II SA/Ol 1404/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk po rozpoznaniu w dniu 2 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "[...]" o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi "[...]" na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w "[...]" z dnia 28 października 2016 r., nr "[...]" w przedmiocie wygaśnięcia zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. "[...]" złożył wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w "[...]" z dnia 28 października 2016 r., w przedmiocie wygaśnięcia zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych. W uzasadnieniu podniósł, że w sklepie, którego dotyczy wygaśnięcie zezwoleń, wartość sprzedaży napojów alkoholowych za ubiegły rok wyniosła ok. "[...]" zł. Jest to około 30 % wartości całej sprzedaży za rok. Sprzedaż napojów alkoholowych w sklepie jest podstawowym artykułem sprzedaży. Z uwagi na powyższe, wygaśnięcie zezwoleń niewątpliwie wiązać się będzie z zamknięciem, funkcjonującego od ponad 22 lat sklepu i zwolnieniem pracowników. Brak możliwości sprzedaży napojów alkoholowych obniży bowiem przychód o ok. 50 %, co spowoduje załamanie płynności finansowej, a w konsekwencji brak środków finansowych na wynagrodzenia, ZUS i bieżącą działalność. Skarżący podniósł ponadto, że brak w sklepie napojów alkoholowych będzie skutkować "odpływem" klientów do innych placówek handlowych, co może być zjawiskiem trwałym i nieodwracalnym. Ewentualne uzyskanie ponownie zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych, przy dużej konkurencji w tym segmencie sprzedaży, nie spowoduje zaś powrotu tych klientów. Tym samym wykonanie zaskarżonej decyzji wiązać się będzie z zamknięciem sklepu i zwolnieniem pracowników. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.), dalej jako p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Użycie przez ustawodawcę w art. 61 § 3 p.p.s.a. zwrotów nieostrych wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich normy ogólnej. W postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04 (dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych http://orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej jako "CBOSA") Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że "znaczna szkoda" to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w przypadku gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swoich właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (tak w postanowieniu WSA w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 352/06, CBOSA). Z treści powyższego przepisu wynika, że podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest istniejące realne niebezpieczeństwo zaistnienia takiej szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Celem omawianej instytucji jest zatem ochrona strony przed wystąpieniem nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody przed zbadaniem przez sąd administracyjny legalności zaskarżonego aktu. Dokonując oceny wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. Skarżący wykazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji może wywołać skutki trudne do odwrócenia. Należy podzielić stanowisko, że wycofanie z oferty sklepu przedmiotowych produktów, których wartość sprzedaży, jak podniósł skarżący wynosi ok. połowę całkowitego obrotu sklepu, będzie skutkowało znaczącym obniżeniem przychodu i w konsekwencji dochodu z prowadzonej działalności handlowej. To w konsekwencji może skutkować koniecznością redukcji zatrudnienia. Należy również zgodzić się, że wykonanie decyzji może spowodować, że skarżący utraci dotychczasowych klientów sklepu na rzecz innych tego typu placówek, co może mieć charakter nieodwracalny. W związku z powyższym należało uznać, że w sprawie zaistniały podstawy do udzielenia skarżącemu ochrony tymczasowej do czasu zbadania zaskarżonej decyzji przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. Sąd zaznacza, że rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji nie oceniał merytorycznie zarzutów podniesionych w skardze. Na tym etapie postępowania sądowego nie dokonuje się bowiem oceny zasadności zarzutów ani legalności decyzji będącej przedmiotem wniesionej skargi, gdyż ocenie poddaje się wyłączenie istnienie przesłanek pozytywnych, określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzeczono, jak w sentencji.