II SA/Ol 1369/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Osipuk po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "[...]" Spółki z o.o. w "[...]" na decyzję Dyrektora Izby Celnej w "[...]" z dnia 31 października 2014 r., nr "[...]" w przedmiocie kary z tytułu urządzania gier na automatach bez zezwolenia postanawia odrzucić skargę. Decyzją z dnia 31 października 2014 r., Dyrektor Izby Celnej w "[...]"utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji z dnia 18 lipca 2014 r., którą wymierzono skarżącej Spółce karę pieniężną z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry. W skardze, złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, Spółka zarzuciła, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego. Skarżąca wniosła jednocześnie o zwolnienie od kosztów sądowych. W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia 29 stycznia 2015 r. referendarz sądowy odmówił zwolnienia skarżącej od kosztów sądowych. Zarządzeniem z dnia 24 lutego 2015 r., skarżąca została wezwana do usunięcia, w terminie 7 dni, braków formalnych skargi przez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 2000 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Zgodnie z art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku skargi, przewodniczący wzywa wnoszącego do uiszczenia wpisu w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem jej odrzucenia. Powyższe zarządzenie doręczono skarżącej dnia 3 marca 2015 r. Termin do usunięcia braków formalnych upłynął zatem z dniem 10 marca 2015 r. W zakreślonym terminie skarżąca nie uzupełniła przedmiotowego braku formalnego wniesionej skargi mimo pouczenia, iż spowoduje to odrzucenie skargi. W tym stanie rzeczy skarga podlegała odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a.