II SA/Ol 197/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Jaszczak-Sikora po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. Z. reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowego S. Z. na czynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w przedmiocie objęcia kwarantanną postanawia odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia T. Z. (dalej jako: "skarżący") reprezentowany przez przedstawiciela ustawowego S. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na czynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego (dalej jako: organ) w przedmiocie objęcia kwarantanną. Pełnomocnik organu w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie podnosząc, że objęta skargą czynność nie podlega właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, określonej w art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) Na podstawie zarządzeń Przewodniczącego Wydziału II z dnia 28 lutego 2022 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwań, pod rygorem odrzucenia skargi, przez wskazanie numerów PESEL - skarżącego oraz jego przedstawiciela ustawowego T. Z., a także uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 200 zł. Wezwania zostały doręczone przedstawicielowi ustawowemu skarżącego w dniu 4 marca 2022 r. (akta sądowe, k. 24). W zakreślonym terminie, który upłynął w dniu 11 marca 2022 r., nie uzupełniono braków skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu lecz z innych przyczyn aniżeli podnoszone w odpowiedzi na skargę. Wbrew twierdzeniu pełnomocnika organu, objęcie przez organy inspekcji sanitarnej osoby kwarantanną stanowi czynność z zakresu administracji publicznej zaskarżalną do sądu administracyjnego, na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Sąd w pełni podziela w tym względzie stanowisko wyrażane w orzeczeniach sądów administracyjnych oraz w doktrynie, że treść czynności będącej przedmiotem skargi wyczerpuje kryteria aktu lub czynności, o której mowa w ww. art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. ( wyrok WSA we Wrocławiu z 25 listopada 2020 r., sygn. akt IV SA/Wr 284/20, dostępny w Internecie na stronie: cbois.nsa.gov.pl; S. Trociuk, Prawa i wolności w stanie epidemii, Warszawa 2021, ss. 33-34). Jest to bowiem prawna forma działania organu administracji publicznej, niepodlegająca załatwieniu w drodze decyzji lub postanowienia; ma charakter zewnętrzny (została skierowana do podmiotu niepodporządkowanego organizacyjnie ani służbowo organowi administracji publicznej wydającemu dany akt lub podejmującemu daną czynność); została skierowana do konkretnego, zindywidualizowanego adresata; dotyczy sprawy z zakresu administracji publicznej (dotyczy władczego działania organu, które przesądza jednostronnie o prawach i obowiązkach adresata, a adresat jest tym działaniem związany; obejmuje uprawnienia lub obowiązki wynikające z przepisów powszechnie obowiązującego prawa. Mimo jednak podlegania sprawy kognicji sądu administracyjnego, nie można było rozpoznać jej co do istoty. Przed przystąpieniem bowiem do merytorycznego załatwienia sprawy Sąd bada warunki formalne skargi. Przepisy p.p.s.a. (art. 46 § 1 - 5, art. 47 § 1 w zw. z art. 57 § 1) jednoznacznie określają, jakie wymogi formalne powinna spełniać skarga wnoszona do sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) tej ustawy, pismo strony powinno zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Natomiast stosowanie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, co może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Ponadto, stosownie do art. 230 § 1 i 2 p.p..a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym od skargi, pobiera się wpis (stosunkowy lub stały). Z art. 220 p.p.s.a. wynika zaś, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata i że w tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (§ 1), a także że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (§ 3). W rozpoznawanej sprawie, z uwagi na fakt, że skarga nie czyniła zadość powyższym wymaganiom, skarżący został wezwany do usunięcia jej braków formalnych poprzez wskazanie numerów PESEL – jego oraz jego przedstawiciela ustawowego i uiszczenie wpisu od skargi. W zakreślonym 7- dniowym terminie braki nie zostały usunięte. Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że skarga nie mogła otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych. Skarżący działający przez przedstawiciela ustawowego, pomimo prawidłowego wezwania oraz pouczenia o skutkach prawnych niewypełnienia obowiązku, nie usunął braków skargi. Wobec powyższego skarga podlega odrzuceniu. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.