II SA/Ol 1388/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. M. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie rozbiórki budynku mieszkalnego postanawia odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Pismem z dnia 28 listopada 2012 r. P. M. wywiódł skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]", wnosząc o jej uchylenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje: Zgodnie z przepisem art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.02.153.1270 ze zmianami) od skargi, jako pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym, pobiera się wpis sądowy. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku wniesienia skargi przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a.). W myśl § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) wpis w przedmiotowej sprawie wynosi 500 zł. Uwzględniając powyższe regulacje prawne zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II tut. Sądu z dnia 20 grudnia 2012r. skarżący został wezwany (odpis zarządzenia doręczono skutecznie pełnomocnikowi skarżącego w dniu 28 grudnia 2012r.) do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 500 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Wpis od przedmiotowej skargi w zakreślonym terminie, który upłynął 4 stycznia 2013 r. nie został uiszczony. Wobec tego, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., skargę należało odrzucić.