II SA/Ol 1433/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Osipuk po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym skargi "[...]" na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 21 października 2016 r., nr "[...]" w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym postanawia odrzucić skargę. Decyzją z dnia 21 października 2016 r., Główny Inspektor Transportu Drogowego, po rozpatrzeniu odwołania "[...]" od decyzji "[...]" Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 16 września 2016 r. o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 5.000 zł, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W skardze złożonej na powyższą decyzję organu odwoławczego "[...]" zarzucił, że została ona wydana bez wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Decyzję organu odwoławczego w przedmiotowej sprawie doręczono stronie w dniu 31 października 2016 r. Termin do wniesienia skargi za pośrednictwem organu upłynął zatem z dniem 30 listopada 2016 r. Skarżący, wbrew treści cytowanych wyżej przepisów, złożył skargę w dniu 1 grudnia 2016 r. (data nadania przesyłki zawierającej przedmiotową skargę). Dodać należy, że został on prawidłowo pouczony przez organ odwoławczy o trybie i terminie zaskarżenia decyzji wydanej przez ten organ. Wobec powyższego należy stwierdzić, że skarga została wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu do dokonania tej czynności procesowej. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. – sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., należało postanowić, jak w sentencji.