II SA/Ol 198/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Lipiński po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. C. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi D. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", Nr "[...]", w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. WSA/post.1 – sentencja postanowienia D. C. (dalej jako: skarżący) składając skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy, zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek podniósł, że wykonanie decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki i wyrządzi znaczną szkodę. Podniósł, że jest kierowcą zawodowym i utrzymuje się z pracy kierowcy. Pozbawienie go możliwości wykonywania zawodu stanowić będzie dodatkową dolegliwość oraz pozbawi go środków do życia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, dalej jako: p.p.s.a.) wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Zgodnie jednak z § 3 tego przepisu, sąd może wstrzymać wykonanie takiej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przez sformułowanie "znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków" należy rozumieć taką sytuację, w której szkoda nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia ani nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do jej stanu pierwotnego. W szczególności trudnym do odwrócenia skutkiem będzie utrata rzeczy, która ze względu na swoje właściwości nie może być zastąpiona. W postępowaniu o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracji, ciężar dowodu spoczywa zawsze na wnioskodawcy. Nie wystarczy zatem ogólny wywód strony. Jej twierdzenia powinny wyjaśniać na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a także znajdować potwierdzenie w dokumentach źródłowych dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej. Na marginesie należy wskazać, że domniemywana przez skarżącego wadliwość zaskarżonej decyzji nie stanowi przesłanki wstrzymania jej wykonania w świetle art. 61 § 3 p.p.s.a. Co więcej to, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu będzie przedmiotem późniejszego badania przez Sąd. Przechodząc do oceny wniosku skarżącego, stwierdzić należy, że nie przedłożył on jakiejkolwiek dokumentacji na potwierdzenie prezentowanych przez niego tez. Sąd nie ma zatem możliwości poznania ogólnej sytuacji skarżącego a tym samym nie ma podstaw by przyjąć, że ewentualne wykonanie zaskarżonej decyzji wyrządzi mu znaczna szkodę lub spowoduje u niego trudne do odwrócenia skutki. Zwłaszcza, że dolegliwość w postaci zatrzymania prawa jazdy jest istotą zaskarżonej decyzji. Ustawodawca uchwalając art. 102 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2017 r., poz. 978) zgodził się również na to, że prawo jazdy może zostać zatrzymane tym kierowcom, których praca zawodowa związana jest z prowadzeniem pojazdów samochodowych. W tym stanie sprawy, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., należało odmówić skarżącemu wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.