II SA/Ol 14/16
PostanowienieWSA w Olsztynie2016-07-20
Skład orzekający: Adam Matuszak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sprzeciw od zarządzenia o przedłużeniu terminu do złożenia dokumentów dotyczących prawa pomocy, wydanego przez referendarza sądowego, jest dopuszczalny?Ratio decidendi
Sprzeciw od zarządzenia o przedłużeniu terminu do złożenia dokumentów dotyczących prawa pomocy, wydanego przez referendarza sądowego, nie jest dopuszczalny, ponieważ środek ten przysługuje wyłącznie od czynności sądowych wymienionych w art. 258 § 2 pkt 6-8 PPSA, a zarządzenie o przedłużeniu terminu nie należy do tej kategorii. W związku z tym, sąd utrzymuje w mocy postanowienie referendarza o odmowie zwolnienia od kosztów sądowych, gdyż strona nie uzupełniła braków wniosku.Stan faktyczny
Referendarz sądowy odmówił J. L. zwolnienia od kosztów sądowych, ponieważ skarżący nie przedłożył wymaganych dokumentów dotyczących jego sytuacji majątkowej, mimo wezwania i przedłużenia terminu. J. L. wniósł sprzeciw, twierdząc, że sąd powinien uwzględnić specyfikę dochodów rolników. Sąd uznał jednak, że sprzeciw jest niedopuszczalny, a postanowienie referendarza o odmowie zwolnienia od kosztów sądowych utrzymał w mocy.Rozstrzygnięcie
Utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie referendarza sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Matuszak po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu J. L. od postanowienia Starszego referendarza sądowego z dnia 26 kwietnia 2016 r., sygn. akt II SA/Ol 14/16 w przedmiocie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie uzgodnienia w zakresie ochrony gruntów rolnych - niedopuszczalności zażalenia postanawia utrzymać zaskarżone postanowienie w mocy. WSA/post.1 - sentencja postanowienia
Postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2016 r. Referendarz sądowy w WSA w Olsztynie odmówił J. L. zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wskazał, że pomimo zawartego w wezwaniu pouczenia o skutkach nieprzedłożenia w wyznaczonym terminie wymienionych w nim dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych oraz przedłużenia tego terminu, skarżący nie przedłożył ani żadnych oświadczeń, czy też dokumentów źródłowych ani żadnego pisma wyjaśniającego brak ich złożenia. Wobec powyższego nie jest możliwe jednoznaczne stwierdzenie, czy rzeczywiście skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych, a jeśli tak – to w jakim zakresie. To, że skarżący, mimo wezwania, nie przedkłada żądanych dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych dotyczących sytuacji majątkowej 3-osobowej rodziny oraz źródeł jej utrzymania i ponoszonych przez nią wydatków, a także wyciągów z rachunków bankowych, nie wyjaśniając jednocześnie przyczyn braku ich złożenia, uniemożliwia zweryfikowanie oświadczenia skarżącego w zakresie sytuacji materialnej i tym samym ocenę jego rzeczywistych możliwości płatniczych. Rodzi również wątpliwości co do rzetelności złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach i nie pozwala przyjąć w sposób nie budzący wątpliwości, że skarżący nie posiada i nie jest w stanie zdobyć środków pieniężnych, które mogłyby posłużyć do sfinansowania kosztów sądowych, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla niego i jego rodziny.
W złożonym sprzeciwie podniósł, że nie zgadza się z postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2016 r. Podniósł, ze Sąd powinien zapoznać się z dochodami rolników.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej jako: p.p.s.a.), rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy.
W sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 260 § 2 p.p.s.a.).
Sprzeciw nie zasługiwał na uwzględnienie. Jedynym argumentem sprzeciwu był brak akceptacji rozstrzygnięcia referendarza sądowego.
Sąd zaznacza, że referendarz sądowy WSA w Olsztynie odmówił zwolnienia skarżącego od kosztów sądowych wskazując, że skarżący nie odpowiedział na jego wezwanie dotyczące uzupełnienia formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy i przedłożenia dodatkowych dokumentów źródłowych. Sąd podkreśla, że skarżący nie dołączył do sprzeciwu wypełnionego formularza wniosku, jak też innych dokumentów, i wskazuje, że ustawodawca wykluczył możliwość przyznania prawa pomocy w przypadku kiedy strona nie uzupełniła braków wniosku (257 p.p.s.a.).
W świetle powyższych okoliczności, na podstawie art. 260 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.
Dodatkowo należy wskazać skarżącemu, że środek procesowy nazwany sprzeciwem przysługuje wyłącznie od czynności sądowych wykonywanych przez referendarzy sądowych wymienionych w art. 258 § 2 pkt 6-8 p.p.s.a., o czym stanowi art. 259 § 1 p.p.s.a. Zakwestionowane przez skarżącego zarządzenie z dnia 1 kwietnia 2016 r. o przedłużeniu terminu do złożenia dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych w związku ze złożeniem urzędowego formularza o przyznanie prawa pomocy nie zostało wydane przez referendarza sądowego w trybie 258 § 2. Od zarządzenia tego nie służy więc stronie prawo wniesienia sprzeciwu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło