II SA/Ol 143/13

Dnia 16 maja 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Tadeusz Lipiński Sędziowie sędzia WSA Hanna Raszkowska (spr.) sędzia WSA Katarzyna Matczak Protokolant specjalista Wojciech Grabowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 maja 2013 roku sprawy ze skargi Z. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia - oddala skargę. Wójt Gminy D. decyzją z dnia 8 marca 2012 r., działając na podstawie art. 71, art. 75 ust. 1 pkt 4, art. 77, art. 80 ust. 1, art. 82, art. 85 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2008 roku Nr 199, poz. 1227 ze zm.) oraz § 3 ust. 1 pkt 52 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. Nr 213, poz. 1397), określił, na wniosek Z.R. – "[...]", środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na budowie "[...]". Organ pierwszej instancji podał, że w ramach inwestycji przewidywana jest budowa Wytwórni Pasz złożonej z kosza przyjęciowego surowców, obiektu produkcyjnego i obiektów magazynowych surowców i magazynu zboża złożonego z koszy przyjęciowych zboża, wialni i suszarni zboża oraz silosów magazynowych. Organ zawarł w decyzji warunki wykorzystania terenu w fazie realizacji i eksploatacji, ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ochrony cennych wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych i zabytków oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich. Określił też wymagania dotyczące ochrony środowiska konieczne do uwzględnienia w dokumentacji wymaganej do wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 ustawy. W uzasadnieniu decyzji Wójt Gminy D. podkreślił, że zawiadomił społeczeństwo i strony o wszczęciu postępowania w przedmiotowej sprawie, informując jednocześnie o możliwości zapoznania się z dokumentami i złożenia ewentualnych uwag i wniosków. Ponadto, uwzględniając treść postanowienia z dnia 17.01.2011 r. Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w O., który stwierdził obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko oraz ustalił zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko w pełnym zakresie zgodnym z art. 66 ustawy o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa (...), oraz opinię sanitarną z dnia 25.01.2011 r. Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w S., w której również stwierdzono potrzebę przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, wydał postanowienie o obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania dla przedsięwzięcia oraz ustalił zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko w pełnym zakresie zgodnym z art. 66 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Organ prowadzący postępowanie działając zgodnie z art. 77 ust. 1 i 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko z dnia 3 października 2008 r. (Dz. U. z 2008 r. Nr 199, poz. 1227) pismem z dnia 22.03.2011 r. wystąpił do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w O. o uzgodnienie warunków realizacji przedsięwzięcia i Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w S. o opinię w celu wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Do wniosków dołączono Raport oddziaływania na środowisko budowy Wytwórni Pasz w miejscowości J. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w O. postanowieniem z dnia 11.05.2011 r. uzgodnił środowiskowe warunki realizacji planowanego przedsięwzięcia. Również Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w S. poprzez opinię sanitarną z dnia 05.04.2011 r. zaopiniował pozytywnie warunki w zakresie wymagań sanitarno-higienicznych i zdrowotnych, z warunkami uwzględnionymi w niniejszej decyzji. Organ pierwszej instancji ustosunkował się ponadto do zgłoszonych w toku postępowania wątpliwości. Stwierdził m.in., że oddziaływanie skumulowane zostało przedstawione w rozdziale 7.6. raportu o oddziaływaniu na środowisko budowy Wytwórni Pasz w miejscowości J., wykonane obliczenia matematycznej analizy stężeń substancji w powietrzu nie wykazały przekroczeń dopuszczalnych standardów, natomiast przeprowadzona symulacja wykazała, iż wyliczone poziomy hałasu na terenach chronionych są niższe od wartości dopuszczalnych. W związku z tym nie stwierdzono zagrożenia dla środowiska, w tym dla okolicznych mieszkańców. Organ dodał, że planowane przedsięwzięcie zostanie zlokalizowane w miejscowości "[....]". Powierzchnia działki wynosi x ha i w chwili obecnej użytkowana jest rolniczo. Działka będzie graniczyć z nowoprojektowanym Zakładem "[...]", nowobudowaną "[...]" i z nowoprojektowaną Biogazownią. W ramach inwestycji przewiduje się budowę Wytwórni Pasz, której technologia pracy została szczegółowo przedstawiona w decyzji. Wójt dodał, że na etapie realizacji przedsięwzięcia nie przewiduje się znaczących emisji hałasu i zanieczyszczeń do powietrza. Hałas będzie miał zasięg lokalny, lecz może charakteryzować się dużym natężeniem. W związku z powyższym, prace budowlane wykonywane będą tylko w godzinach dziennych (6°°- 22°°). Ponieważ w bliskim otoczeniu planowanej inwestycji znajduje się nowobudowana Ferma kur niosek oraz planowana jest realizacja Biogazownia J. i Zakład "[...]" przeanalizowano oddziaływanie skumulowane w zakresie emisji hałasu wszystkich instalacji na środowisko naturalne. Z przeprowadzonych obliczeń wynika, że poziomy hałasu na terenach chronionych będą niższe od wartości dopuszczalnych. Podczas funkcjonowania Wytwórni Pasz będzie dochodziło głównie do emisji pyłów jednakże przeprowadzone obliczenia nie wykazały przekroczenia dopuszczalnych norm poza terenem, do którego inwestor posiada tytuł prawny, również w zakresie oddziaływania skumulowanego z pobliskimi instalacjami. Działalność produkcyjna prowadzona na terenie Wytwórni wiązać się będzie z powstawaniem odpadów niebezpiecznych, które będą w pierwszej kolejności przekazywane podmiotom prowadzącym odzysk, a gdy nie będzie to możliwe, przekazywane będą do unieszkodliwiania. Woda na cele bytowe pracowników pobierana będzie od Specjalistycznego Gospodarstwa Rolnego K.R. Ścieki bytowe odprowadzane będą do zbiornika bezodpływowego, skąd po nagromadzeniu wywożone będą do oczyszczalni ścieków. Wody opadowe z terenu utwardzonego oraz powierzchni dachów trafiać będą do kanalizacji deszczowej znajdującej się na terenie nowobudowanej "[...]". W miejscu lokalizacji przedsięwzięcia nie ma obszarów przyrodniczo cennych objętych formą ochrony przyrody w rozumieniu ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2009 r., Nr 150, poz. 1220), w tym Natura 2000. Podsumowując organ I instancji stwierdził, że instalacja będzie eksploatowana z uwzględnieniem postępu technologicznego i rozwoju wiedzy w tym zakresie. Przyjęte rozwiązania umożliwiają dotrzymywanie standardów jakości środowiska, przede wszystkim instalacja będzie wyposażona w zautomatyzowane systemy i urządzenia pozwalające na optymalizację zużycia surowców i energii. W złożonym odwołaniu Stowarzyszenie "[...]" podniosło, że analiza oddziaływań skumulowanych powinna obejmować wszystkie oddziaływania generowane przez przedsięwzięcie w połączeniu z oddziaływaniami tego samego typu, pochodzącymi od wszystkich sąsiadujących z nim przedsięwzięć. W Raporcie nie przedstawiono oddziaływania na środowisko Gospodarstwa Rolnego w "[...]"i węzła "[...]". Dodano, że zobowiązany do przedstawienia Raportu, może poruszać się tylko w przestrzeni określonej przez Wójta, a w przypadku gdy Raport opracowano o zmienione założenia, Wójt powinien nakazać jego poprawienie. W postanowieniu Wójt napisał np: że będzie 8 silosów magazynowych o pojemności 12900 ton każdy. W raporcie przedstawiono 8 silosów o pojemności 13.500 ton każdy. W wydanym postanowieniu wymieniono budynek mieszkalny "[...]" położony w odległości 75 m od inwestycji, ale nie wymieniono zwartej zabudowy kilku wielorodzinnych bloków, zamieszkałych przez 32 rodziny. Brak analizy oddziaływania skumulowanego na tę grupę osób powoduje już, że przedstawiony Raport jest, niepełny i Wójt nie nakazał jego uzupełnienia. Stowarzyszenie podkreśliło też, że w raporcie podano jako pewnik, że wody opadowe będą kierowane do instalacji deszczowej w "[...]", której to inwestycji –zdaniem odwołującego się – nie będzie, a tym samym Wójt przed wydaniem decyzji przesądza wynik przyszłego postępowania administracyjnego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. decyzją z dnia 18 grudnia 2012 r. uchyliło w całości decyzję będącą przedmiotem odwołania i przekazało sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia. Powołało się na przepis art. 59 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, zgodnie z którym przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymaga realizacja przedsięwzięć mogących zawsze znacząco lub potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1. Ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko przeprowadza się m.in. w ramach: postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (art. 61 ust. 1). W ramach oceny określa się, bezpośredni i pośredni wpływ danego przedsięwzięcia na środowisko oraz zdrowie i warunki życia ludzi, dobra materialne, zabytki, wzajemne oddziaływanie między elementami wskazanymi powyżej, dostępność do złóż kopalin; możliwości oraz sposoby zapobiegania i zmniejszania negatywnego oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko; wymagania w zakresie monitoringu (art. 61 ust. 1 ustawy). Odnosząc się do określenia przez organ pierwszej instancji adresata decyzji wskazano, iż postępowanie w przedmiocie określenia środowiskowych uwarunkowań wszczynane jest na wniosek a wniosek o wydanie tejże decyzji dla inwestycji złożył Z.R., prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą "[...]" i decyzja organu pierwszej instancji została skierowana do firmy "[...]"Z.R. Organ odwoławczy uznał zatem, że firma pod którą działa osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą nie jest stroną postępowania zainicjowanego przez osobę fizyczną a to do tej osoby fizycznej winna zostać skierowana decyzja w sprawie. Na potwierdzenie tej tezy wskazano orzeczenia, w których przesądzono, iż w przypadku osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą firma, pod nazwą której prowadzona jest działalność gospodarcza, nie jest podmiotem praw i obowiązków i dlatego też decyzje należy kierować do osoby fizycznej podając jej nazwisko i imiona, gdyż firma prowadzona przez osobę fizyczną nie może być stroną postępowania administracyjnego. Stroną postępowania administracyjnego w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą jest zawsze tylko przedsiębiorca, tzn. określona osoba fizyczna lub prawna prowadząca tę działalność. Wątpliwość Kolegium wzbudziła również prawidłowość ustalenia i określenia przez organ pierwszej instancji kręgu podmiotów, które zostały uznane za stronę postępowania i przyjętego w tym celu kryterium oceny. Organ wskazał, że zgodnie z orzecznictwem przyjęło się uznawać, że bezpośredni sąsiedzi przyszłego przedsięwzięcia zawsze mogą być na takie oddziaływanie narażeni, jednakże ocena tego czy właściciele nieruchomości położonych w sąsiedztwie planowanej inwestycji są stroną postępowania środowiskowego winna odbywać się przez uwzględnienie regulacji art. 28 k.p.a. Podkreślił, że w orzecznictwie NSA wskazuje się, iż pojęcie interesu prawnego może być rozumiane jako obiektywna, czyli rzeczywiście istniejąca potrzeba ochrony prawnej. Interes ten musi być osobisty własny, indywidualny i konkretny, dający się obiektywnie stwierdzić oraz aktualny, a nie ewentualny Zatem wyznaczając krąg stron w sprawie z wniosku o określenie środowiskowych uwarunkowań zgody organ nie może ograniczać się jedynie do zbadania czyje nieruchomości sąsiadują z nieruchomością, na której planowane jest przedsięwzięcie, lecz winien zbadać czy i ewentualnie jak daleko sięgać będzie oddziaływanie planowanej inwestycji oraz charakter tego oddziaływania. Analiza akt sprawy wskazuje, iż organ pierwszej instancji nie przeprowadził oceny kręgu stron postępowania biorąc pod uwagę wskazane wyżej kryterium. Organ podkreślił, że w aktach sprawy znajduje się wprawdzie stanowiąca załącznik do wniosku mapa z naniesionymi działkami należącymi do inwestora, zaś w raporcie o oddziaływaniu inwestycji na środowisko zamieszczono mapę z naniesieniem planowanej inwestycji, jednakże z map tych nie wynika obszar, na który inwestycja ta będzie oddziaływała. Obowiązek załączenia do wniosku poświadczonej przez właściwy organ kopii mapy ewidencyjnej obejmującej przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie, oraz obejmującej obszar, na który będzie oddziaływało przedsięwzięcie wynika z art. 74 ust. 1 pkt 3 ustawy. Jednocześnie organ drugiej instancji zwrócił uwagę, że winny być uwzględnione wszystkie oddziaływania emitowane przez planowane przedsięwzięcie zaś na mapie winien być oznaczony obszar, na który planowana inwestycja będzie oddziaływała, przy czym chodzi tu również o oddziaływanie mieszczące się w ramach dozwolonych norm. Samorządowe Kolegium Odwoławcze zwróciło też uwagę na fakt, iż w bliskim sąsiedztwie zlokalizowane są inne przedsięwzięcia oddziałujące na środowisko, nie uwzględnione w raporcie (węzeł "[...]", gospodarstwo rolne w "[...]"). W raporcie oceny oddziaływania węzła "[...]"na środowisko przeprowadzono również ocenę emisji skumulowanych inwestycji z uwzględnieniem nowo budowanej "[...]" i planowanej do realizacji biogazowni, do czego organ odniósł się w uzasadnieniu decyzji, brak jest natomiast informacji na temat innych istniejących inwestycji, na które wskazuje odwołujący Również, wskazania zawarte w decyzji organu pierwszej instancji dotyczące odprowadzania wód opadowych do nowobudowanej "[...]" oraz pobierania energii elektrycznej z nowoprojektowanej biogazowni będzie skutkowało w ten sposób, iż bez budowy biogazowni nie będzie możliwa realizacja w tym wariancie przedsięwzięcia. W złożonej skardze Z.R. zarzucił naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy a to w szczególności: - art. 7 k.p.a. przez zaniechanie dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz zaniechanie załatwienia sprawy z uwzględnieniem interesu społecznego oraz słusznego interesu obywatela, - art. 8 k.p.a. przez prowadzenie postępowania w sposób, nadwyrężający zaufanie obywateli do organów Państwa, - art. 12 k.p.a. przez zaprzeczenie zasadzie szybkości i prostoty postępowania, art. art. 28 - 29 k.p.a. przez ich błędną wykładnię, - art. 35 k.p.a. przez załatwienie sprawy w sposób odbiegający od jego treści, - art. 138 § 2 k.p.a. przez uchylenie decyzji z dnia 8.03.2012 r. do ponownego rozpoznania mimo braku podstaw do takiego orzeczenia a w szczególności mimo braku konieczności przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. W uzasadnieniu skargi podał, iż w świetle zebranego materiału dowodowego decyzja organu pierwszej instancji w pełni i całościowo rozstrzygała problemy związane ze środowiskowymi uwarunkowaniami dla przedsięwzięcia polegającego na budowie Wytwórni "[...]" w związku z czym wniósł o uchylenie zaskarżonej Decyzji w całości. Podkreślił, że w sprawie decyzji wydanej 18.12.2012 r. posiedzenie SKO w O. odbyło się w dniu 29.05.2012 r. Tak więc decyzja została wydana po prawie 7 miesiącach od odbytego w tej sprawie posiedzenia i członkowie składu orzekającego nie mogą pamiętać faktów istotnych, na których oparli rozstrzygnięcie. Sposób procedowania miał więc wpływ na orzeczenie. Zdaniem skarżącego SKO w O. nie wie, czy krąg podmiotów jest ustalony dobrze, nie ma w tym względzie żadnych ustaleń i pewników i dlatego uchyliło zaskarżoną decyzję, aby ustalić krąg podmiotów "w sposób nie budzący wątpliwości" choć nigdzie nie sugeruje nawet jakie nowe podmioty będą mogły czy też mogłyby się pojawić w postępowaniu i brać w nim czynny udział. Podkreślił, że pojęcie uciążliwości jest bardzo subiektywne i nie może tak rozumiane mieć znaczenia dla sprawy a w szczególności dla określenia kręgu podmiotów występujących w charakterze strony w sprawach tego typu. Skarżący nie zgodził się ze stanowiskiem Kolegium, że podstawą do uchylenia decyzji z dnia 8.03.2012 było błędne określenie jej adresata, tj. wniosek miał złożyć Z.R. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą "[...]"Z.R. zaś decyzja z dnia 8.03.2012 r. została skierowana do "firmy "[...]"". Skarżący podkreśli, że postępowanie toczy się na wniosek Z.R., zaskarżoną decyzję SKO przekazało do wiadomości Z.R. co świadczy o tym, że nie ma żadnych wątpliwości, że postępowanie i decyzja z 8.03.2012 r. dotyczy nie kogoś innego tylko Z.R. Odnosząc się do odwołania złożonego przez Stowarzyszenie "[...]" Z.R. stwierdził, że nie powinno być ono podstawą zaistnienia postępowania odwoławczego, gdyż pieczątka i nieczytelny podpis niezweryfikowanej osoby nie może stanowić podstawy uznania odwołania za wniesione we właściwym trybie i formie a jego treść jest kompilacją ogólnych tez, za którymi nie stoją żadne weryfikowalne dane czy dowody a jedynie teza, iż "Raport jest niepełny i Wójt nie nakazał jego uzupełnienia". Podkreślił, że zabudowa wielorodzinna, (o której mowa w odwołaniu) jest oddalona o 1000 m od mieszalni pasz i nie może, ani nie powinna być w zainteresowaniu niniejszego postępowania. Nie ma też podstaw do określania skumulowanego oddziaływania "[...]" z mieszalnią pasz pod względem hałasu i powietrza, gdyż te obiekty są od siebie zbyt oddalone, a i nie ma takiego wymogu. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd administracyjny ocenia zgodność z prawem zaskarżonego aktu administracji publicznej. Jednocześnie, zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, natomiast art. 135 p.p.s.a. obliguje Sąd do wzięcia pod uwagę z urzędu wszelkich naruszeń prawa. Przeprowadzona przez Sąd kontrola legalności zaskarżonej decyzji wykazała, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż organ prawidłowo przeprowadził postępowanie, ustalił stan faktyczny i wydał rozstrzygnięcia, odpowiadające przepisom prawa. Sąd nie podzielił wszystkich argumentów podniesionych przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O., jednakże większość zarzutów skierowanych do organu pierwszej instancji jest słuszna i daje podstawy do uchylenia decyzji tego organu. Organ drugiej instancji uznał, że decyzja Wójta Gminy D. skierowana została do firmy "[...]" Z.R. a firma, pod którą działa osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą nie jest stroną postępowania zainicjowanego przez osobę fizyczną, gdyż to do osoby fizycznej winna zostać skierowana decyzja w sprawie. Przypomnieć należy, że stosownie do art. 28 K.p.a. stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. W art. 29 K.p.a. wymieniono zaś podmioty, które mają zdolność uczestniczenia w postępowaniu administracyjnym jako strony, a więc: osoby fizyczne i osoby prawne, a w odniesieniu do państwowych i samorządowych jednostek organizacyjnych i organizacji społecznych - również jednostki nie posiadające osobowości prawnej. Nie budzi wątpliwości to, że w przedmiotowej sprawie stroną postępowania jest Z.R. i tylko do niego, jako osoby fizycznej, może być skierowana decyzja. Jednakże określenie przez organ pierwszej instancji obok nazwiska wnioskodawcy również jego firmy nie zmienia faktu, że przyznane tą decyzją uprawnienie dotyczy osoby fizycznej. Bez znaczenia jest to czy imię i nazwisko wymienione zostało przed nazwą firmy czy po niej. Wadliwość decyzji zaistnieje, gdy decyzją określono prawa lub obowiązki podmiotu innego niż strona postępowania. Nastąpi to więc, w przypadku gdy jako stronę oznaczono podmiot, który nie był i nie może być stroną postępowania, gdyż postępowanie nie dotyczyło jego interesu prawnego lub obowiązku. Przy czym, pod pojęciem "skierowanie decyzji" należy rozumieć określenie w drodze decyzji praw i obowiązków oznaczonego podmiotu, a nie doręczenie decyzji (zob. wyrok NSA z dnia 18 czerwca 2008 r., sygn. akt II OSK 674/07, z dnia 15 września 2011 r., sygn. akt II OSK 1347/10, LEX nr 1069001). Wskazując na powyższe uznać należy, że uchybienie to nie mogło stanowić podstawy do uchylenia decyzji organu pierwszej instancji. Pozostałe argumenty przemawiające, zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, za uchyleniem decyzji Wójta zasługują na uwzględnienie. Słusznie organ odwoławczy uznał, że w sprawie nie został prawidłowo ustalony kręgu podmiotów, które zostały uznane za stronę postępowania i przyjęte w tym celu kryterium oceny. . Przymiot strony w sprawach z zakresu ustalania uwarunkowań środowiskowych dla danej inwestycji mają podmioty posiadające tytuł prawny do nieruchomości położonych w bezpośrednim sąsiedztwie zamierzonego przedsięwzięcia, a oprócz tego inne podmioty, jeżeli ich nieruchomości mieszczą się w zasięgu ewentualnego jego oddziaływania. Innymi słowy, decydującym dla zaliczenia określonego podmiotu do kręgu stron postępowania w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań jest ustalenie zasięgu oddziaływania planowanego przedsięwzięcia, przez co należy rozumieć jego wpływ na środowisko przyrodnicze oraz na nieruchomości (zob. wyrok NSA z dnia 10 maja 2012 r., sygn. akt II OSK 1063/11, baza orzeczeń NSA). Postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia obejmuje również ocenę zagrożeń (takich jak emisje hałasu, zanieczyszczenia powietrza atmosferycznego, uciążliwość zapachowa), których ze swej specyficznej istoty nie sposób ująć w ramy wyznaczone przez granice wynikające z prawa własności (wyrok WSA w Poznaniu z dnia 7 lipca 2010 r., sygn. akt IV SA/Po 292/10, baza orzeczeń NSA). Słusznie zatem Kolegium uznało, iż pojęcie interesu prawnego może być rozumiane jako obiektywna, czyli rzeczywiście istniejąca potrzeba ochrony prawnej. Interes ten musi być osobisty własny, indywidualny i konkretny, dający się obiektywnie stwierdzić oraz aktualny, a nie ewentualny, zatem określając krąg stron w sprawie z wniosku o określenie środowiskowych uwarunkowań zgody organ nie może ograniczać się jedynie do zbadania czyje nieruchomości sąsiadują z nieruchomością, na której planowane jest przedsięwzięcie, lecz winien zbadać czy i ewentualnie jak daleko sięgać będzie oddziaływanie planowanej inwestycji oraz charakter tego oddziaływania Z dokumentów zgromadzonych w sprawie wynika, że organ pierwszej instancji nie przeprowadził oceny kręgu stron postępowania biorąc pod uwagę wskazane wyżej kryterium. W aktach sprawy znajduje się wprawdzie stanowiąca załącznik do wniosku mapa z naniesionymi działkami należącymi do inwestora, zaś w raporcie o oddziaływaniu inwestycji na środowisko zamieszczono mapę z naniesieniem planowanej inwestycji, jednakże z map tych nie wynika obszar, na który inwestycja ta będzie oddziaływała. Należy zatem uznać za prawidłowe stwierdzenie Kolegium, że organ rozstrzygający sprawę ma obowiązek załączenia do wniosku poświadczonej przez właściwy organ kopii mapy ewidencyjnej obejmującej przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie, oraz obejmującej obszar, na który będzie oddziaływało przedsięwzięcie, co wynika z art. 74 ust. 1 pkt 3 ustawy. Prawidłowo też organ drugiej instancji zwrócił uwagę, że winny być uwzględnione wszystkie oddziaływania emitowane przez planowane przedsięwzięcie zaś na mapie winien być oznaczony obszar, na który planowana inwestycja będzie oddziaływała, przy czym chodzi tu również o oddziaływanie mieszczące się w ramach dozwolonych norm. Ustalenie tej okoliczności ma podstawowe znaczenie w sprawie szczególnie jeśli weźmie się pod uwagę zarzuty uczestniczącego w postępowaniu Stowarzyszenia odnośnie budynków mieszkalnych położonych w pobliżu planowanej inwestycji i braku oceny skumulowanego oddziaływania inwestycji na otoczenie. W świetle powyższego nie można podzielić zarzutu skarżącego, że zabudowa wielorodzinna jest oddalona o 1000m od mieszalni pasz i nie może ani nie powinna być w zainteresowaniu niniejszego postępowania i nie ma też podstaw do określania skumulowanego oddziaływania "[...]" z mieszalnią pasz pod względem hałasu i powietrza, gdyż te obiekty są od siebie zbyt oddalone a i nie ma takiego wymogu. Do momentu prawidłowego wyznaczenia obszaru oddziaływania inwestycji nie można przesądzić, czy w zasięgu tym nie leżą nieruchomości znajdujące się nawet w znacznej odległości od planowanej inwestycji. W dalszej kolejności Samorządowe Kolegium Odwoławcze zwróciło uwagę na to, że w bliskim sąsiedztwie zlokalizowane są inne przedsięwzięcia oddziałujące na środowisko, nie uwzględnione w raporcie (węzeł "[...]", gospodarstwo rolne "[...]"). W raporcie oceny oddziaływania węzła "[...]" na środowisko przeprowadzono również ocenę emisji skumulowanych inwestycji z uwzględnieniem nowo budowanej fermy "[...]" i planowanej do realizacji biogazowni, do czego organ pierwszej instancji nie odniósł się w uzasadnieniu decyzji, brak jest natomiast informacji na temat innych istniejących inwestycji, na które wskazuje odwołujący. Zarzut ten zasługuje na uwzględnienie, gdyż zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a. uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. W związku z tym organ winien odnieść się do wszystkich zarzutów podnoszonych przez strony postępowania i wyjaśnić dlaczego uznał, że pominięcie w raporcie niektórych istniejących inwestycji nie ma znaczenia dla sprawy. Podzielić też należy stanowisko organu odwoławczego, że zawarte w decyzji Wójta wskazania dotyczące odprowadzania wód opadowych do nowobudowanej fermy "[...]" oraz pobierania energii elektrycznej z nowoprojektowanej biogazowni będzie skutkowało w ten sposób, iż bez budowy biogazowni nie będzie możliwa realizacja w tym wariancie przedsięwzięcia. Trudno przyjąć za prawidłowe nałożenie na stronę obowiązków, co do których istnieją wątpliwości czy będą możliwe do wykonania. Gdyby bowiem nie doszło do budowy wymienionych wyżej obiektów również prawidłowe funkcjonowanie wytwórni "[...]" nie byłoby zakłócone. Uwzględniając fakt, że decyzja musi zawierać konkretne, oparte na istniejących przesłankach wskazania należy uznać, że taki zapis nie jest zgodny z prawem. Odnosząc się do argumentów zawartych w skardze należy stwierdzić, że zgromadzony materiał dowodowy wskazuje na to, że organ drugiej instancji dokładnie wyjaśnił stan faktyczny sprawy i wydając rozstrzygnięcie nie naruszył przepisów postępowania. Rzeczywiście zaskarżona decyzja wydana została po prawie 7 miesiącach od odbytego w tej sprawie posiedzenia, co należy uznać za naganną i niedopuszczalną praktykę, jednakże nie ma w aktach sprawy dowodów, które wskazywałyby na to, że okoliczność ta miała wpływ na rozstrzygnięcie. Można przyjąć, że naruszone zostały zasady szybkości postępowania i zaufania jednakże naruszenie to nie daje podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutu Z.R., że odwołanie złożonego przez Stowarzyszenie "[...]", że nie powinno być podstawą zaistnienia postępowania odwoławczego, gdyż pieczątka i nieczytelny podpis niezweryfikowanej osoby nie może stanowić podstawy uznania odwołania wyjaśnić należy, że w aktach sprawy znajdują się dokumenty świadczące o tym jaki jest sposób reprezentacji Stowarzyszenia i kto je reprezentuje, co daje możliwość zweryfikowania podnoszonych przez skarżącego wątpliwości. W tym stanie rzeczy, wobec braku podstaw do kwestionowania zgodności zaskarżonej decyzji z prawem, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), skargę należało oddalić.