II SA/Ol 153/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Lipiński po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "[...]" Sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w O. z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry postanawia odmówić zawieszenia postępowania sądowego. "[...]"Sp. z o.o. w W., reprezentowana przez radcę prawnego D. S. w skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na decyzję Dyrektora Izby Celnej w O. z dnia "[...]", nr "[...]", utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w E. z dnia "[...]" w sprawie wymierzenia kary pieniężnej w wysokości 12 000 zł z tytułu urządzania gier na automacie "[...]", oznaczonym nr "[...]", poza kasynem gry, tj. w lokalu "[...]", N. P. 1b, E., zawarła m.in. wniosek o zawieszenie postępowania na podstawie art. 124 § 1 pkt 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do czasu udzielenia przez Trybunał Konstytucyjny odpowiedzi na pytanie prawne skierowane w dniu 21 maja 2012 r. przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach (sygn. akt III SA/Gl 1979/11) oraz pytanie prawne Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażone w postanowieniu z dnia 15 stycznia 2014 r., sygn. akt II GSK 686/13, "czy art. 14 ust. 1 i art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540, ze zm.) są zgodne: a) z art. 2 i 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, b) z art. 20 i 22 w związku z art. 31 ust.3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej?" W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w O. wskazał, że postanowieniem z dnia "[...]" odmówił zawieszenia postępowania odwoławczego w sprawie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gry na przedmiotowym automacie, uznając, że nie zachodzi związek między odpowiedzią na wskazane pytania prawne, dotyczące konstytucyjności rozwiązań prawnych zawartych w ustawie o grach hazardowych, a rozpoznawaną sprawą. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 124 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej jako: p.p.s.a., Sąd zawiesza postępowanie z urzędu, w razie przedstawienia przez sąd w tym postępowaniu pytania prawnego Trybunałowi Konstytucyjnemu albo Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Jest to obligatoryjna przesłanka zawieszenia postępowania sądowego jednakże jedynie w sytuacji, gdy sąd rozpoznający sprawę przedstawi m.in. Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne co do zgodności aktu normatywnego z Konstytucją RP. W niniejszej sprawie nie zostało wystosowane takie pytanie, czy art. 89 ust. 1 pkt 1 i 2, ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy o grach hazardowych w zakresie, w jakim dopuszczają wobec tego samego podmiotu, za ten sam czyn karę pieniężną i posiłkową odpowiedzialność karnoskarbową za przestępstwo skarbowe z art. 107 ustawy kodeks karny skarbowy, są zgodne z art. 2, art. 30 i art. 32 ust. 1 Konstytucji RP. Tym samym, w ocenie Sądu nie zachodzi przesłanka obligatoryjnego zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego. Jednocześnie należy wskazać, iż w myśl art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Wprawdzie praktyka sądowa opowiada się za szerokim interpretowaniem użytego w tym przepisie pojęcia "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania", wychodząc poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Zakamycze 2005, str. 302 i nst.), to w ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie zachodzi zagadnienie prejudycjalne, mające miejsce w sytuacji, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia, które występuje w sprawie, może wpływać na wynik toczącego się postępowania, co w rezultacie uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii. Należy bowiem zauważyć, że na skutek pytania Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonego w postanowieniu z dnia 15 stycznia 2014 r., sygn. akt II GSK 686/13, Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 11 marca 2015 r., sygn. P 4/14, orzekł, że art. 14 ust. 1 i art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz.U. Nr 201, poz. 1540, ze zm.) są zgodne z: a) z art. 2 i 7 w związku z art. 9 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, b) art. 20 i art. 22 w związku z art. 31 ust.3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Odnośnie natomiast pytania prawnego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 21 maja 2012 r., sygn. akt II SA/Gl 1979/11, w zakresie stwierdzenia: "czy przepisy art. 89 ust. 1 pkt 1 i 2, ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy o grach hazardowych w zakresie, w jakim dopuszczają stosowanie wobec tej samej osoby fizycznej, za ten sam czyn kary pieniężnej i odpowiedzialności za przestępstwo skarbowe z art. 107 § 1 lub wykroczenie skarbowe z art. 107 § 4 ustawy kodeks karny skarbowy są zgodne z art. 2, art. 30 i art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej?" należy wskazać, że jego podjęcie nie powoduje, że rozpoznanie niniejszej sprawy jest uzależnione od odpowiedzi na przytoczone pytanie prawne. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd uznał za zasadne odmówić zawieszenia postępowania sądowego.