II SA/Ol 184/05

PostanowienieWSA w Olsztynie2005-05-12

Skład orzekający: Beata Jezielska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżący ma interes prawny do wniesienia skargi na decyzję administracyjną dotyczącą jego siostry, jeśli jego własna sprawa o przyznanie uprawnień kombatanckich jest rozpatrywana odrębnie?
Ratio decidendi
Skarżący nie posiada interesu prawnego do wniesienia skargi na decyzję administracyjną dotyczącą jego siostry, ponieważ decyzja ta nie rodzi dla niego żadnych uprawnień ani obowiązków. Sprawa uprawnień kombatanckich skarżącego jest przedmiotem odrębnego postępowania. Ponadto, rozpatrywanie skargi na decyzję dotyczącą siostry przez inny sąd mogłoby prowadzić do wydania sprzecznych orzeczeń.
Stan faktyczny
A. T. wniósł skargę na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych odmawiającą przyznania mu uprawnień kombatanckich. Skarżący zarzucił, że decyzja jest krzywdząca, ponieważ wraz z siostrą A. L. byli poddani represjom w okresie II wojny światowej. Kwestionował również oddzielne rozpatrzenie jego wniosku i wniosku siostry. Skarga obejmowała również decyzję skierowaną do jego siostry.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę A. T. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Beata Jezielska po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2005r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. T. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień kombatanckich postanawia odrzucić skargę A. T. wniósł skargę na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia "[...]" Nr "[...]" w sprawie odmowy przyznania uprawnień kombatanckich A. L. Zarzucił, iż zaskarżona decyzja jest krzywdząca, gdyż razem z siostrą - A. L. jako nieletnie dzieci byli poddani represjom w okresie II wojny światowej. Podał, iż jego matka brała udział w partyzantce polsko-radzieckiej walczącej z okupantem niemieckim, zaś ojciec walczył na froncie. Fakty te potwierdzają wskazani świadkowie. Zakwestionował także okoliczność oddzielnego rozpatrzenia wniosku jego i siostry. W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych poinformował, iż w związku ze skargą A. L. na tę decyzję akta sprawy dotyczące wyżej wskazanej decyzji zostały przesłane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku zgodnie z właściwością miejscową. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z § l rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 25 kwietnia 2003r. w sprawie przekazani rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Kierownika urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych (Dz.U. Nr 72 poz. 653) rozpoznawanie spraw z zakresu działania Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, w których stroną skarżącą są osoby zamieszkałe poza obszarem właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości osoby te zamieszkują. A. T. zamieszkuje na obszarze właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, stąd jego skargi na decyzje Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych podlegają rozpatrzeniu przez tut. Sąd. Przedmiotem skargi A. T. jest nie tylko skierowana do niego decyzja Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 22 grudnia 2004r. (która jest rozpatrywana odrębnie), ale także wyżej wskazana decyzja skierowana do jego siostry -A. L. Zatem fakt przekazania skargi A. L. na ostatnią z wymienionych decyzji do innego sądu nie wyłącza konieczności wydania przez tut. Sąd jako właściwy miejscowo orzeczenia w sprawie ze skargi A. T. na wspomnianą decyzję. Rozpatrując powyższą skargę należy jednak stwierdzić, iż jest ona niedopuszczalna. Zgodnie z art. 50 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 póz. 1270) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny. Należy przez to rozumieć istnienie przepisu prawa materialnego powszechnie obowiązującego, na podstawie którego można skutecznie żądać ochrony ze względu na zaspokojenie własnej potrzeby (tak w wyroku NSA z 27 września 1999r. sygn. akt IV SA 1285/98). W związku z tym stwierdzić należy, iż skarżący nie ma interesu prawnego w wystąpieniu ze skargą na decyzję skierowaną do jego siostry. Z decyzji tej bowiem nie płyną dla niego żadne uprawnienia, ani obowiązki, a sprawa uprawnień kombatanckich skarżącego jest przedmiotem odrębnej decyzji. Nie ma przy tym znaczenia fakt, iż wraz z siostrą domaga się uprawnień kombatanckich powołując się na wspólnie doznane represje, gdyż decyzje dotyczące tych uprawnień mają charakter indywidualny i kierowane są do konkretnego adresata. Poza tym wskazać należy, iż skarga na powyższą decyzję będzie przedmiotem rozpoznania przez inny sąd, a w związku z tym w sprawie tej mogłoby dojść do wydania dwóch orzeczeń merytorycznych co jest niedopuszczalne. Wobec powyższego na podstawie art. 58 § l pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę należało odrzucić. Skarżącemu należy jedynie wyjaśnić, iż przedmiotem odrębnego rozpoznania przez tut. Sąd jest jego skarga na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 22 grudnia 2004r. dotycząca odmowy przyznania mu uprawnień kombatanckich (sygn. akt "[...]").

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło