II SA/Ol 166/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Beata Jezielska po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2005r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. G. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 14 maja 2004r. sygn. akt "[...]" w sprawie ze skargi J. G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia odrzucić skargę Wyrokiem z dnia 14 maja 2004r. sygn. akt "[...]" Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę J. G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego. Orzeczenie to stało się prawomocne z dniem 15 czerwca 2004r. W dniu 27 sierpnia 2004r. J. G. wystąpił ze skargą o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 14 maja 2004r. sygn. akt "[...]". Postanowieniem z dnia 15 listopada 2004r. sygn. akt "[...]" Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę o wznowienie postępowania. Postanowienie to stało się prawomocne z dniem 21 grudnia 2004r. W dniu 14 marca 2005r. J. G. ponownie wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie ze skargą o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 14 maja 2004r. sygn. akt "[...]" oddalającym jego skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego, powołując się na treść art. 273 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W uzasadnieniu wskazał, iż w trakcie kompletowania dokumentów do sprawy o podział majątku, toczącej się już po zakończeniu postępowania sądowodaministracyjnego, otrzymał ze Starostwa Powiatowego w P. dwa pozwolenia na budowę, które "pokrywają się z wielskością rzekomej samowoli budowlanej". W związku z tym zarzucił, iż organy nadzoru budowlanego nie dopełniły obowiązków wynikających z art. 7 i 77 Kodeksu postępowania administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjny mi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem, w przypadkach przewidzianych w ustawie. Z mocy jednak art. 285 powołanej ustawy niedopuszczalne jest dalsze wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem wydanym na skutek skargi o wznowienie postępowania. W przypadku wniesienia skargi o wznowienie postępowania Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga ta jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, a w braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuca (art. 280 § l powołanej ustawy). Przy czym wskazać należy, iż w uzasadnieniu postanowienia z dnia 22 listopada 1999r. (Sygn. akt I CKN 1085/99, opublik. Wokanda z 2000r. Nr 2 poz. 8) Sąd Najwyższy wyraził pogląd, iż stwierdzenie iż do wznowienia nie mogłoby dojść nawet, gdyby twierdzenia skarżącego okazały się prawdziwe, prowadzi do odrzucenia skargi już na posiedzeniu niejawnym. Wprawdzie stanowisko to zostało oparte na przepisach Kodeksu postępowania cywilnego, lecz ich ówczesne brzmienie było identyczne z aktualną regulacją dotyczącą wznowienia postępowania w ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W niniejszej sprawie Sąd stwierdził, iż przedmiotowa skarga jest niedopuszczalna. Wprawdzie skarżący powołał się na przesłankę wznowienia postępowania określoną w art. 273 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, lecz postępowanie w niniejszej sprawie nie może być wznowione. Skarżący występował już bowiem ze skargą o wznowienie postępowania w tej samej sprawie i skarga ta prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 15 listopada 2004r. sygn. akt "[...]" została odrzucona. W związku z tym przedmiotowa skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 3 w związku z art. 276 Prawa po postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak na wstępie.