II SA/Ol 181/18

Dnia 10 kwietnia 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Alicja Jaszczak-Sikora Sędziowie sędzia WSA Adam Matuszak (spr.) sędzia WSA Piotr Chybicki po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 10 kwietnia 2018 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.K. na postanowienie Rektora Uniwersytetu z dnia "[...]’, nr "[...]" w przedmiocie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o stypendium dla najlepszych studentów oddala skargę. Pismem z dnia 17 października 2017 r. K. K., studentka V roku kierunku Prawo studia stacjonarne, złożyła do Komisji Stypendialnej przy Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu "[...]" w O. (dalej jako "[...]") wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie stypendium Rektora "[...]" dla najlepszych studentów w roku akademickim 2017/2018. W uzasadnieniu wnioskodawczyni podniosła, że w okresie od dnia 6 października 2017 r. do dnia 13 października 2017 r. przebywała na zwolnieniu lekarskim, co uniemożliwiło jej dochowanie terminu do złożenia przedmiotowego wniosku, który minął w dniu 10 października 2017 r. Podała, iż w związku z silną infekcją, m.in. bardzo wysoką gorączką, nie była w stanie podjąć żadnych czynności związanych ze sporządzeniem wniosku o przyznanie stypendium i tym samym dochowaniem terminu do jego złożenia. Na dowód swojej niedyspozycji wnioskodawczyni przedłożyła zwolnienie lekarskie, obejmujące okres, w jakim upłynął termin złożenia wniosku oraz zaświadczenie lekarskie. Ponadto wnioskodawczyni wskazała, że wysoka średnia ocen z przedmiotów w roku akademickim 2016/2017, uczestnictwo w licznych konferencjach oraz dorobek naukowy pozwalają na przyjęcie, że spełnia warunki do przyznania stypendium Rektora "[...]" dla najlepszych studentów. Dodatkowo wskazała, że stypendium stanowi jej podstawowe źródło dochodu, bowiem pozostaje na utrzymaniu jednego z rodziców, natomiast drugi z rodziców pomimo orzeczenia Sądu nie reguluje świadczenia alimentacyjnego, a przy tym nie spełnia przesłanek do otrzymania stypendium socjalnego. Jednocześnie do wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o stypendium Rektora "[...]" wymieniona dołączyła wniosek o przyznanie przedmiotowego stypendium. Postanowieniem z dnia "[...]", wydanym z upoważnienia Rektora "[...]" przez Prorektora ds. Studentów i Kształcenia "[...]", nie uwzględniono prośby wnioskodawczyni o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o stypendium Rektora "[...]" dla najlepszych studentów w roku akademickim 2017/2018. W uzasadnieniu wskazano, iż przedstawione przez wymienioną powody niezłożenia przedmiotowego wniosku w terminie, tj. przebywanie na zwolnieniu lekarskim od dnia 6 października 2017 r. do dnia 13 października 2017 r., nie miało wpływu na możliwość złożenia wniosku o stypendium Rektora "[...]" dla najlepszych studentów w wymaganym terminie, czyli do dnia 10 października 2017 r. Z przeprowadzonego postępowania dowodowego wynika bowiem, że wymieniona uczestniczyła w zajęciach przewidzianych planem zajęć na rok akademicki 2017/2018 studia stacjonarne, kierunek prawo, m.in. w dniach: 5 października 2017 r., 6 października 2017 r., 10 października 2017 r. oraz 13 października 2017 r. Nie zaistniały zatem żadne przeszkody, w tym również zdrowotne, które uniemożliwiłyby złożenie przedmiotowego wniosku w terminie, skoro wnioskodawczyni uczestniczyła w zajęciach, przebywając na zwolnieniu lekarskim. Zaznaczono przy tym, iż wymieniona mogła złożyć wniosek osobiście lub wysłać drogą pocztową w terminie od dnia 29 września 2017 r. do dnia 10 października 2017 r. do godziny 23:59. Z tej możliwości nie skorzystała, zaś przedstawione powody są niewystarczające do przywrócenia terminu do złożenia wniosku o stypendium Rektora "[...]" na rok akademicki 2017/2018. K. K. złożyła zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez przywrócenie terminu do złożenia wniosku o stypendium Rektora "[...]" dla najlepszych studentów w roku akademickim 2017/2018 lub względnie uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Zaskarżonemu postanowieniu odwołująca się zarzuciła naruszenie: - art. 58 § 1 k.p.a. poprzez błędną wykładnię i przyjęcie, że strona nie przedstawiła dostatecznych dowodów wskazujących na uchybienie terminowi do złożenia wniosku o stypendium bez swojej winy, podczas gdy przedłożone zaświadczenie lekarskie pozwalało organowi na stwierdzenie, iż odwołująca się nie dochowała terminu bez swojej winy, - art. 77 k.p.a. w zw. z art. 7 k.p.a. oraz art. 81 k.p.a. poprzez błędną ocenę dowodu z postaci zaświadczenia lekarskiego, z którego wynikało, iż odwołująca się nie była w stanie złożyć wniosku o przyznanie stypendium w wymaganym terminie, - art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 126 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie skutkujące pozbawieniem zaskarżonego postanowienia podstawowych elementów wskazanych w art. 107 § 3 k.p.a., a mianowicie uzasadnienia faktycznego, w szczególności poprzez wskazanie dowodów stanowiących podstawę ustaleń faktycznych dokonanych przez organ, które poddano ocenie prawnej, co w konsekwencji uniemożliwia kontrolę instancyjną postanowienia. W uzasadnieniu odwołująca się przyznała, że uczestniczyła w wykładzie "Tryby nadzwyczajne w postępowaniu administracyjnym" w dniu 6 października 2017 r. o godz. 11:30 oraz w ćwiczeniach z tego samego przedmiotu w dniu 13 października 2017 r. o godz. 11:30, przy czym w dniu 6 października 2017 r. zwolniła się ze wskazanych zajęć z powodu złego stanu zdrowia, po czym udała się do lekarza, natomiast w dniu 13 października 2017 r. na zajęcia udała się po wizycie u lekarza, gdyż jej stan zdrowia uległ poprawie. Jednocześnie odwołująca się zaprzeczyła, by uczestniczyła w zajęciach w dniu 10 października 2017 r. Podniosła, iż organ nie wskazał na podstawie jakich dowodów ustalił wskazane okoliczności oraz nie ocenił ich wiarygodności i przydatności w niniejszej sprawie, czym naruszył art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 126 k.p.a. Zgodnie bowiem z powołanym przepisem decyzja (postanowienie) powinna zawierać uzasadnienie faktyczne, w szczególności dowody na jakich oparł się organ oraz powody, dla których przyznał bądź odmówił dowodom przyznania wiarygodności. W związku z powyższym, w ocenie odwołującej się nie sposób uznać, by organ uzasadnił podstawę faktyczną nieuwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu. Skoro organ nie dokonał ustaleń faktycznych w sposób wynikający z przepisów regulujących prowadzenie postępowania administracyjnego, tym samym nie mógł dokonać ich właściwej oceny prawnej - prawidłowej wykładni i zastosowania art. 58 § 1 k.p.a. Odwołująca się zaznaczyła, iż planowała dopełnić wszelkich formalności związanych ze złożeniem wniosku o stypendium w dniach 6-10 października 2017 r., jednakże zły stan zdrowia stanowił przesłankę tamującą dopełnienie tych formalności. Postanowieniem z dnia "[...]" Rektor "[...]" nie uwzględnił zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o stypendium Rektora dla najlepszych studentów w roku akademickim 2017/2018 na kierunku Prawo. W ocenie organu II instancji w niniejszej sprawie nie zostały spełnione łącznie cztery przesłanki wskazane w art. 58 k.p.a. Odwołująca się nie uprawdopodobniła bowiem braku swojej winy w uchybieniu terminu. Organ wskazał, iż jak wynika z zaświadczenia lekarskiego z dnia 17 października 2017 r. wymieniona w okresie od dnia 6 października 2017 r. do dnia 13 października 2017 r. nie była zdolna do podejmowania czynności faktycznych w swojej sprawie, zatem zastanawiający jest udział wymienionej w zajęciach na uczelni. Ponadto w aktach sprawy znajduje się korespondencja mailowa i notatki sporządzone przez pracownika Biura ds. studenckich z rozmów telefonicznych z pracownikami naukowymi prowadzącymi zajęcia dydaktyczne na V roku prawa. Trzech wykładowców potwierdziło pisemnie, że wymieniona uczestniczyła w zajęciach przez nich prowadzonych w dniach: 10 października 2017 r., 6 i 13 października 2017 r. oraz 5 i 6 października 2017 r. W ocenie organu odwoławczego w świetle przedstawionych dowodów trudno zatem uznać za wiarygodne twierdzenie studentki, że zły stan zdrowia stanowił przesłankę tamującą dopełnienia formalności związanych ze złożeniem wniosku w dniach 6-10 października 2017 r. Jednocześnie, powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych, wskazano, że sam fakt choroby, nawet poświadczony zaświadczeniem lekarskim, nie jest wystarczający dla uprawdopodobnienia braku winy w uchybienie terminu. Podkreślono, iż w niniejszej sprawie obowiązek uprawdopodobnienia braku winy spoczywa na odwołującej się, jednakże wymieniona nie dołączyła żadnych dowodów, które mogłyby uprawdopodobnić, że choroba uniemożliwiła jej nadanie wniosku na poczcie osobiście, przez osobę trzecią lub wynajęty podmiot. Skargę na powyższe rozstrzygnięcie wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie K. K., reprezentowana przez radcę prawnego P.S. Strona skarżąca podniosła zarzut naruszenia przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie: - art. 58 § 1 k.p.a. w zw. z art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a. poprzez błędną wykładnię, która skutkowała brakiem zbadania okoliczności wskazanych we wniosku o przywróceniu terminu, które uprawdopodobniały potrzebę przywrócenia terminu do złożenia wniosku o stypendium Rektora "[...]" dla najlepszych studentów w roku akademickim 2017/2018 na kierunku Prawo, - art. 10 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie, które skutkowało uniemożliwieniem stronie czynnego udziału w postępowaniu i złożenia stosownych wniosków dowodowych, m.in. o przedstawienie listy obecności studentów na zajęciach dydaktycznych w dniach od 6 października 2017 r. do 13 października 2017 r. W związku z powyższymi zarzutami pełnomocnik skarżącej wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu pełnomocnik skarżącej wskazał, iż nieprawdziwe jest twierdzenie organu, że skarżąca do dnia 21 grudnia 2017r. nie skorzystała z uprawnienia do czynnego udziału w postępowaniu, bowiem w tym dniu został złożony wniosek o przedłużenie terminu do zapoznania się z aktami sprawy, wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań o 7 dni. Jednakże organ wydał decyzję przed upływem terminu wynikającego z wniosku złożonego przez pełnomocnika i tym samym uniemożliwił stronie złożenie wniosków dowodowych. Bezpodstawne jest również twierdzenie organu, iż pełnomocnik miał możliwość składania żądań w terminie zakreślonym skarżącej pismem z dnia 14 grudnia 2017 r., bowiem przeczy temu termin udzielenia pełnomocnictwa, jak i sam wniosek złożony w imieniu skarżącej w dniu 21 grudnia 2017 r. Ponadto podniesiono, iż w świetle art. 58 § 1 k.p.a. wystarczy, że strona uprawdopodobni jedynie, a nie udowodni, iż uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Zdaniem strony skarżącej jeśli przyczyną uchybienia terminu była choroba, która w ocenie lekarza uniemożliwiała stronie dokonanie czynności w terminie przewidzianym prawem, to dokonanie przez organ odmiennej oceny stanu zdrowia wymagałoby istnienia dowodu pochodzącego od osoby posiadającej wiedzę specjalną albo wykazania nieprawdziwości przedłożonego dokumentu. W ocenie strony skarżącej organ w sposób nieuprawniony zakwestionował przedłożone zaświadczenie lekarskie, z którego jednoznacznie wynika, że strona w terminie do złożenia wniosku była w stanie uniemożliwiającym jej podejmowanie czynności procesowych w postępowaniu administracyjnym. Jednocześnie organ błędnie ocenił, iż wiadomości e-mail otrzymane od prowadzących zajęcia stanowią dostateczny dowód w sprawie. Niezbędne było uzyskanie listy obecności na przedmiotowych zajęciach bądź uzyskanie stosownych wyjaśnień od skarżącej. Nie sposób bowiem uznać, iż prowadzących zajęcia cechuje na tyle dobra pamięć, że są w stanie z fotograficzną dokładnością odtworzyć, którzy studenci uczestniczyli w prowadzonych przez nich ćwiczeniach. Brak dostatecznego wyjaśnienia wskazanych wątpliwości nie może świadczyć o tym, że skarżąca nie dochowała należytej staranności w prowadzeniu swoich spraw a w konsekwencji nie uprawdopodobniła niedochowania terminu bez swojej winy. Powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych wskazano, iż uznaje się za zasadną przyczynę uchybienia terminu obłożną chorobę, czy też nagły, nie przewidywany zły stan zdrowia uniemożliwiający obiektywnie działanie strony. W niniejszej sprawie zaistniała druga ze wskazanych okoliczności, co w obliczu jednoznacznego stwierdzenia lekarza w zaświadczeniu, że strona " nie może podejmować czynności faktycznych" prowadzi do wniosku, iż strona uprawdopodobniła potrzebę przywrócenia terminu do złożenia wniosku o przyznanie stypendium Rektora "[...]" dla najlepszych studentów w roku akademickim 2017/2018 na kierunku Prawo. Dodatkowo wskazano, iż skarżąca otrzymywała przedmiotowe stypendium od II roku studiów i co roku składała wniosek o stypendium w terminie. Było to jej podstawowe źródło utrzymania, dlatego gdyby nie zły stan zdrowia uniemożliwiający dokonanie formalności i tym razem złożyłaby wniosek w terminie. Uzyskana w poprzednim roku akademickim wysoka średnia ocen oraz znaczny dorobek naukowy wymagały ogromnego zaangażowania i wielu poświęceń, dlatego skarżąca świadomie i z własnej winy nie posunęłaby się do tak daleko idącego niedbalstwa, pozbawiającego ją podstawowych środków utrzymania. Dodano, iż skarżąca pozostaje jedynie na utrzymaniu matki, bowiem ojciec od wielu lat nie reguluje świadczenia alimentacyjnego, zaś skarżąca nie spełnia przesłanek do otrzymywania stypendium socjalnego. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Organ podkreślił, iż nieprawdą jest, że pełnomocnikowi skarżącej odmówiono wglądu do akt sprawy. Podano, iż w dniu 22 grudnia 2017 r. pełnomocnik skarżącej nie przedstawił pełnomocnictwa udzielonego przez skarżącą, a jedynie legitymację radcy prawnego oraz druk nadania "jakiegoś dokumentu" adresowanego do Rektora "[...]". Udzielone pełnomocnictwo, jak i wniosek o przedłużenie terminu do zapoznania się z aktami sprawy wpłynął do "[...]" w dniu 28 grudnia 2017 r. Natomiast w dniu 4 stycznia 2018 r. pełnomocnik skarżącej zapoznał się z całym, zebranym w toku postępowania materiałem dowodowym, a także zostały wydane mu kserokopie żądanych dokumentów. Odnosząc się do przyczyn uchybienia terminu przez skarżącą, organ podkreślił, iż nie kwestionuje prawdziwości złożonego przez nią zaświadczenia lekarskiego ani nie ocenia jej stanu zdrowia, lecz uznał, iż nie uprawdopodobniła braku swojej winy w uchybieniu terminu do złożenia przedmiotowego wniosku. Ustalono w sposób jednoznaczny, że skarżąca w dniu 6 i 10 października 2017 r. przebywała na uczelni i uczestniczyła w zajęciach dydaktycznych, mogła zatem złożyć wniosek w wymaganym terminie. Wbrew twierdzeniom skarżącej fakt uczestniczenia w zajęciach dydaktycznych w dniu 10 października 2017 r. został dokładnie wyjaśniony – osoba prowadząca zajęcia złożyła w tym zakresie stosowne oświadczenie, wskazując, iż skarżąca nie tylko uczestniczyła w zajęciach, ale również zgłosiła się do przygotowania referatu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2188 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, która zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy. W ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 p.p.s.a. sąd uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). W ocenie Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę wniesiona skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy wskazać, iż złożona w tej sprawie skarga została przez Sąd rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym. Od dnia 15 sierpnia 2015 r. obowiązuje regulacja art. 119 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którą sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Oznacza to, że w przypadku skargi na takie postanowienie organu administracji publicznej w obecnym stanie prawnym skierowanie ich do rozpoznania w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym nie jest uzależnione od wniosku strony. W niniejszej sprawie przedmiotem oceny Sądu jest postanowienie Rektora "[...]" z dnia "[...]" o nieuwzględnieniu zażalenia na postanowienie z dnia "[...]" o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o stypendium Rektora "[...]" dla najlepszych studentów w roku akademickim 2017/2018 na kierunku Prawo. Powyższe postanowienie zostało wydane w oparciu o art. 58 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. z 2017 r., poz. 1257 ze zm., dalej jako: k.p.a.), zgodnie z którym w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin (art. 58 § 2 k.p.a.). Przywrócenie terminu do złożenia prośby przewidzianej w § 2 jest niedopuszczalne (art. 58 § 3 k.p.a.). Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem sądów administracyjnych o braku winy w niedopełnieniu czynności w terminie można mówić wyłącznie wtedy, gdy wywiązanie się z takiego obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, czyli gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przyczyna uchybienia terminu musi zatem być niezależna od strony, a przy tym istnieć przez cały okres uchybienia terminu (por. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 21 listopada 2017 r., sygn. akt II SA/Wr 620/17, LEX nr 2411048). Należy podkreślić, iż przepis art. 58 § 1 k.p.a. nie uzależnia uprawnienia do przywrócenia terminu od stopnia zawinienia, co oznacza, że każdy, nawet najlżejszy stopień zawinienia w uchybieniu terminu wyłącza możliwość zastosowania tej instytucji. Uniknięcie negatywnych skutków dokonania czynności postępowania po upływie ustawowego terminu zakreślonego do jej wykonania wymaga więc uprawdopodobnienia nie tylko braku winy umyślnej (przy rozumieniu umyślności jako zamierzonego działania sprzecznego z regułą lub regułami postępowania bądź na powstrzymaniu się od działania mimo obowiązku czynnego zachowania), ale także lżejszej jej postaci - niedbalstwa (rozumianego jako niedołożenie należytej staranności, jakiej można wymagać od każdej osoby dbającej o swoje interesy). Jednakże sam fakt występowania w przepisie instytucji uprawdopodobnienia nie zwalnia organu z konieczności podjęcia wszelkich działań, których efektem będzie potwierdzenie przez osobę wnioskującą, wiarygodności okoliczności, na które powołała się, podając przyczynę niedopełnienia w terminie określonych czynności procesowych. Tym samym, ocena przesłanek zastosowania w sprawie art. 58 k.p.a. musi odbywać się z odwołaniem do wszechstronnego wyjaśnienia okoliczności konkretnego przypadku, przy uwzględnieniu wszelkich koniecznych środków dowodowych, z uwzględnieniem słusznego interesu strony, a wszelkie niedające się wyjaśnić okoliczności nie mogą być interpretowane na jej niekorzyść (por. wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 10 października 2017 r., sygn. akt II SA/Rz 733/17, LEX nr 2393117). W myśl § 12 ust. 10 Regulaminu ustalania wysokości, przyznawania i wypłacania świadczeń pomocy materialnej dla studentów "[...]" w O., zmienionego zarządzeniem nr "[...]" Rektora "[...]" z dnia "[...]" student ubiegający się o przyznanie stypendium rektora dla najlepszych studentów składa we właściwym dziekanacie wniosek z obliczoną średnią arytmetyczną ocen za dwa ostatnie semestry wraz z wykazem ocen za dwa ostatnie semestry studiów lub wykazem osiągnięć naukowych, artystycznych, sportowych, obliczoną liczbą punktów oraz dokumentację potwierdzającą te osiągnięcia w terminach: do 10 października danego roku akademickiego i do 10 marca – jeżeli nauka w danym roku akademickim rozpoczyna się w semestrze letnim na studiach drugiego stopnia. Jak wynika z akt niniejszej sprawy skarżąca złożyła wniosek o przyznanie stypendium Rektora "[...]" dla najlepszych studentów w roku akademickim 2017/2018 w dniu 17 października 2017 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego złożenia. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że w okresie od dnia 6 października 2017 r. do dnia 13 października 2017 r. przebywała na zwolnieniu lekarskim, co uniemożliwiło jej dochowanie terminu do złożenia przedmiotowego wniosku. Podała, iż w związku z silną infekcją, m.in. bardzo wysoką gorączką, nie była w stanie podjąć żadnych czynności związanych ze sporządzeniem wniosku o przyznanie stypendium i tym samym dochowaniem terminu do jego złożenia. Na dowód swojej niedyspozycji wnioskodawczyni przedłożyła zwolnienie lekarskie, obejmujące okres, w jakim upłynął termin złożenia wniosku oraz zaświadczenie lekarskie. Jednakże jak ustalono w toku przeprowadzonego postępowania administracyjnego skarżąca w dniu 10 października 2017 r. uczestniczyła w zajęciach prowadzonych przez dr M. R.-G. "Kryminologiczne aspekty sekt destrukcyjnych" i jak wynika z wyjaśnień prowadzącej zajęcia skarżąca nie tylko była obecna na zajęciach z tego przedmiotu, ale również zgłosiła się wraz z innymi studentami do przygotowania referatu. Ponadto skarżąca w dniach 6 i 13 października 2017 r. uczestniczyła w zajęciach "Tryby nadzwyczajne w postępowaniu administracyjnym" co potwierdziła prowadząca zajęcia dr D.C., zaś w dniach 5-6 października 2017 r. skarżąca była obecna na zajęciach prowadzonych przez dr hab. E. Ż. – K. "Profilowanie kryminalistyczne". Powyższe ustalenia nie budzą wątpliwości, zostały bowiem dokonane na podstawie list obecności prowadzonych przez prowadzących zajęcia i pisemnie przez nich potwierdzone. Trudno zatem uznać za wiarygodne twierdzenie skarżącej, że zły stan zdrowia stanowił przesłankę uniemożliwiającą dopełnienia formalności związanych ze złożeniem wniosku o przyznanie stypendium w dniach 6-10 października 2017 r. Skoro bowiem skarżąca była w stanie uczestniczyć w zajęciach na uczelni, zarówno w dniu 6 października 2017r., jak i 10 października 2017 r. mogła również złożyć przedmiotowy wniosek lub też nadać go pocztą. Odnosząc się zaś do przedłożonego przez skarżącą zwolnienia lekarskiego, należy zauważyć, iż jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z dnia 14 listopada 2017 r., sygn. II SA/Kr 1026/17, LEX nr 2419381, zwolnienie lekarskie (zaświadczenie lekarskie) nie jest przesłanką do przywrócenia uchybionego terminu, gdy nie wynika z niego, że pacjent nie mógł chodzić, a jego stan nie był na tyle ciężki i poważny, aby badający go lekarz miał podstawy do natychmiastowego skierowania pacjenta na leczenie szpitalne, czy też nakazanie, że chory powinien leżeć. W świetle powyższych rozważań należy zatem stwierdzić, iż organ odwoławczy prawidłowo uznał, iż w niniejszej sprawie nie zostały spełnione przesłanki przywrócenia uchybionego terminu wskazane w art. 58 k.p.a., bowiem skarżąca nie uprawdopodobniła braku swojej winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o stypendium Rektora "[...]" dla najlepszych studentów. W związku z powyższym, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.