II SA/Ol 158/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Lipiński po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi spółki A w "[...]" na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia postanawia I. umorzyć postępowanie sądowe, II. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego kwotę 440 zł. (czterysta czterdzieści złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. WSA/post.1 - sentencja postanowienia W przedmiotowej sprawie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", uchylającą decyzję z dnia "[...]" Wójta Gminy o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację wskazanego przedsięwzięcia, wniosła spółka A. Samorządowe Kolegium Odwoławcze pismem procesowym z dnia 16 marca 2009r. wniosło o umorzenie przedmiotowego postępowania, wskazując, że po rozpatrzeniu zarzutów skargi postanowiło w trybie autokontroli uwzględnić ją w całości i decyzją z dnia "[...]" uchyliło będącą przedmiotem zaskarżenia własną decyzję z dnia "[...]", uchylającą decyzję Wójta Gminy z dnia "[...]" w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na posadowieniu kontenerowej wytwórni mas bitumicznych i orzekło o utrzymaniu w mocy wspomnianej decyzji organu I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej w dalszym ciągu uzasadnienia p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli stało się ono bezprzedmiotowe. Z bezprzedmiotowością postępowania mamy do czynienia w sytuacji, gdy po wniesieniu skargi w toku postępowania sądowoadministracyjnego przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Będzie to miało miejsce między innymi wówczas, gdy zaskarżone rozstrzygnięcie zostanie pozbawione bytu prawnego wskutek skorzystania przez organ, który je wydał, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 tej ustawy i uchylenia go. Przepis art. 54 § 3 p.p.s.a. zezwala bowiem organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W niniejszej sprawie organ skorzystał z uprawnień danych przez wskazany przepis poprzez uchylenie zaskarżonej decyzji i utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji. Wobec tego dalsze postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe, ponieważ zaskarżone orzeczenie w trybie autokontroli zostało wyeliminowane z obrotu prawnego. Z tych względów należało orzec w pkt I jak w sentencji postanowienia na podstawie cytowanego art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. O kosztach orzeczono w pkt II po myśli art. 201 § 1 p.p.s.a oraz § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. ( Dz. U. z 2002r., nr 163, poz. 1349) w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.