II SA/Ol 185/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Asesor WSA Protokolant Sędzia WSA Marzenna Glabas Adam Matuszak (spr.) Beata Jezielska Urszula Wojciechowska po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi Parku Krajobrazowego na rozporządzenie Wojewody Warmińsko - Mazurskiego z dnia "[...]" r. Nr "[...]" w przedmiocie planu ochrony Parku Krajobrazowego postanawia: odrzucić skargę WSA/post.1 -sentencja postanowienia W dniu 14 lutego 2006 r. Dyrektor Parku Krajobrazowego wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na rozporządzenie Wojewody Warmińsko - Mazurskiego Nr "[...]" z dnia 17 października 2005 r. uchylające rozporządzenie w sprawie planu ochrony Parku Krajobrazowego. W uzasadnieniu podniósł, że powyższe działanie Wojewody pozbawiło skarżącego możliwości skutecznych działań na rzecz ochrony parku zgodnie z art. 105 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. Nr 92, poz. 880), co narusza interes prawny i uprawnienia przysługujące ustawowo Parkowi. Zarzucił ponadto brak podstawy prawnej do uchylenia rozporządzenia Wojewody Warmińsko - Mazurskiego Nr "[...]" z dnia 14 stycznia 2005 r. oraz podniósł, że Wojewoda nie odpowiedział na pismo wzywające ten organ do uchylenia zaskarżonego rozporządzenia. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Warmińsko – Mazurski wniósł o jej odrzucenie z uwagi na wniesienie skargi po upływie terminu do wniesienia oraz ewentualnie o oddalenie skargi, gdyż kwestionowane rozporządzenie jest zgodne z przepisami ustawy o ochronie przyrody. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych poddanych kognicji sądu administracyjnego jest możliwe jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Wniesiona skarga jest niedopuszczalna. Podstawą prawną wniesienia skargi na akt prawa miejscowego jest art. 44 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o administracji rządowej w województwie (Dz. U. z 2001 r. Nr 80, poz. 872, z późn. zm.). Stanowi on, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone przepisem aktu prawa miejscowego wydanym w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu organu, który wydał przepis, lub organu upoważnionego do uchylenia przepisu w trybie nadzoru, do usunięcia naruszenia - zaskarżyć przepis do sądu administracyjnego. W sprawie wezwania do usunięcia naruszenia stosuje się przepisy o terminach załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym (ust. 4 art. 44 powołanej ustawy). Wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, o którym mowa w cytowanym przepisie, nie jest ograniczone terminem i może być skierowane w każdym czasie, jednakże musi mieć miejsce przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie – w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (art. 53 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W niniejszej sprawie w dniu 3 listopada 2005 r. Dyrektor Parku Krajobrazowego zwrócił się do Wojewody Warmińsko – Mazurskiego z żądaniem uchylenia rozporządzenia tego organu Nr "[...]" z dnia 17 października 2005 r. Wojewoda nie udzielił odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Zatem termin do wniesienia skargi należy liczyć zgodnie z art. 53 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tj. jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie - w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Zatem skarga złożona przez Dyrektora Parku Krajobrazowego w dniu 14 lutego 2006 r. została złożona po terminie, gdyż termin do jej wniesienia upłynął z dniem 2 stycznia 2006 r. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 - Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.