II SA/Ol 1371/15

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Agnieszka Bińczyk po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. B. o zwolnienie od wpisu od zażalenia w kwocie 100 zł w sprawie ze skargi W. B. na decyzję Wojewody "[...]" z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie wymeldowania postanawia umorzyć postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od wpisu od zażalenia w kwocie 100 zł. Postanowieniem z dnia 22 grudnia 2015 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę W. B. na decyzję Wojewody "[...]" z dnia "[...]", nr "[...]". W odpowiedzi na doręczenie odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od zażalenia od wskazanego wyżej postanowienia, skarżący złożył pismo procesowe z dnia 29 stycznia 2016 r., zatytułowane "Wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych", w którym wniósł o zwolnienie "od ponoszenia kosztów sądowych w całości tj. kwotę 100 zł w sprawie". W odpowiedzi na wezwanie do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF, skarżący przedłożył wniosek z dnia 25 lutego 2016 r., w którego rubryce nr 4 wpisał: "zwolnienie od kosztów sądowych". W reakcji na wezwanie do przedłożenia dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych dotyczących sytuacji rodzinnej i materialnej skarżącego oraz zakresu jego żądania, skarżący - w piśmie procesowym z dnia 24 marca 2016 r. - informując, że uiścił wymagany wpis, oświadczył, iż cofa "złożony wniosek o zwolnienie z kosztów postępowania w zakresie opłaty od złożonego w tej sprawie zażalenia". Dodał, iż zakres "wymaganych (...) informacji do wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych wymaga (...) poniesienia znacznych kosztów uzyskania dokumentów itp. (...). W tej sytuacji postępowanie w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych stało się niecelowe." Wskazać należy, iż w świetle art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie ppsa, jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Mając na uwadze powyższe, wobec cofnięcia przez skarżącego wniosku o przyznanie prawa pomocy postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy należy umorzyć. W oparciu o pisma procesowe skarżącego z dnia 29 stycznia 2016 r. i z dnia 24 marca 2016 r., przyjąć jednocześnie należy, że zakresem jego żądania, mimo braku precyzji w jego określaniu, objęte było w niniejszej sprawie wyłącznie zwolnienie od wpisu od zażalenia w kwocie 100 zł. Taki zakres zwolnienia ("od ponoszenia kosztów sądowych w całości tj. kwotę 100 zł") skarżący określił w piśmie z dnia 29 stycznia 2016 r., a cofając złożony wniosek, w piśmie z dnia 24 marca 2016 r., stwierdził: "W tej sytuacji postępowanie w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych stało się niecelowe." W konsekwencji, mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 249a ppsa, orzeczono jak w sentencji.