II SA/Ol 149/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Osipuk po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "[...]" na postanowienie "[...]" Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w "[...]" z dnia 17 listopada 2015 r., Nr "[...]" w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów do postępowania egzekucyjnego postanawia odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Pismem z dnia 21 grudnia 2015 r., "[...]" wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na postanowienie Warmińsko - Mazurskiego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w "[...]" z dnia 17 listopada 2015 r., którym utrzymano w mocy postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w "[...]" z dnia 28 października 2015 r., wydane w sprawie stanowiska wierzyciela o uznaniu zarzutów wniesionych przez skarżącego w postępowaniu egzekucyjnym za nieuzasadnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Sprecyzowanie zakresu kontroli nastąpiło w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), zwaną dalej również "p.p.s.a."). Zaznaczyć jednakże należy, że w dniu 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 658). Postępowanie sądowe w przedmiotowej sprawie zostało wszczęte skargą wniesioną po tej dacie, dlatego też, zgodnie z art. 2 ustawy nowelizującej, przepis art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a., stosuje się w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą. Stosownie do treści tego przepisu - kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Mając na uwadze brzmienie ww. przepisu wyjaśnić należy, że aktualnie nie jest możliwe zaskarżenie do sądu administracyjnego postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. W rozpoznawanej sprawie, na skarżącego nałożona została grzywna w celu przymuszenia (postanowienie z dnia 14 września 2015 r.), z uwagi na niewykonanie nałożonych na niego obowiązków wynikających z tytułu wykonawczego. W toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego, skarżący zgłosił zarzuty do prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Zarzuty te mocą postanowienia - stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów zobowiązanego do prowadzonego postępowania egzekucyjnego - Powiatowego Inspektora Sanitarnego w "[...]" z dnia 28 października 2015 r., zostały uznane za nieuzasadnione. Rozstrzygniecie to utrzymane zostało w mocy postanowieniem Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w "[...]" z dnia 17 listopada 2015 r. Oznacza to, że zaskarżone postanowienie, jak i poprzedzające je postanowienie, są rozstrzygnięciami wydanymi w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zgłoszonych zarzutów w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Brak właściwości sądu administracyjnego ma miejsce wówczas, gdy skarga m. in. dotyczy aktu lub czynności nieobjętych zakresem właściwości sądu administracyjnego. Skoro skarga została wniesiona po dniu 15 sierpnia 2015 r., a jej przedmiot stanowi postanowienie wierzyciela wydane w postępowaniu egzekucyjnym w sprawie zgłoszonych zarzutów, zatem skarga jako niepodlegająca właściwości sądu administracyjnego, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i art. 3 § 2 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. Na marginesie Sad zauważa, że bez wpływu na treść rozstrzygnięcia pozostaje błędne pouczenie zawarte w kwestionowanym postanowieniu o możliwości jego zaskarżenia do sądu administracyjnego. Katalog aktów prawnych podlegających zaskarżeniu wynika wprost z przepisów ustawy p.p.s.a.