II SA/Ol 150/13

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Agnieszka Bińczyk po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. K. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi D. K. na decyzję Wojewody z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie wymeldowania postanawia zwolnić skarżącego od wpisu od skargi w kwocie 100 zł oraz odmówić zwolnienia od kosztów sądowych w pozostałym zakresie. We wniosku z dnia "[...]", D. K. wniósł o zwolnienie "od kosztów postępowania sądowego w wysokości 100 zł" w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewody z dnia "[...]", Nr "[...]". W uzasadnieniu podniósł, iż w dniu "[...]" otrzymał wypowiedzenie umowy o pracę z zachowaniem okresu wypowiedzenia, który upłynął w dniu "[...]" 2013 r. "[...]". Na dowód powyższego skarżący załączył kserokopię przedmiotowego wypowiedzenia. Dodał, iż nie posiada jeszcze nowego zatrudnienia, a na jego utrzymaniu jest małoletnie dziecko, którego matka nie płaci zasądzonych alimentów. We wniosku z dnia "[...]", złożonym na wezwanie na urzędowym formularzu, skarżący, rozszerzając zakres pierwotnego wniosku wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych w całości. W uzasadnieniu wskazał, iż nadal nie posiada nowego zatrudnienia. Od "[...]" 2013 r. przyznany został mu zasiłek dla bezrobotnych oraz zasiłek rodzinny i świadczenie z funduszu alimentacyjnego na dziecko. Podniósł, iż sytuacja finansowa jest trudna. Zgodnie z oświadczeniem o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z synem. W rubryce nr 7.1. wykazał mieszkanie o powierzchni "[...]", natomiast w rubryce nr 10 – dochody: własny z tytułu zasiłku dla bezrobotnych w kwocie 794,20 zł brutto (687,72 zł netto) oraz syna z tytułu zasiłku rodzinnego w kwocie 106 zł i świadczenia z funduszu alimentacyjnego w kwocie "[...]". Skarżący nie wykazał żadnych zasobów pieniężnych oraz przedmiotów wartościowych. Wskazać należy, iż w świetle art. 211 w związku z art. 212 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie ppsa, koszty sądowe obejmują opłaty sądowe, którymi są wpis i opłata kancelaryjna, oraz zwrot wydatków. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 ppsa, zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków, czyli przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, następuje jeśli osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Rozpatrując zasadność wniosku o przyznanie prawa pomocy należy brać pod uwagę, z jednej strony, wysokość obciążeń finansowych, jakie strona musi ponieść w konkretnym postępowaniu, z drugiej zaś jej możliwości finansowe. Na obecnym etapie postępowania sądowego jedynym wymogiem dla nadania sprawie dalszego biegu jest uiszczenie przez skarżącego wpisu od skargi w kwocie 100 zł. Na dalszym jego etapie mogą, ale nie muszą, pojawić się dalsze koszty postępowania. Mając na uwadze powyższe, w warunkach niniejszej sprawy za uzasadnione uznano zwolnienie skarżącego od wpisu od skargi w kwocie 100 zł i jednocześnie odmowę zwolnienia go od kosztów sądowych w pozostałym zakresie. Uznano bowiem, że w sytuacji, w jakiej znalazł się skarżący po utracie pracy, bez oszczędności, gdy jedynym w istocie jego własnym dochodem jest zasiłek dla bezrobotnych w kwocie 687,72 zł (pozostałe świadczenia w łącznej kwocie "[...]" skarżący otrzymuje na dziecko), nie jest możliwe uiszczenie wpisu od skargi bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla skarżącego i jego syna. Mając jednak na uwadze to, że trudna obecnie sytuacja finansowa rodziny skarżącego może ulec poprawie wraz ze znalezieniem przez niego pracy (z wniosków wynika, że skarżący szuka nowego zatrudnienia), za usprawiedliwioną uznano odmowę zwolnienia go od kosztów sądowych w pozostałym zakresie. Uznano bowiem, że znalezienie pracy może korzystnie wpłynąć na możliwości płatnicze skarżącego i może pozwolić mu na partycypowanie w ewentualnych dalszych kosztach postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla jego rodziny. W sytuacji zaś, gdy sytuacja finansowa jego rodziny nie ulegnie jednak poprawie, na dalszym etapie postępowania sądowego, gdy pojawią się koszty postępowania, skarżący będzie mógł wystąpić ponownie z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w koniecznym zakresie. W świetle powyższego, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 246 § 1 pkt 2 ppsa, orzeczono jak w sentencji.