. (data nadania pocztowego) skarżący złożył wniosek o zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 30 czerwca 2008r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy. Postanowienie to doręczone zostało pełnomocnikowi do doręczeń w dniu 4 lipca 2008r. Pismem z dnia 10 lipca 2008r., nadanym w polskim urzędzie pocztowym w dniu 12 lipca 2008r., skarżący powołując się na trudną sytuację finansową, wniósł o ponowne rozpatrzenie i uwzględnienie jego prośby o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata,. W dniu 16 lipca 2008r. skarżący został wezwany do podania, czy pismo z dnia 10 lipca 2008r. jest sprzeciwem na powyższe postanowienie referendarza, a jeśli tak to czy wnosi o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu. W odpowiedzi pismem z dnia 19 lipca 2008r. (nadanym w polskim urzędzie pocztowym w dniu 22 lipca 2008r.), nawiązując do pisma z dnia 10 lipca 2008r., skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu. Kolejnym pismem z dnia 21 sierpnia 2008r., w wykonaniu wezwania Sądu, zobowiązującego skarżącego do podania przyczyny uchybienia terminowi oraz daty ustania przyczyny, skarżący (który mieszka w miejscowości P. w Niemczech) wyjaśnił, iż w dniu 11 lipca 2008r. przyjechał do Słubic pożyczonym samochodem, pokonując 600 km, w celu przekazania urzędowi pocztowemu w Polsce listu adresowanego do tut. Sądu. Jednak poczta tego dnia była już zamknięta. Zamierzał dotrzeć do poczty czynnej całą dobę, ale w miejscowej placówce Policji poinformowano go, że punkt taki znajduje się w odległości około 230 km i odradzono mu dalszą jazdę, gdyż niewiele zyska na czasie, jazda będzie bezsensowna i rozsądnie będzie zaczekać do rana i nadać przesyłkę po otwarciu urzędu pocztowego. Skarżący stwierdził, że tak też uczynił. Podał, że był zmęczony i dalsza jazda mogłaby być ryzykowna. Podkreślił, że w wyjazd włożył bardzo dużo wysiłku, poświęcenia i szczerych chęci. Podał, że przebywa na zwolnieniu lekarskim. Przedłożył kserokopię zwolnienia lekarskiego, wystawionego w dniu 12 sierpnia 2008r. i obowiązującego do 3 września 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1 i § 2 cytowanej ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym, wnoszący o przywrócenie terminu, jest zobowiązany uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W związku z powyższym, przywrócenie terminu do dokonania czynności sądowej uzależnione jest od dwóch przesłanek, po pierwsze: od zachowania stosownego terminu do złożenia wniosku, po drugie: od uprawdopodobnienia przez wnoszącego wniosek braku winy po jego stronie w uchybieniu terminu. Przy czym zachowanie pierwszego z wymienionych wymogów warunkuje w ogóle rozpatrzenie przedmiotowego wniosku. Stosownie bowiem do art. 88 powołanej ustawy - spóźniony wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie, w świetle bowiem okoliczności faktycznych sprawy oraz wobec wyjaśnień skarżącego, nie można uznać, iż uczynił on zadość siedmiodniowemu terminowi, wskazanemu w art. 87 § 1 powołanej ustawy, do złożenia przedmiotowego wniosku. Bezspornym jest, że J. S. nadał sprzeciw zawarty w piśmie z dnia 10 lipca 2008r. w polskim urzędzie pocztowym w dniu 12 lipca 2008r. Z wyjaśnień skarżącego wynika, że nie zdążył on wysłać listu w dniu 11 lipca b.r. Zatem to właśnie z dniem 12 lipca 2008r. ustała przyczyna uchybienia terminowi. W związku z tym to tego dnia rozpoczął bieg siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia przedmiotowego sprzeciwu. Termin ten upłynął w dniu 19 lipca 2008r. Natomiast wniosek o przywrócenie terminu, skarżący zawarł dopiero w piśmie z dnia 19 lipca 2008r., ale nadanym w polskim urzędzie pocztowym w dniu 22 lipca 2008r., a więc trzy dni po terminie. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 88 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji. Zasadnym jest wyjaśnić skarżącemu, że zgodnie z regulacjami ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania (art. 243 § 1). Dlatego przyjmuje się, że wydanie postanowienia o odmowie prawa pomocy nie stoi na przeszkodzie wystąpienia z kolejnym wnioskiem o przyznanie tego prawa, jeżeli zmianie ulegną okoliczności uzasadniające jego przyznanie.