II SA/Ol 19/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Lipiński po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia postanawia 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić skarżącemu uiszczony wpis sądowy w kwocie 200 zł (dwieście złotych). WSA/post.1 - sentencja postanowienia Decyzją z dnia "[...]" Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzję Wójta Gminy z dnia "[...]" w sprawie odmowy wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia: "Budowa farmy wiatrowej w gminie A- - 40 elektrowni wiatrowych" i ustaliło środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia. W złożonej na tą decyzję skardze Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska zarzucił: zaniechanie rzetelnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i wyczerpującego rozpatrzenia zebranego materiału dowodowego; niezasięgnięcie stanowiska Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska; nieokreślenie warunków wykorzystania terenu w fazie realizacji i eksploatacji oraz nieprawidłowe określenie metodyki monitorowania przedsięwzięcia pod względem jego oddziaływania na ornitofaunę. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej odrzucenie, wskazując iż art. 79 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. nr 199, poz. 1227 ze zm.) nie przyznaje Generalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska legitymacji skargowej. Z art. 76 tej ustawy wynika, że nabycie przez ów organ przymiotu strony w postępowaniu administracyjnym i sądowoadministracyjnym uzależnione jest od skierowania "wystąpienia, którego treścią może być w szczególności wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji". W niniejszej sprawie takie wystąpienie nie zostało wniesione. Za takie nie sposób uznać pisma, którym - po wydaniu zaskarżonej decyzji i poinformowaniu o niej stron postępowania w trybie ustawowym - Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska poinformował Kolegium o przystąpieniu do sprawy na prawach strony w trybie art. 76 w/w ustawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Stosownie art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270, ze zm., w skrócie: p.p.s.a.), uprawnionymi do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Krąg podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi został w art. 50 § 2 p.p.s.a. rozszerzony o inne podmioty, którym ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Zgodnie z art. 76 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w zakresie wydawania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przez organy, o których mowa w art. 75 ust. 1 pkt 2-4, Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska kieruje wystąpienie, którego treścią może być w szczególności wniosek o stwierdzenie nieważności tej decyzji. W przypadku skierowania wystąpienia, o którym mowa w ust. 1, Generalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska przysługują prawa strony w postępowaniu administracyjnym i postępowaniu przed sądem administracyjnym (art. 76 ust. 2). Przedmiotowe wystąpienie jest zatem pierwszą czynnością, jaka musi zostać podjęta przez ów organ w konkretnej sprawie jeszcze na etapie postępowania administracyjnego. Oznacza to, iż aby Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska uzyskał uprawnienia analogiczne z uprawnieniami strony musi przede wszystkim skierować wystąpienie w trakcie toczącego się postępowania administracyjnego (środowiskowego). Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska nie może więc wnieść skargi z pominięciem etapu postępowania administracyjnego, tj. jeżeli wcześniej nie skierował wystąpienia i nie "nabył" statusu analogicznego ze statusem strony postępowania. Co oczywiste, za wystąpienie, o którym mowa w art. 76 ust. 1, nie może być uznana skarga. Jej adresatem jest bowiem sąd administracyjny, natomiast adresatem wystąpienia jest właściwy organ wydający decyzję środowiskową (por. postanowienie NSA z dnia 10 stycznia 2012 r., sygn. akt. II OSK 2613//11, publ. w Internecie - http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie bezspornym jest, że w toku postępowania administracyjnego Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska nie wniósł wystąpienia, o którym mowa w art. 76 ust. 1 cytowanej ustawy. W tej sytuacji nie posiada on legitymacji skargowej i z tego powodu nie mógł skutecznie wszcząć postępowania sądowoadministracyjnego. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji. Jednocześnie wobec faktu, że skarga została odrzucona, skarżącemu przysługuje zwrot uiszczonego wpisu, stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.