II SA/Ol 161/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie : Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Matczak po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym z wniosku T.G. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]" w sprawie zasiłku pielęgnacyjnego postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. WSA/post.1 – sentencja postanowienia W dniu 12 lutego 2011 r. T.G. wysłał skargę za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", nr "[...]" uchylającą decyzję Wójta Gminy z dnia "[...]" w sprawie zasiłku pielęgnacyjnego i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia, w której zawarty został również wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na tę decyzję. T.G. w złożonej skardze stwierdził, iż choroba uniemożliwiła mu wniesienie skargi we właściwym terminie. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi, która została złożona z uchybieniem terminu. Zarządzeniem z dnia 22 marca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wezwał skarżącego, aby w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, przedstawił okoliczności uzasadniające brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi oraz datę, w której ustały przyczyny uchybienia terminu. Zarządzenie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 26 kwietnia 2011r. Wobec bezskutecznego upływu okresu do złożenia stosownych wyjaśnień zarządzeniem z dnia 18 kwietnia 2011 r. ponownie wezwano skarżącego aby terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania strona przedstawiła okoliczności uzasadniające brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi oraz datę, w której ustały przyczyny uchybienia terminu. Zarządzenie to zostało doręczone stronie w dniu 20 kwietnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej zwanej: ustawą ppsa. czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 cyt. ustawy). We wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 tej ustawy). Należy zaznaczyć, iż brak winy w uchybieniu terminu winien być oceniany w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od osoby dbającej należycie o swoje interesy. Od strony postępowania można bowiem oczekiwać i wymagać szczególnej staranności w zakresie prowadzenia swych spraw. Dopuszczenie się przez stronę choćby lekkiego niedbalstwa daje podstawę do przyjęcia jej zawinienia w uchybieniu terminu i odmowy przywrócenia terminu. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona (lub jej pełnomocnik) nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 lutego 2006 r., sygn. akt I SAB/Wa 78/05, Lex nr 192260). W ocenie Sądu okoliczności podnoszone przez stronę skarżącą we wniosku o przywrócenie terminu nie mogły stanowić podstawy do uwzględnienia takiego wniosku. Skarżący bowiem wbrew treści art. 87 § 2 ustawy ppsa. nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak jego winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Pomimo skierowania do skarżącego pisma wzywającego, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, do przedstawienia okoliczności uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego oraz wskazania daty, w której ustały przyczyny uchybienia terminu, nie udzielił żadnych wyjaśnień w tym zakresie. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu skarżący wskazał jedynie, że jest osobą starszą i schorowaną oraz, że razem z żoną chorował. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażono pogląd, że przykładem okoliczności, która może uprawdopodobnić brak winy w uchybieniu terminu jest nagła choroba, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, a nie jest taką okolicznością np. choroba wymagająca leżenia, jeżeli skarżący mógł nadać pismo w ustawowym terminie korzystając z pomocy domowników. (postanowienie NSA z dnia 15 grudnia 2004 r., OZ 809/04, niepubl.). Ponadto co do choroby wnioskodawcy, trzeba zauważyć, iż w żaden sposób nie uprawdopodobnił tej okoliczności jak również nie wskazał, kiedy ta przeszkoda przeminęła. W ocenie Sądu na podstawie wskazanych przez skarżącego okoliczności nie można ocenić, kiedy ustała przyczyna uchybienia terminowi do wniesienia skargi, przy czym jak wskazano wyżej przywrócić termin można tylko i wyłącznie w przypadku gdy dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie dającej się przezwyciężyć. W przedmiotowej sprawie skarżący, nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do złożenia skargi, jak również nie wykazał, że wniosek o przywrócenie terminu złożył w ciągu 7 dni od dnia jej ustania. W okolicznościach niniejszej sprawy nie można zatem uznać uchybienia terminu do wniesienia skargi na decyzję Kolegium jako działania niezawinionego. Mając na uwadze powyższe okoliczności i uznając, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, Sąd na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.