II SA/Ol 1361/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Chybicki po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółki A na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie kary z tytułu urządzania gier na automatach bez zezwolenia postanawia odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Spółka A wraz ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" w przedmiocie kary z tytułu urządzania gier bez zezwolenia złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 29 stycznia 2015 r. Starszy Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie odmówił zwolnienia skarżącej od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie postanowieniem z dnia 23 lutego 2015 r. odrzucił sprzeciw Spółki od postanowienia Starszego Referendarza z dnia 29 stycznia 2015 r. Wobec powyższego, zarządzeniem z dnia 12 maja 2015 r. strona skarżąca wezwana została do uiszczenia należnego wpisu od wymienionej wyżej skargi w kwocie 1995 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczone zostało skarżącej w dniu 19 maja 2015 r. (k. 136 akt sądowych), lecz opłata nie została uiszczona. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym od skargi, pobiera się wpis (stosunkowy lub stały). Z art. 220 p.p.s.a. wynika zaś, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata i że w tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (...) (§1), a także że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (§ 3). Uwzględniając wskazaną regulację prawną stwierdzić należy, że skoro pomimo prawidłowo doręczonego wezwania z pouczeniem skarżąca nie uiściła wpisu od skargi, skargę tę należało odrzucić na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Biorąc powyższe pod uwagę orzeczono jak na wstępie.