II SA/Ol 19/26

PostanowienieWSA w Olsztynie2026-01-15

Skład orzekający: Beata Jezielska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie stwierdzające niedopuszczalność ponaglenia na bezczynność organu administracji publicznej podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Postanowienie stwierdzające niedopuszczalność ponaglenia na bezczynność organu administracji publicznej nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego, ponieważ nie mieści się w katalogu aktów podlegających kontroli sądowej określonym w art. 3 § 2 PPSA. Nie jest to postanowienie, na które służy zażalenie, nie kończy postępowania ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty.
Stan faktyczny
Skarżąca wniosła skargę na postanowienie Warmińsko-Mazurskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, które stwierdziło niedopuszczalność jej ponaglenia na Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie braku odpowiedzi na wniosek dotyczący kontroli stanu technicznego krokwi. Sąd administracyjny rozpoznał kwestię dopuszczalności skargi.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono skarżącej uiszczony wpis od skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Jezielska po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. H. na postanowienie Warmińsko-Mazurskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 4 listopada 2025 r. nr (...) w przedmiocie niedopuszczalności ponaglenia w sprawie kontroli technicznej krokwi w budynku mieszkalnym postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 (sto) złotych. WSA/post. 1 – sentencja postanowienia Postanowieniem z 4 listopada 2025 r. Warmińsko-Mazurski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, wydanym na podstawie art. 134 w zw. z art. 37 § 1 i art. 123 k.p.a. oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2025r., poz. 418 ze zm.) stwierdził niedopuszczalność ponaglenia J. H. (dalej jako: skarżąca) na Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. w sprawie braku odpowiedzi na jej wniosek z 29 września 2025r. dotyczący kontroli stanu technicznego krokwi w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. P. (...) w G. W postanowieniu tym pouczono o prawie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądami administracyjnymi badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Stosownie do art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę administracji publicznej poprzez rozpatrywanie skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie stwierdzające niedopuszczalność ponaglenia na bezczynność powiatowego inspektora nadzoru budowlanego w sprawie kontroli stanu technicznego w budynku mieszkalnym wielorodzinnym. W pierwszej kolejności należy zatem wyjaśnić, że ponaglenie jest w istocie żądaniem rozpatrzenia sprawy bezczynności organu lub sprawy przewlekłości postępowania przez właściwy organ administracji publicznej. W związku z tym postanowienie wydawane w następstwie jego rozpatrzenia ma charakter wpadkowy (incydentalny), nie kończy postępowania w sprawie głównej i nie zawiera rozstrzygnięcia co do istoty sprawy. Ponadto postanowienie to nie podlega zaskarżeniu zażaleniem, co wynika z treści art. 141 § 1 k.p.a. Wystąpienie z ponagleniem stanowi jedynie warunek formalny wystąpienia ze skargą do sądu administracyjnego na bezczynność (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Przy czym niezależnie od pozytywnego lub negatywnego stanowiska przez organ wyższego stopnia, strona może wnieść skargę na bezczynność organu do sądu administracyjnego. W myśl bowiem art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. W świetle powyższego należy zatem wskazać, że postanowienie wydane na podstawie art. 123 w związku z art. 37 § 1 k.p.a. nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego, gdyż nie mieści się w katalogu określonym w art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. Nie jest to bowiem postanowienie, na które służy zażalenie, nie jest także postanowieniem kończącym postępowanie, ani postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty. Przy czym nie zmienia tego błędne pouczenie organu o prawie wniesienia skargi na postanowienie. Pouczenie to nie nadaje bowiem żadnych praw podmiotowych w tym zakresie. Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.09.2026. · Źródło