II SA/Ol 136/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Matuszak Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Matczak Sędzia WSA Tadeusz Lipiński (spr.) Protokolant Urszula Wojciechowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 kwietnia 2008 r. sprawy ze skargi M. G. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie wybudowania obiektu budowlanego – zawieszenia postępowania oddala skargę M.G. zwróciła się do organu administracji architektoniczno-budowlanej czyli do Prezydenta Miasta z prośbą o rozpatrzenie wniesionej skargi dotyczącej zajęcia stanowiska związanego z wybudowanym budynkiem mieszkalnym zlokalizowanym na działce nr "[...]" przy ulicy "[...]"w "[...]". Postanowieniem z dnia "[...]" Prezydent przekazał sprawę według właściwości Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego dla miasta "[...]". Zażalenie na to postanowienie wniosła M. G. do organu administracji architektoniczno-budowlanej II instancji, a więc Wojewody, który postanowieniem z dnia "[...]" utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie, stwierdzając, że niezbędne jest przeprowadzenie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta "[...]" postępowania wyjaśniającego w kwestii ustalenia, czy obiekt został zrealizowany zgodnie z uzyskanymi wcześniej decyzjami o pozwoleniu na budowę oraz czy użytkowany jest zgodnie z uzyskaną przez inwestora decyzją o pozwoleniu na użytkowanie. Natomiast postanowieniem z tego samego dnia czyli "[...]" Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta "[...]" zawiesił postępowanie administracyjne wszczęte z urzędu w dniu 16 października 2007r. w sprawie wybudowania obiektu budowlanego zlokalizowanego na działce nr "[...]" przy ulicy A w "[...]", do czasu rozpatrzenia przedmiotowej sprawy przez organ administracji architektoniczno-budowlanej II instancji. Na to postanowienie zażalenie wniosła M. G. Po jego rozpatrzeniu Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia "[...]" uchylił zaskarżone postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Wskazał przy tym, że główną przesłanką do uchylenia zaskarżonego postanowienia jest treść przepisu art. 143 kpa, który mówi, że wniesienie zażalenia nie wstrzymuje wykonania postanowienia, jednakże organ administracji publicznej może wstrzymać jego wykonanie, gdy uzna to za uzasadnione. W takim wypadku wniesienie zażalenia do Wojewody przez M. G. na postanowienie Prezydenta z dnia "[...]", przekazujące według kompetencji skargę M. G. Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego, nie powinno wstrzymywać zaskarżonego postanowienia, ponieważ nie zachodziły ku temu żadne przesłanki. Ponadto w dniu "[...]" organ administracji architektoniczno-budowlanej II instancji wydał postanowienie utrzymujące w mocy zaskarżone postanowienie Prezydenta Miasta z dnia "[...]". Skargę na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]" wywiodła M. G., wnosząc o jego uchylenie i zarzucając zaniechanie wykonania zadań przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, naruszenie praworządności i słusznych interesów strony skarżącej oraz przewlekłe i biurokratyczne załatwianie rozpatrywanej sprawy. Ponadto w motywach skargi podniesiono, że uniemożliwiono stronie wgląd do akt sprawy, a także zarzucono nieprzestrzeganie terminów załatwiania złożonych pism oraz nie uwzględnienie przedstawiania dowodów w sprawie. Skarżąca wskazała również, że organ II instancji nie wziął pod uwagę, iż organ I instancji wydał w tej samej sprawie, na podstawie tych samych dokumentów, dwa postanowienia, a mianowicie postanowienie z dnia "[...]" w sprawie wybudowania obiektu budowlanego - budynku mieszkalnego jednorodzinnego, zlokalizowanego na działce gruntowej nr "[...]" przy ulicy A w "[...]" oraz postanowienie o tej samej dacie w sprawie budynku mieszkalnego jednorodzinnego, zlokalizowanego na działce gruntowej nr "[...]" przy ulicy A w "[...]". W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, jednocześnie podtrzymując swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu i stwierdzając, że zarzuty skargi pozostają bez wpływu na treść zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej dokonywaną pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Wzruszenie zaskarżonego rozstrzygnięcia, jak wynika z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), następuje jedynie wówczas, gdy przedmiotowa kontrola wykaże naruszenie przepisów prawa materialnego lub postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny, dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia, nie stwierdził naruszeń prawa dających podstawę do wyeliminowania go z obrotu prawnego. Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił postanowienie organu I instancji o zawieszeniu postępowania w sprawie dotyczącej budynku mieszkalnego jednorodzinnego znajdującego się na działce nr "[...]" przy ul. A w "[...]". Tym samym organ przyznał rację M. G., która zaskarżyła postanowienie o zawieszeniu postępowania. Żadnych wątpliwości nie może budzić to, że postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego było słuszne, gdyż w sprawie tej od początku nie było przesłanek ku temu by zawiesić postępowanie. Stwierdzenie to stało się wręcz oczywiste w sytuacji gdy Wojewoda w dniu "[...]" utrzymał w mocy postanowienie Prezydenta o przekazaniu sprawy zgodnie z właściwością. W tej sytuacji nie do końca zrozumiała jest z racjonalnego punktu widzenia skarga M. G., gdyż najpierw skarży ona postanowienie o zawieszeniu postępowania, by następnie zaskarżyć również postanowienie uchylające to postanowienie. Skarżąca winna zdać sobie sprawę z tego, że w sytuacji gdy zaskarżyła ona postanowienie o zawieszeniu postępowania to organ II instancji mógł wypowiedzieć się wyłącznie w tej kwestii, a nie zasadności skargi dotyczącej zajęcia stanowiska związanego z wybudowanym budynkiem mieszkalnym na działce nr "[...]". Uchylenie postanowienia o zawieszeniu postępowania skutkuje tym, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego zobowiązany jest do merytorycznego rozstrzygnięcia problemów podnoszonych przez skarżącą w piśmie z września 2007 roku skierowanym do Urzędu Miasta. Granice rozpoznania sprawy przez organ II instancji wyznaczone zostały zaskarżonym przez M. G. rozstrzygnięciem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]" o zawieszeniu postępowania. Podobnie Sąd nie mógł oceniać czy pismo skarżącej z września 2007 roku jest zasadne, a jedynie mógł rozstrzygnąć czy słuszne było postanowienie z dnia "[...]" uchylające postanowienie o zawieszeniu postępowania, gdyż zgodnie z treścią art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd zobowiązany jest do wydania rozstrzygnięcia w granicach danej sprawy. Nie może więc sąd oceniać orzeczeń, które nie zostały zaskarżone, tym bardziej nie może w postępowaniu dotyczącym słuszności zawieszenia postępowania w sprawie przesądzać o treści rozstrzygnięcia dotyczącego jej meritum. Dlatego też raz jeszcze podkreślić należy, że postępowanie to dotyczyło wyłącznie kwestii zawieszenia postępowania, natomiast zasadność postawionych przez skarżącą zarzutów będzie przedmiotem postępowania przeprowadzonego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, gdyż to właśnie on zgonie z przepisem art. 83 ust. 1 ustawy Prawo budowlane (Dz.U. 06. 156. 1118 ze zm.) jest właściwy do rozstrzygania tego typu spraw w I instancji. Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy dotyczącej zawieszenia postępowania pozostaje to, że organ I instancji w dniu zawieszenia postępowania wydał jeszcze inne postanowienie, gdyż jedynie postanowienie dotyczące zawieszenia postępowania zostało zaskarżone. W tej sytuacji żadnego merytorycznego uzasadnienia nie znajdują zarzuty naruszenia praworządności i słusznych interesów strony oraz zaniechania wykonywania zadań przez organ II instancji. W sprawie tej skarżąca przed wydaniem zaskarżonego postanowienia nie była zaznajamiana z aktami sprawy, nie mogło mieć to jednak żadnego znaczenia dla jej rozstrzygnięcia, podobnie jak wydanie zaskarżonego postanowienia dwa dni po upływie terminu. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, na podstawie art. 151 P.p.s.a. skargę oddalił.