II SA/Ol 159/04

Dnia 2 sierpnia 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janina Kosowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 2 sierpnia 2004 roku sprawy ze skargi Z. P., K. i T. K., S. i T. W., J. i J. W., W. i T. P. na decyzję Wojewody z dnia "[...]", znak "[...]" w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odrzucić skargę. Zgodnie z art. 220 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W przypadku skargi, przewodniczący wzywa wnoszącego, aby pod rygorem odrzucenia skargi uiścił wpis w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Na mocy zarządzenia przewodniczącego, w dniu 29 kwietnia 2004 roku (data potwierdzenia odbioru pisma) zostało doręczone pełnomocnikowi skarżących wezwanie do uiszczenia wpisu w kwocie po 200 zł od każdej strony skarżącej, łącznie 1000 zł (słownie tysiąc złotych). W dniu 4 maja 2004 roku pełnomocnik skarżących złożył wniosek o przyznanie wszystkim skarżącym prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W wyniku rozpoznania indywidualnej sytuacji materialnej każdego ze skarżących, wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, w odniesieniu do wszystkich skarżących został rozpatrzony negatywnie, zaś prawo pomocy w zakresie częściowym, tj. obejmującym zwolnienie od wpisu w kwocie przekraczającej 150 zł. zostało przyznane jedynie Z. P. oraz W. i T. P. Pozostałym skarżącym odmówiono przyznania prawa pomocy. Wobec zaistniałej sytuacji, pełnomocnik skarżących złożył 26 lipca 2004 roku oświadczenie w przedmiocie odstąpienia od skargi na skutek braku możliwości uiszczenia wpisu sądowego. W tym stanie sprawy należało przyjąć, że powyższe oświadczenie jest odmową uiszczenia należnego w sprawie wpisu i skargę odrzucić na mocy art. 220 § 3 powołanej ustawy.