II SA/Ol 16/08
PostanowienieWSA w Olsztynie2008-02-26
Skład orzekający: Alicja Jaszczak-Sikora
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga do sądu administracyjnego podlega odrzuceniu w przypadku nieuiszczenia należnego wpisu sądowego pomimo wezwania, a także czy cofnięcie skargi przez stronę może spowodować umorzenie postępowania w takiej sytuacji?Ratio decidendi
Skarga do sądu administracyjnego podlega odrzuceniu na mocy art. 220 § 1 i 3 PPSA, jeżeli strona, pomimo wezwania, nie uiści należnego wpisu sądowego. Cofnięcie skargi nie może spowodować umorzenia postępowania, gdy skarga zawiera braki formalne uniemożliwiające nadanie jej dalszego biegu, takie jak nieuiszczenie wpisu.Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującą w mocy decyzję Starosty odmawiającą ustawienia znaków drogowych. Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł, czego nie uczynił w wyznaczonym terminie, składając jedynie pismo o cofnięciu skargi i wskazując, że działa w imieniu mieszkańców. Sąd uznał, że skarga zawierała braki formalne uniemożliwiające jej dalszy bieg.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Jaszczak-Sikora po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", Nr "[..]" w przedmiocie ustawienia znaku drogowego postanawia odrzucić skargę.
Decyzją z dnia "[...]" Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Starosty z dnia "[...]", którą odmówiono ustawienia znaku B-2 "zakaz wjazdu" i B-33 "ograniczenie prędkości do 30 km/h" na drodze gminnej w A.
W złożonej na tę decyzję skardze C.B. odstąpił od żądania ustawienia na drodze gminnej znaku B-2 i jednocześnie zasugerował zakazanie właścicielowi TIR-a jazdy po tej drodze. Nie zajął natomiast jednoznacznego stanowiska odnośnie do znaków D-42, D-43 i B – 33, gdyż wskazał, że ich ustawienie nie poprawi bezpieczeństwa użytkowników przedmiotowej drogi i stanu jej nawierzchni, a następnie przyznał, że byłoby to jednak prawidłowe rozwiązanie.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie. W ocenie organu skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Wniosek skarżącego został negatywnie zaopiniowany przez właściwą komisję do spraw organizacji i bezpieczeństwa ruchu drogowego. Kolegium wyjaśniło ponadto, że znak D-42, oznaczający początek terenu zabudowanego i D-43 – koniec terenu zabudowanego, są usytuowane na początku i końcu A, a ustawa Prawo o ruchu drogowym nie przewiduje umieszczania dodatkowych znaków na drogach dojazdowych do zabudowań.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:
Stosownie do art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zmianami.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku skargi przewodniczący wzywa wnoszącego do uiszczenia wpisu w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem jej odrzucenia
Zarządzeniem z dnia 10 stycznia 2008 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł
Powyższe zarządzenie doręczono skarżącemu dnia 14 stycznia 2008 r. Termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął zatem z dniem 21 stycznia 2008 r.
W zakreślonym terminie nie uzupełniono przedmiotowego braku formalnego skargi mimo pouczenia, iż spowoduje to odrzucenie skargi. Skarżący dnia 17 stycznia 2008 r. nadesłał jedynie pismo, w którym stwierdził między innymi, że nie występuje we własnej sprawie, lecz działa w imieniu niepełnosprawnych mieszkańców A, nie uiści wpisu sądowego i cofa skargę.
Cofnięcie skargi nie mogło w niniejszej sprawie spowodować umorzenia postępowania, albowiem rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest możliwe tylko wtedy, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu.
W rozpoznawanej sprawie skarga brak taki zawierała, ponieważ nie został zapłacony należny od niej wpis.
Skoro strona nie korzystająca ze zwolnienia od kosztów sądowych i nie ubiegająca się o to zwolnienie, nie uiściła wpisu od skargi, to skarga podlegała odrzuceniu, na mocy art. 220 § 1 i 3 ppsa.
Wobec tego należało orzec jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło