II SA/Ol 185/24
PostanowienieWSA w Olsztynie2024-04-12
Skład orzekający: Katarzyna Matczak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona na decyzję organu pierwszej instancji, od której przysługuje środek zaskarżenia do organu drugiej instancji, jest dopuszczalna?Ratio decidendi
Skarga wniesiona na decyzję organu pierwszej instancji, od której przysługuje środek zaskarżenia do organu drugiej instancji, podlega odrzuceniu. Zgodnie z przepisami Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, co oznacza, że przedmiotem zaskarżenia może być jedynie decyzja ostateczna, czyli wydana przez organ drugiej instancji.Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Centrum Obsługi Świadczeń dla Rodzin z dnia 2 stycznia 2024 r. odmawiającą prawa do świadczenia wychowawczego. Decyzja ta była decyzją organu pierwszej instancji. Wcześniejsza decyzja organu pierwszej instancji została uchylona przez WSA wyrokiem z dnia 26 września 2023 r., sygn. akt II SA/Ol 508/23. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy organ pierwszej instancji wydał decyzję z dnia 2 stycznia 2024 r. Skarżący wniósł skargę bezpośrednio do sądu na tę decyzję, nie wyczerpując drogi odwoławczej do Prezesa ZUS.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Matczak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 kwietnia 2024 r. sprawy ze skargi B. W. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Centrum Obsługi Świadczeń dla Rodzin z dnia 2 stycznia 2024 r., nr [...] w przedmiocie świadczenia wychowawczego postanawia odrzucić skargę.
Decyzją z dnia 6 października 2022 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych, po rozpatrzeniu wniosku B. W. (dalej jako: "skarżącego") o świadczenie wychowawcze na dziecko N. W., na okres świadczeniowy trwający od 1 czerwca 2022 r. do 31 maja 2023 r., odmówił prawa do tego świadczenia.
Po rozpatrzeniu odwołania skarżącego od decyzji z dnia 6 października 2022 r., Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych decyzją z dnia 12 maja 2023 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Skarżący wywiódł skargę na decyzję Prezesa ZUS.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z 26 września 2023 r., sygn. akt II SA/Ol 508/23 uchylił zaskarżoną decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 12 maja 2023 r. oraz poprzedzającą ja decyzję organu I instancji.
Po ponownym rozpoznaniu sprawy Zakład Ubezpieczeń Społecznych Centrum Obsługi Świadczeń dla Rodzin (organ I instancji) decyzją z 2 stycznia 2024 r. nr [...] odmówił skarżącemu prawa do świadczenia wychowawczego na dziecko N. W., na okres świadczeniowy trwający od 1 czerwca 2022 r. do 31 maja 2023 r.
W piśmie z 28 stycznia 2024 r. skargę na wskazaną decyzję organu I instancji z 2 stycznia 2024 r. wywiódł skarżący. Jednocześnie w tym samym piśmie wniósł on skargę na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 3 stycznia 2024 r. nr [...]. Zarządzeniem z 4 marca 2024 r. Przewodniczącej Wydziału II rozdzielono skargi zawarte w piśmie z dnia 28 stycznia 2024 r. w ten sposób, że sprawy ze skargi na decyzję z dnia 2 stycznia 2024 r. nr [...] i z dnia 3 stycznia nr [...] wpisano pod kolejnymi numerami w Rep. SA.
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie (II SA/Ol 185/24) jest decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Centrum Obsługi Świadczeń dla Rodzin z 2 stycznia 2024 r. nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:
Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia.
Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a".) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. W myśl art. 53 § 4 p.p.s.a., gdy strona wniosła skargę wprost do sądu administracyjnego, sąd ten niezwłocznie przesyła skargę do organu, który wydał zaskarżony akt. Stosownie do art. 54 § 2 p.p.s.a. organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.
Przy czym, na zasadzie art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).
Powyższe oznacza, że zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlegają jedynie rozstrzygnięcia ostateczne, to znaczy takie od których nie przysługuje już żaden środek zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. Przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego może być więc co do zasady, w przypadku decyzji wydawanych na podstawie Kodeksu postępowania administracyjnego, decyzja wydana przez organ II instancji, która ostatecznie rozstrzyga sprawę. Strona musi bowiem wyczerpać przed wniesieniem skargi środki zaskarżenia przysługujące jej w postępowaniu administracyjnym (art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a.). Przepisy te uwzględniają obowiązującą w postępowaniu administracyjnym zasadę dwuinstancyjności postępowania (art. 15 k.p.a.), zgodnie z którą organ II instancji rozstrzyga sprawę załatwioną przez organ I instancji na nowo w jej całokształcie. W związku z tym skarga pośrednio dotyczy też decyzji wydanej w I instancji, ale przedmiotem zaskarżenia może być wyłącznie decyzja organu II instancji.
W rozpatrywanym przypadku skarżącemu przysługiwało odwołanie od decyzji wydanej przez organ I instancji do Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w terminie 14 dni od doręczenia kwestionowanej decyzji, o czym został pouczony. Dopiero po rozpatrzeniu odwołania przez Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych skarżący mógłby wnieść skargę w niniejszej sprawie.
Ponieważ przedmiotem skargi w tej sprawie skarżący uczynił decyzję pierwszoinstancyjną skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Na marginesie pozostaje tylko wyjaśnić, że do merytorycznego rozpoznania pozostaje skarga na decyzję Prezesa ZUS z dn. 3 stycznia 2024 r. zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Ol 186/24.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.09.2026. · Źródło