II SA/Ol 15/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Matuszak Sędziowie Sędzia WSA Beata Jezielska (spr.) Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk Protokolant Grażyna Wojtyszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 marca 2010 r. sprawy ze skargi I. Ż. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]". nr "[...]" w przedmiocie udzielenia informacji publicznej oddala skargę. WSA/wyr.1 – sentencja wyroku Wnioskiem z dnia "[...]" (k. 40 akt sądowych) I. Ż. zwrócił się do Burmistrza Miasta G. o udostępnienie informacji publicznej w formie elektronicznej obejmującej między innymi wykaz rachunków jeszcze nie opłaconych, a związanych z budową "wzgórz św. Brunona z Kwerfurtu" oraz obchodów 1000 rocznicy męczeńskiej śmierci św. Brunona z Kwerfurtu. Decyzją z dnia "[...]" odmówiono wnioskodawcy udostępnienia żądanej informacji publicznej. W uzasadnieniu podano, iż zakres żądanych danych dotyczy informacji publicznej i żądanie winni być rozpatrzone w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Jednocześnie ustalono, iż organ nie posiada przedmiotowego zakresu informacji. Zatem z przyczyn niezależnych od organu nie może jej udostępnić. Wskazano, iż zgodnie z art. 4 ust. 3 ustawy o dostępie do informacji publicznej organ zobowiązany jest do udostępnienia informacji publicznej, która jest w jego posiadaniu. Udostępnienie informacji publicznej następuje w drodze czynności materialno-technicznej, zaś odmowa wymaga wydania decyzji administracyjnej. Tylko w przypadku, gdy żądana informacja nie stanowi informacji publicznej lub w stosunku do której istnieje inny tryb dostępu, organ może odmówić jej udzielenia w formie zwykłego pisma. Odwołanie od powyższej decyzji złożył I. Ż., podnosząc, iż jest ona niezgodna z prawem i powinna zostać wyeliminowana z obiegu prawnego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. decyzją z dnia "[...]" utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu podano, iż dostęp obywateli do informacji publicznej reguluje ustawa z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej. Podniesiono, iż w przedmiotowej sprawie organ wskazał, iż nie posiada żądanej informacji. Powołując się na orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 września 2003r. podano, że udostępnianie informacji może dotyczyć tylko informacji publicznej, którą dana instytucja posiada, a nie tej, którą powinna posiadać. Zatem w przedmiotowej sprawie organ nie mógł udostępnić żądanych informacji z powodu ich braku. Skargę na powyższą decyzję wniósł I. Ż., domagając się uchylenia decyzji organu odwoławczego oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. W ocenie skarżącego decyzje te zostały wydane bez podstawy prawnej, co stanowi przesłankę stwierdzenia ich nieważności. W przypadku bowiem, gdy organ nie posiada żądanej informacji powinien zawiadomić zainteresowanego o tym fakcie, nie wydając w tym zakresie decyzji administracyjnej. Powiadomienie wnioskodawcy o nieposiadaniu żądanych dokumentów powinno także zawierać informacje wyjaśniające przyczyny nieposiadania przez organ żądanych danych oraz ewentualnie inne informacje, które mogą mieć wpływ na sytuację faktyczną i prawną wnioskodawcy. Jeżeli organ nie jest dysponentem żądanych informacji, to nie mieści się w katalogu organów zobowiązanych i nie wydaje w tej kwestii decyzji, gdyż art. 16 ustawy o dostępie do informacji publicznej znajduje zastosowanie dopiero wtedy, gdy spełniony zostanie warunek przedmiotowy i podmiotowy. W niniejszej sprawie organ winien zatem poinformować skarżącego o zaistniałej sytuacji i w razie możliwości poinformować o dalszym kierunku działań zmierzających do uzyskania poszukiwanej informacji. Skarżący wskazał przy tym na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 września 2002r., w którym Sąd stwierdził, iż w takich przypadkach niedopuszczalna jest forma decyzji administracyjnej, bowiem ta zarezerwowana jest dla odmowy udzielenia informacji. Z kolei w wyroku z dnia 19 grudnia 2002r. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że okoliczność nieposiadania żądanych dokumentów nie kwalifikuje do odmowy udostępnienia informacji publicznej ani do umorzenia postępowania o udostępnienie informacji, o których to instytucjach mowa w art. 16 ust. 1 oraz art. 14 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Podkreślono, iż organ pierwszej instancji nie posiadał żądanej informacji w związku z czym nie mógł jej udzielić. Podejmując swoje rozstrzygnięcie organ kierował się wskazaniami WSA w Olsztynie zawartymi w wyroku z dnia 17 września 2009r. (Sygn. akt II SAB/Ol 29/09), w którym Sąd stwierdził, że odmowa udzielenia informacji publicznej wymaga formy decyzji administracyjnej, a inna forma jest niezgodna z ustawą o dostępie do informacji publicznej. Podzielając pogląd prezentowany przez sąd administracyjny Kolegium utrzymało w mocy zaskarżone orzeczenie organu pierwszej instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Podnieść należy, iż w myśl art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę wykonywania administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Zatem rozpoznając skargę na decyzję Sąd dokonuje jedynie oceny, czy przy jej wydaniu nie zostały naruszone przepisy prawa materialnego bądź też procesowego, nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz podstawą prawną. Skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie. Podnieść należy, iż kwestie związane z zasadami dostępu do informacji publicznej reguluje ustawa z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. Nr 112 poz.1198 ze zm.). Przepisy te określają zarówno pojęcie informacji publicznej, jak i organy zobowiązane do jej udzielania oraz tryb w jakim udzielenie informacji bądź odmowa jej udzielenia następuje. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja o odmowie udostępnienia informacji. Organ wprawdzie stwierdził, iż żądana informacja ma charakter informacji publicznej, lecz odmówił jej udostępnienia wskazując, iż żądany przez skarżącego zakres informacji nie znajduje się w jego posiadaniu. Podnieść należy, iż zgodnie z art. 4 ust. 3 powołanej ustawy o dostępie do informacji obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są podmioty, o których mowa w ust. 1 i 2, będące w posiadaniu informacji. Skoro zatem organ, do którego zwrócił się skarżący, będący podmiotem zobowiązanym do udostępniania informacji publicznej jako organ władzy publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej) nie posiada żądanej informacji, to odmowa jej udostępnienia jest uzasadniona. Odnosząc się do zarzutu skarżącego dotyczącego wydania decyzji bez podstawy prawnej wskazać należy, iż art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej przewiduje decyzyjny tryb załatwianie spraw dotyczących odmowy udostępnienia informacji publicznej. Wprawdzie z orzecznictwa sądowoadministracyjnego (w tym z powołanego przez skarżącego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 września 2002r. Sygn. akt II SAB 289/02) wynika, iż w przypadku braku żądanych informacji organ nie ma obowiązku wydania decyzji, a wystarczające jest poinformowanie wnioskodawcy pismem o tym fakcie, lecz w ocenie sądu orzekającego w niniejszej sprawie naruszenie prawa w tym zakresie nie ma istotnego charakteru. Co więcej skarżący uzyskał w ten sposób więcej uprawnień, gdyż nie tylko mógł i skorzystał z trybu odwoławczego w postępowaniu administracyjnym, ale także ze skargi do sądu administracyjnego. Wskazać zaś należy, iż zgodnie z art. 145 § 1 pk 1 lit. c) ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd uchyla decyzję w przypadku naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Uchybienie organów administracji w niniejszej sprawie nie było na tyle istotne, iż mogło wpłynąć na wynik sprawy. Z kolei powołany przez skarżącego wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 grudnia 2002r. (Sygn. akt II SA 3301/02) w ogóle nie znajduje odniesienia do przedmiotowej sprawy. W wyroku tym bowiem Sąd stwierdził wprawdzie nieważność zaskarżonych decyzji, lecz z zupełnie innych względów. Stwierdzono bowiem, iż z jednej strony zakres informacji żądanej przez wnioskodawcę w ogóle nie ma charakteru informacji publicznej, a w takim wypadku nie ma zastosowania ustawa od dostępie do informacji publicznej, w tym art. 16 tej ustawy. Z drugiej strony stwierdzono, iż wniosek dotyczy informacji w stosunku do której istnieje odmienny tryb dostępu. W niniejszej sprawie organ nie zakwestionował faktu, iż żądana informacja ma charakter informacji publicznej, a jedynie odmówił jej udostępnienia z uwagi na fakt, iż jej nie posiada. Natomiast zupełnie chybiony jest zarzut skarżącego, iż w przypadku braku żądanych informacji organ zobowiązany jest wyjaśnić, dlaczego takich informacji nie posiada oraz podać inne informacje, które mogą mieć wpływ na sytuację prawną i faktyczną wnioskodawcy. Ustawa o dostępie do informacji publicznej takiego obowiązku na organy nie nakłada, zaś przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się w sprawach z zakresu dostępu do informacji publicznej ograniczonym zakresie, co wynika z treści art. 16 ust. 2 powołanej ustawy. W tym stanie rzeczy na mocy art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalono.