II SA/Ol 174/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Jaszczak - Sikora po rozpoznaniu w dniu 20 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg: Stowarzyszenia zwykłego "[...]" , Stowarzyszenia "[...]" , Fundacji "[...]" na postanowienie Wojewody "[...]" z dnia 8 czerwca 2015 r., nr "[...]" w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od decyzji zezwalającej na realizację inwestycji drogowej postanawia odrzucić skargi. Postanowieniem z dnia 8 czerwca 2016 r., Wojewoda "[...]" stwierdził niedopuszczalność odwołania "[...]" od decyzji Prezydenta Miasta "[...]" z dnia 20 kwietnia 2015 r. udzielającej zezwolenia na realizację inwestycji drogowej polegającej na budowie "[...]" . Skargi na to postanowienie złożyły: "[...]" . W odpowiedzi na skargi organ odwoławczy wniósł o odrzucenie skargi Stowarzyszenia "[...]" w likwidacji z uwagi na brak zdolności sądowej oraz o oddalenie skarg "[...]" , jako niezasadnych. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 24 września 2015 r., sygn. akt II OW 115/15, wyznaczył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie do rozpoznania wniosków sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku o wyłączenie, gdyż sędziowie orzekający w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Białymstoku złożyli wnioski o wyłączenie od orzekania w tej sprawie na podstawie art. 19 p.p.s.a. Postanowieniem z dnia 9 grudnia 2015 r., sygn. akt II SO/Ol 12/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyłączył sędziów: "[...]" od udziału w sprawie o sygn. akt II SA/Bk 537/15. Postanowieniem z dnia 2 lutego 2016 r., sygn. akt II OW 8/16, Naczelny Sąd Administracyjny wyznaczył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie do rozpoznania sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje: Warunkiem formalnym skargi, wynikającym z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., jest podpisanie pisma przez osobę kierującą go do sądu albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Zgodnie zaś z art. 29 p.p.s.a., przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Stosownie do art. 49 §1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast w przypadku skargi obarczonej brakami formalnymi, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd zobowiązany jest do odrzucenia skargi w przypadku nie uzupełnienia jej braków formalnych w wyznaczonym terminie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II WSA w Olsztynie z dnia 5 lutego 2016 r. Fundacja "[...]" zostało wezwane do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie to zostało doręczone Fundacji "[...]" w dniu 29 marca 2016 r. W zakreślonym terminie Fundacja nie nadesłała żądanych dokumentów, mimo pouczenia, że spowoduje to odrzucenie skargi. Braki skargi zostały uzupełnione dopiero w dniu 11 lipca 2016 r. W tym stanie rzeczy, skargę Fundacji "[...]" na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., należało odrzucić. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II WSA w Olsztynie z dnia 3 marca 2016 r. Stowarzyszenie "[...]" i Stowarzyszenie "[...]" zostały wezwane do usunięcia braków formalnych skargi przez podpisanie skargi przez wszystkich członków stowarzyszenia, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie to zostało doręczone Stowarzyszeniom w dniu 17 marca 2016 r. W zakreślonym terminie organizacje te nie uzupełniły przedmiotowego braku formalnego wniesionej skargi, mimo pouczenia, że spowoduje to odrzucenie skargi. Wobec powyższego, skargę "[...]" , na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., należało odrzucić. Sąd wyjaśnia jednocześnie, że w rozpoznawanej sprawie nie miał zastosowania art. 41a ust. 1 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. - Prawo o stowarzyszeniach (Dz. U. z 2015 r., poz. 1393 z późn. z.), przewidujący, że stowarzyszenie zwykłe reprezentuje przedstawiciel reprezentujący stowarzyszenie zwykłe albo zarząd. Przepis ten został dodany przez art. 1 pkt 20 ustawy z dnia 25 września 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o stowarzyszeniach oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r., poz. 1923) i stosownie do art. 12 ustawy zmieniającej, wszedł w życie z dniem 20 maja 2016 r. Strony skarżące nie uzupełniły zaś braków skargi przed tym dniem, gdyż termin do ich uzupełnienia upłynął bezskutecznie z dniem 17 marca 2016 r. Wobec tego późniejsza zmiana art. 41a Prawa o stowarzyszeniach nie mogła mieć zastosowania do sytuacji zaistniałej przed wejściem w życie tego przepisu prawa. Wyjaśnienia również wymaga, że ponowne, omyłkowo dokonane, wezwanie z dnia 13 czerwca 2016 r., nie niweluje skutków prawnych niewykonania przez strony skarżące prawidłowego i skutecznie doręczonego wezwania do usunięcia braków formalnych skargi z dnia 3 marca 2016 r. Uwzględniając powyższe okoliczności Sąd zobowiązany był do odrzucenia skarg oddalenie skarg "[...]" , na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.