II SA/Ol 172/07

Dnia 26 czerwca 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Jaszczak - Sikora Sędziowie Sędzia WSA Adam Matuszak Asesor WSA Bogusław Jażdżyk (spr.) Protokolant Wojciech Grabowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 czerwca 2007 roku sprawy ze skargi Z. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie rejestracji pojazdu postanawia - umorzyć postępowanie. WSA/post.1 – sentencja postanowienia W dniu 1 czerwca 2006r. Z. K. złożył wniosek o wznowienie postępowania w przedmiocie rejestracji pojazdu marki "[...]" o podanym we wniosku numerze nadwozia i numerze rejestracyjnym oraz o zwrot nadpłaty za wydanie karty pojazdu. W uzasadnieniu wniosku podał, iż wyrokiem z dnia 17 stycznia 2006r. Trybunał Konstytucyjny orzekł, iż § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu (Dz. U. Nr 137, poz. 1310 ze zm.) jest niezgodny z art. 77 ust. 4 pkt 2 i ust. 5 ustawy – Prawo o ruchu drogowym oraz z art. 92 ust. 1 i art. 217 Konstytucji RP. W związku z powyższym wnioskodawca wniósł o uchylenie dotychczasowej decyzji i wydanie nowej decyzji nakazującej zwrot niesłusznie pobranej opłaty za wydanie karty pojazdu. Decyzją z dnia "[...]" znak: "[...]" Starosta po rozpatrzeniu wniosku Z. K. o wznowienie postępowania odmówił uchylenia decyzji w sprawie rejestracji pojazdu. W uzasadnieniu decyzji organ l instancji wskazał m. in, że decyzja o rejestracji pojazdu nie zawierała żadnych rozstrzygnięć co do wysokości opłaty. Wobec powyższego skoro decyzja o rejestracji pojazdu nie została wydana w oparciu o przepis, w odniesieniu do którego Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności z Konstytucją, to brak jest przesłanek do jej uchylenia. Decyzją z dnia "[...]" nr "[...]" Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania Z. K. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji Kolegium wskazało, iż decyzja o rejestracji pojazdu jest decyzją prawidłową i nie została wydana w oparciu o przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003 r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu. Tylko w przypadku gdy decyzja administracyjna zostanie wydana na podstawie przepisu, co do którego Trybunał Konstytucyjny orzekł o jego niezgodności z Konstytucją lub ustawą - zachodzą przesłanki do wznowienia postępowania w oparciu o art. 145a Kodeksu postępowania administracyjnego, które to postępowanie może być ewentualnie zakończone uchyleniem decyzji pierwotnej. Z. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na wymienioną decyzję Kolegium. W uzasadnieniu skargi podniósł, iż zgodnie z art. 77 ust. 3 ustawy - Prawa o ruchu drogowym kartę pojazdu wydaje się za opłatą i po jej uiszczeniu. Nie uiszczenie opłaty skutkuje nie wydaniem karty pojazdu (bez opłaty nie dojdzie do wydania decyzji ostatecznej o zarejestrowaniu pojazdu). Co do opłaty nie wydaje się odrębnej decyzji lecz o niej orzeka się w postępowaniu w przedmiocie rejestracji pojazdu. Zatem uiszczenie opłaty za kartę pojazdu stanowi element konieczny decyzji w sprawie rejestracji pojazdu, stanowiąc część tegoż postępowania. Opłata za kartę pojazdu wchodzi w zakres postępowania dotyczącego wydania karty pojazdu i jest z nim w ścisłym związku. Rozstrzygniecie zaś kwestii opłaty stanowi kwestię incydentalną (postępowanie wpadkowe) i nie może być rozpoznawane odrębnie, lecz tylko w związku z postępowaniem w sprawie rejestracji pojazdu. W ocenie skarżącego decyzja w przedmiocie rejestracji pojazdu wydana została także w oparciu o przepisy rozporządzenia z dnia 28 lipca 2003r. W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie. Na rozprawie w dniu 26 czerwca 2007r. skarżący cofnął skargę, a pełnomocnik organu oświadczył, iż wyraża zgodę na cofnięcie skargi. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne i wobec powyższego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 ustawy umorzył postępowanie sądowe.