II SA/Ol 1349/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Matuszak po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego postanawia umorzyć postępowanie sądowe. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Decyzją z dnia "[...]", nr "[...]", Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Dyrektora Departamentu Świadczeń Rodzinnych w Urzędzie Miejskim w "[...]" z dnia "[...]" w sprawie zmiany decyzji własnej z dnia "[...]" w sprawie ustalenia prawa do świadczenia pielęgnacyjnego. Na powyższą decyzję w dniu "[...]" (data wniesienia skargi) M. P. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie żądając wydania orzeczenia anulującego decyzję z dnia "[...]" i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Decyzją z dnia "[...]", nr "[...]", Samorządowe Kolegium Odwoławcze działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uwzględniło w całości skargę M. P. i uchyliło decyzję własną z dnia "[...]" i poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji z dnia "[...]" oraz przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ. Następnie pismem z dnia "[...]" Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o umorzenie postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 1270, dalej jako: p.p.s.a.), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy stało się ono z innych przyczyn bezprzedmiotowe. W doktrynie oraz judykaturze panuje zgodny pogląd, iż do tej kategorii przyczyn umorzenia postępowania należy zaliczyć wdrożenie trybu autokontroli, określonego w art. 54 § 3 p.p.s.a. Stosownie do treści wskazanego artykułu, organ którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy, co miało miejsce w niniejszej sprawie. W niniejszej sprawie organ drugiej instancji skorzystał z tej możliwości uchylając zaskarżoną (własną) decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, czym uwzględnił skargę w całości. Decyzja, mocą której dokonano wskazanego uchylenia nie została przy tym przez skarżącego zakwestionowana. Wobec powyższego nie budzi wątpliwości, że zaskarżona decyzja została skutecznie wyeliminowana z obrotu prawnego, a w konsekwencji postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe i z tego powodu należało orzec - na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. - o jego umorzeniu.