II SA/Ol 1371/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janina Kosowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 stycznia 2016 r. sprawy ze skargi W. B. na decyzję Wojewody z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie wymeldowania na skutek wniosku W. B. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi postanawia odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Postanowieniem z dnia 22 grudnia 2015 r., sygn. akt II SA/Ol 1371/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę W. B. (dalej zwanego skarżącym) na decyzję Wojewody z dnia "[...]" w przedmiocie wymeldowania. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd wskazał, że skarga na powyższą decyzję została złożona z uchybieniem 30-dniowego terminu do jej wniesienia. Postanowienie Sądu o odrzuceniu skargi zostało doręczone skarżącemu w dniu 7 stycznia 2016 r. W tym samym dniu skarżący nadał do Sądu przesyłkę pocztową zawierającą pismo, w którym oświadczył, że po zapoznaniu się z odpowiedzią na skargę podtrzymuje wszystkie zarzuty zawarte w skardze, a ponadto, "w związku z zarzutem zawartym w odpowiedzi na skargę wnosi o przywrócenie uchybionego terminu do wniesienia skargi". W piśmie tym skarżący podał, że w okresie od 25 września 2015 r. do 27 listopada 2015 r. przebywał w szpitalu z powodu silnej depresji, a w tym okresie, to jest 6 listopada 2015 r., została doręczona na jego adres korespondencyjny przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję. Wyjaśnił, że podczas pobytu w szpitalu był z nim znacznie ograniczony kontakt, a o wydaniu decyzji dowiedział się dopiero po powrocie ze szpitala, to jest w dniu 28 listopada 2015 r. Wskazał, że z uwagi na schorzenie, które było przyczyną jego pobytu w szpitalu, również bezpośrednio po powrocie z leczenia nie był w stanie prawidłowo funkcjonować, a tym bardziej zająć się tak trudną sprawą, jak przygotowanie skargi od decyzji, co zdaniem skarżącego, wymagało konsultacji z prawnikiem, zebrania dokumentów itp. Wywiódł, że sam ustawodawca, ustalając termin na złożenie skargi na 30 dni, ocenia przygotowanie skargi jako czynność skomplikowaną, wymagającą dużego nakładu pracy i czasu. Zauważył, że przez pobyt w szpitalu pozostało mu zaledwie kilka dni na przygotowanie skargi, a niezwłocznie po jej przygotowaniu została ona przesłana do organu celem przedłożenia sądowi. Zaznaczył, że uchybienie terminu jest minimalne i sprowadza się do jednego dnia. Z tych też powodów wniósł o uwzględnienie podanych powyżej okoliczności i usprawiedliwienie uchybienia terminu oraz rozpatrzenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie zaś do art. 87 § 1-4 powołanej ustawy, strona powinna wystąpić z takim wnioskiem w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu oraz uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w jego uchybieniu, a ponadto równocześnie z wnioskiem dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Wskazane w tym przepisie przesłanki skutecznego złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi muszą być spełnione łącznie. Oznacza to, że nawet w przypadku ewentualnego braku winy w uchybieniu terminu, jego przywrócenie będzie niedopuszczalne, jeżeli uchybiono 7-dniowemu terminowi do jego wniesienia. Z taką zaś sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Jak wynika bowiem z pisma skarżącego, w którym zawarł on wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, wniosek ten został zgłoszony "w związku z zarzutem zawartym w odpowiedzi na skargę". Jak wynika natomiast z odpowiedzi na skargę, Wojewoda wnosił o odrzucenie skargi z uwagi na uchybienie przez skarżącego terminowi do jej wniesienia. Skoro skarżący powziął wiadomość o uchybieniu terminowi do wniesienia skargi z tej odpowiedzi na skargę, to przyjąć należy, że najpóźniej w dniu jej doręczenia skarżącemu ustała przyczyna uchybienia terminu. Zauważyć bowiem należy, że skarżący jako przyczynę uchybienia terminowi do wniesienia skargi podaje chorobę (silną depresję), z powodu której był nawet w okresie od 25 września 2015 r. do 27 listopada 2015 r. hospitalizowany. Przyjąć jednak należy, że skoro już w dacie wniesienia skargi (8 grudnia 2015 r.) skarżący był w stanie samodzielnie dokonać tej czynności, to także w późniejszym okresie, w którym doręczono skarżącemu odpowiedź organu na skargę, choroba ta nie wyłączała skarżącemu możliwości kierowania swoim działaniem. Zważyć należy, że skarżący, składając pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu, nie wskazywał na istnienie takiej przeszkody, a to na wnioskodawcy ciąży obowiązek podawania wszelkich okoliczności, które mają znaczenie przy rozpatrywaniu wniosku o przywrócenie terminu. Powyższe rozważania pozwalają na konstatację, że 7-dniowy termin do wystąpienia przez skarżącego z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi rozpoczął bieg z dniem 22 grudnia 2015 r., to jest z dniem doręczenia skarżącemu odpowiedzi na skargę (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 15 akt sądowych). Termin ten upłynął więc z dniem 29 grudnia 2015 r. Tymczasem pismo skarżącego, zawierające wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, zostało nadane przesyłką pocztową dopiero w dniu 7 stycznia 2016 r., co oznacza, że wniosek ten jako spóźniony podlega odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 88 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.